Off The Record
Move your lips
Annick Degrève
Ancienne Belgique, Brussel — 13 mei 2006
Hoe origineel kan je het concept ?Beatbox? invullen? Off The Record gaf zaterdag in de Brusselse AB Club een klaar en duidelijk antwoord. In hun semi-schooluniformen betreden ze het podium. Achter hen staan de versterkers en geluidscabines klaar om de muren te doen trillen.

De mannen van Off The Record hebben een enorme appetijt voor hun micro. Dat kan ook niet anders vermits ze zonder enig muziekinstrument het volle geluid van een band nabootsen. En dat doen ze subliem! Zonder een enkel instrument laat Off The Record de grond daveren, de muren trillen en het publiek schreeuwen voor meer.
Met hun eerste nummers haalt Off The Record alles uit de kast om te laten horen dat ze wel degelijk de hip hop en beatbox 'skillz' hebben. Vooral het Franse nummer Enmerdeurs kent veel succes onder de Brusselaars. Maar ook het Brabantse Lotchj Ma maakt alle Mc’s en homies in de zaal wild. Normaal gezien wisselt Off The Record keurig af van muziekstijl. Maar nu bleven de Blues en Reggae nummers wat achterwege en het globaal zicht van de band hun kunnen ging wat verloren.
Off The Record zorgt ook voor een stuk entertainment. Vooral de Nederlander Manou Kersting doet het publiek meerdere malen in lachen uitbarsten met zijn droge "volgende nummer" ter aankondiging van (ja inderdaad) het volgende nummer. Ook David Dermez amuseert de toeschouwers met zijn "zielige" verhaal over een stukgelopen liefde. Na zijn verhaal brengt hij uit hart en ziel het nummer Tell me.
Naast hun beatboxkunsten beschikken de vier heren ook over een fantastisch zangtalent. Ze uiten hun gevoelens van liefdesverdriet en kwetsbaarheid in nummers zoals Touch Me, Light Switch en Never Go. Jeroen Van Dyck ging eventjes op de loop met Beauty Queen. Hij leek blijkbaar niet veel zin te hebben in een moment van rust.
De favoriete nummers waren Kill the Kids, Smoke-a-tha en Vive les Femmes. Die werden dan ook tot tweemaal toe gespeeld. Na het eerste bisnummer liet Off The Record té lang op zich wachten. De Die Hard fans bleven kreunen voor meer, maar het grootste deel van het publiek gaf er de brui aan. Jammer, want nadat de lichten al aan en uit waren geweest, keerden ze toch nog een keer terug.
