Novarock

Het is een fenomeen, kleinere festivals voor de zomer. Novarock, een West-Vlaams ACW festival, was dit jaar aan zijn vijfde editie toe. Hiervoor werden de massieve hallen aan de Pottelberg in Kortrijk voor twee dagen omgetoverd tot festivalterrein. Wij gingen zaterdag een kijkje nemen.

Het festival begon al vroeg en dit was te merken aan de opkomst. Wel wat jammer voor de lokale band XPOZED, die het echter niet aan hun hart lieten komen en stevig van jetje gaven met hun grooverock. Deze band haalde al de finale van Westtalent en bewees met een potige sound en dito podiumact dat ze dit waardig zijn. Er zit echter veel meer potentieel in.

Op naar het volgende podium voor nog een lokale band, Captain Compost. Captain Compost staat voor poppunk, met een blazerssectie en zingende bassist. Hele veilige muziek en vooral zeer goed uitgevoerd. Een degelijke set zonder meer. Na dit optreden liepen we even een sprint naar het andere podium -een mens vergeet te eten en te drinken!- waar het de beurt was aan het brugse Morda. Deze band is een van de "number one bands" uit Brugge, op het label EYESPY, waar onder andere Flatcat tekende. Er was een verandering in de line-up merkbaar. Bassist “Smetn” van die andere H8000-formatie Core of Anger is blijkbaar de nieuwe bassist. Deze band staat altijd garant voor een partijtje stevig moshen, en zo geschiedde het. Het weinige publiek dat er al was, deed allemaal mee. Verder leverden ze een set af zoals we die van Morda gewend zijn, de ritueel seksuele moves van de zanger incluis. De "Wireless Systems" voor gitaren bleken een enorme verrijking voor het showelement.  

Op het andere podium stond die andere Brugse band Severance, die vorig jaar onder meer op Pukkelpop te bewonderen was, al klaar om aan te vallen. Deze band doet het met Foo Fighters - achtige rock met een dikke sound. Jammer van de Metallica-soundcheck die ons even de wenkbrauwen deed fronsen, maar verder was het een goede show met positieve vibes en vooral heel erg strak gespeeld. De bandleden waren erg goed op elkaar ingespeeld. Hier en daar hoorden we ook een hitje en de cover van QOTSA zat er dit keer weer niet helemaal op. Laat de covers gaan en focus op eigen werk gasten!

Weer even een volksverhuizing naar het andere podium. Daar stond Cream & Spices (finalist Humo’s Rockrally) klaar om de vele opgekomen jonge meisjes te bekoren. En dit lukte erg goed want de radiovriendelijke songs van dit trio slaan gewoon aan. Kijk uit voor deze band, want ze hebben veel hits in hun mars. Rond drie uur was het de beurt aan  Lalalover, bekend van radiohit On the one en het verleden met Das Pop. Live doet Tom Kestens het met een heel orkest rond hem en met Krewcial aan de draaitafels. Het fruit dat alle bandleden voor het optreden van Tom Kestens kregen was zeker bedoeld om de band in een zomerse stemming te brengen. Als we het optreden in een zin zou samenvatten zouden we zeggen: “Als Lalalover speelt, dan is het zomer”.

Na dit meer dan geslaagde optreden was het de beurt aan Goose. Deze band volgt Soulwax in hun voetsporen naar succes. Een Engels label is binnen, een tournee voor Dave Martijn met Soulwax evenzeer. Wat deze band ons te bieden heeft zijn hippe grooves overgoten met een sausje van trashy gitaren en vintage synth-geweld. Ze begonnen de set met hun hit The audience. Dit nummer klinkt ook live zo internationaal dat we ons bijna in een discotheek in Rome of Parijs waanden. Electrorock, het blijft hip. Wat volgde waren goeie songs met die typische groovebeat (denk aan Soulwax' E-talking) wat aan de ene kant jammer is omdat ze misschien een eigen stijl moeten vinden, maar aan de andere kant reageerde het publiek er enthousiast op. Markeerstift: eerste hoogtepunt van de dag. Als ze nog werken aan de afwisseling zien wij een toekomst als nieuwe Belgische supergroep voor hen weggelegd.

