Mudhoney - Hitch - The Holy Soul

Met 'Under A Billion Suns' heeft Mudhoney een geslaagde nieuwe plaat uit. Instrumentaal klinkt hun werk zoals vanouds lekker hard en stevig, zonder omwegen. Hun teksten worden echter alsmaar meer politieke statements (zijn er eigenlijk nog Amerikaanse bands te vinden die w?l met Bush sympathiseren?). De vroegere onderbroekenlol ? la Touch me I?m sick is ver heen. Desalniettemin trokken we razend benieuwd naar de Vooruit om onze jeugd van weleer te gaan groeten.

Wié wou er wát weten over grunge? Wíj konden al eerder Spoonman van Soundgarden (incluis de gitaar- én drumpartij) spontaan meekelen dan bijvoorbeeld de tekst van een Vlaamsche kid’s classic als De spin Sebastiaan zonder spiekbrief in de handen of de mouw op te zeggen. Geïnspireerd door Iggy & The Stooges, Black Sabbath, Led Zeppelin en Jimi Hendrix werd eind jaren tachtig in Seattle, een grimmige stad in de "Northwest", een ironisch-melancholische sound geboren, die later als grunge door het leven zou gaan.

En met die sound werd Generation X grootgebracht, de generatie tienerende nietsnutten van toen, zo genoemd naar de gelijknamige debuutroman van Douglas Coupland. Het geluid waarvan sprake is verre van dood, zoals we op verschillende webpagina’s en in menig vakmagazine visueel dienden te slikken. Bekendste vertegenwoordigers waren of zijn nog steeds Nirvana, Green River, Soundgarden, The Melvins, Alice in Chains, Helmet, Pearl Jam en vele andere inteelten. Ook het, bij het grote publiek minder bekende, Mudhoney behoort tot dit lijstje.

In een goed gevulde Vooruit werd hun optreden ingeleid door enkele pukkeljonge Australiërs die zichzelf voorstelden als The Holy Soul en een groot deel van Mudhoney’s tournee meereizen. Zij brachten een erg strakke en heerlijk rockende set. We hadden nooit durven denken dat de heilige geest ons zo kon bekoren. Tweede support act van de avond was het West - Vlaamse Hitch, dat in de Vooruit ook hun nieuwe cd kwam voorstellen. Met een inventieve en krachtige gitaarsound die het midden tracht te houden tussen Millionaire, Fugazi, At The Drive-In en consoorten kon dit powertrio (drum-bas-gitaar) het toegestroomde volk erg goed opwarmen.

Mudhoney zelf begon met enkele oude klassiekers zoals Suck you dry (ook bekend in een bootleg-cover van Pearl Jam) en Touch me I’m sick (hun allereerste single uit 1988 blijft één van hun machtigste nummers), twee hoogtepunten die door het publiek enorm werden gewaardeerd. De band maakte er dus van meet af aan een feestje van. Wat volgde was meer van dat, maar werd een stuk minder bemind onthaald wegens niet zo gekend.

Ze behielden toch traditioneel de afwisseling van broeierig sfeervolle nummers en steviger songmateriaal. De song Into Your Schtick droegen ze op aan Kurt Cobain en Lany Staley. Het was, samenvattend, niet echt een verrassend optreden – maar hey, wie maalt erom – de intense kwaliteit droop eraf!

Nirvana is de band die de hele x-generatie in zijn greep hield. Pearl Jam, Alice In Chains en Soundgarden hebben meer cd's verkocht, maar Mudhoney, het viertal uit Seattle (Mark Arm, Steve Turner, Matt Lukin en Dan Peters) was en is nog steeds de ultieme grungeband. Op zaterdag 15 juli komen ze spelen op het Dour Festival, op dezelfde dag als andere fantastische hardcore bands als Born From Pain, Do Or Die, Hitch en uiteraard het onvolprezen Agnostic Front. Pull yourself together, take a stab at forever, relax and let yourself go (en ga kijken)!