Het volgende optreden was van Leki VS Lunaman. Lunaman mocht de spits afbijten met zijn hitjes, vergezeld van zijn DJ. Dit was op zich niet slecht, het publiek deed gewillig mee, maar het gaf het optreden van Lunaman wel een vrij hoog "Tien om te zien" - gehalte. Daarna kwam Leki, ook wel bekend als VJ Karolien, aan de beurt. Zij heeft haar strepen al verdiend in het muziekmilieu en ze zei tijdens het optreden ook dat ze keihard heeft moeten werken om te staan waar ze nu staat. En dat ze er staat zullen we geweten hebben. Het podium was van haar en haar dansers deden eigenlijk alleen maar afbreuk aan haar uitstraling. De liveband vulde het podium al genoeg.  Ze amuseert zich ook op een podium, en dat straalt van haar af. Top, ongetwijfeld.

Een half uur later speelde A Brand. Er waren blijkbaar een paar probleempjes voor het optreden wat ervoor zorgde dat ze te laat begonnen. Het optreden was niet echt overtuigend, al waren de moves wel aanwezig om het publiek in beweging te brengen. De radiohits deden hun werk, maar we vrezen dat A Brand alleen maar een "Brand" is. Een té middelmatige set.

Vlug naar Gorki. Luc De Vos, wat een volksheld. Vooral omdat hij een tragikomisch rock-'n -roll figuur is. Achter zijn werk zit een grote donkere kant die pas merkbaar wordt als men de moppen even vergeet en de achterliggende boodschap gaat zoeken. Onbegrijpelijk vroeg geprogrammeerd, maar daar had hij geen last van. Na twee nummers werd de markeerstift al bovengehaald, hoogtepunt nummer twee. Met een bloedmooie versie van Mia sloot hij het optreden af. Het publiek bleef eindeloos doorzingen. Luc De Vos zal onderweg waarschijnlijk nog om plectrums geweest zijn, want hij heeft er ongelofelijk veel weggegeven. Het optreden van de dag.

Hormonia moet het van een totaal andere sfeer hebben. Kevin’s, John’s en dergelijke: Opgelet, met deze drie meiden valt er niet te sollen! De act primeert bij dit trio allstars van de Vlaamse comedy. Hugo Matthijsen op gitaar, Ronny Mosuse op bas en bassynth, en natuurlijk Tine Embrechts en twee collega’s actrices op zang. Wat ons opviel is dat deze meiden echt goed zingen. De act primeert wel, maar de zang is allesbehalve ondermaats. Jammer genoeg draaft Hormonia al te veel op dezelfde cheasy melodietjes, wat het voor het publiek na een tijdje wel vervelend maakt, zeker in een concept als Novarock. Hoe dan ook, deze sexy vrouwen brengen de keet aan het dansen en lachen.

Janez Detd haalde vervolgens een energieke live-act boven die echter enkel aansloeg bij de voorste rijen, de rest van de zaal begon er akelig leeg uit te zien.

We kunnen besluiten dat Novarock te hoog mikte door vijfduizend mensen te verwachten. Dit kan te wijten zijn aan de datum. De meeste studenten hebben momenteel wel wat anders te doen dan te rocken. Het publiek bestond dan ook niet uit 18-24-jarigen. Een ander probleem zijn de twee podia. Dit vergde veel van de toeschouwers, er was geen enkel rustpunt te bespeuren. Volgens de organisatie was er meer volk de dag voordien, toen de Dolfijntjes speelden en de stand up comedians voor een vrolijke noot zorgden. Toch was Novarock een feestje. Hopelijk kunnen ze meer volk verwelkomen in een volgende editie.