Schwung

Stevige kwaliteit uit de oude doos gebundeld

Danny De Schryver
Hallen Roeselare, Diksmuide21 mei 2005

Vorig jaar had Schwung met Cheaptrick, Status Quo en Deep Purple drie stokoude sierpaardjes op het podium staan, die het er fantastisch (we drukken het nog licht uit) vanaf brachten. Wij trokken dit jaar twee maand vroeger naar Roeselare, om een programma vol muzikale afwisseling tegemoet te gaan.

Schwung
Foto: Danny De Schryver
Kisstory en Cowboys & Aliens misten we, collega Kurt zei dat we het ons moesten beklagen. Mochten de bands het lezen, onze excuses.

Rond 14.00 u was het de beurt aan Skitsoy, project van Franky De Smet-Van Damme.
Hij is de Ex-frontman van Channel Zero en de verantwoordelijke voor de meest originele openingszin op Torhout-Werchter ("goodmorning Werchter, this is your wake up call").
Gebaseerd op de (energieke) cd waren de verwachtingen hoog, maar deze sound bleek dit live niet te evenaren (oorzaak: beperkte bezetting en een orkaan aan geluid). Enfin, aanwezige fans konden het best pruimen en bleven hun frontman trouw. Voor ons een gemiste kans.

Nadien was er Machiavel, de trots van Walloni, die een thuismatch konden spelen voor onze francophone vrienden. Megahit Fly kon rekenen op bijval voor dezelfde fans (gewapend met spandoeken op de rste rijen). Bindteksten werden in vloeiend Engels gebracht, wat niet evident is voor onze Walen. Wat het concert betreft is er gn tussenoplossing: je bent fan van Machiavel of niet. De muzikanten konden ons overtuigen, spijtig genoeg de lead niet.

Soul Sirkus merkten terecht op dat zij de rste Amerikaanse band van de dag waren.
Samengesteld uit bandleden die hun sporen verdienden bij oa Journey, Thin Lizzy, Ted Nugent (van referenties gesproken) was dit d set die Schwung nodig had.
Powerrock gebaseerd op het gitaar werk van Neil Schon en schitterende vocalen van Jeff Scott.
StuBru-hitje Crazy en de cover I want to take you higher waren de uitschieters in een sterke set (laten we vooral de flamboyante drumsolo van Virgin Donati niet vergeten).

Manfredd Manns Earth Band zorgde er echter voor dat we deze woorden snel moesten intrekken.
Als er n band is die de titel van "classic rock" kan en moet dragen is het deze band. Alle hits vermelden is onmogelijk maar de versie van Demolition man en Blinded by the light (Bruce Springsteen) zijn voor altijd in het geheugen gegrift van de (6000 7000) aanwezigen.
Klank was perfect en het publiek ging volledig uit de bol (lees: de volledige zaal kon zijn zangkwaliteiten demonstreren tijdens deze set). Als afsluiter kreeg ouwe getrouwe Manfred Mann met Mighty Quinn zelf de doven aan het dansen (rif van Smoke on the water werd handig binnengesmokkeld in de melodielijn van Mighty Quinn).
Ferme gasten, die van Manfred Mann.

Saxon, oeroude rockers in het heavy metal genre en immens populair bij de vele (aanwezige) fans, deed wat van hen verwacht werd: een ferme lap erop en het volume met veel decibels de hoogte in.
Het publiek was dolenthousiast bij de volgende nummers: Strong arms of the law, Motorcycle man, Princess of the night en niet te vergeten Wheels Of Steel. Vraag Kurt (n van onze vele kwalitatieve reviewers) vooral hoe goed hij het vond !

Europe, vorig jaar de verrassing op de Lokerse Feesten, is helemaal terug in het rockwereldje. Gewapend met een nieuwe cd Start from the dark brachten Joey Tempest en kompanen een ietwat voorspelbare setlist. De tournee die vorig jaar van start ging in mei (en waarin ze nu voor de 3e keer naar ons Belgenlandje kwamen) liet zijn sporen na bij de band (Joey had het duidelijk moeilijk om de hoge tonen te halen in de laatste nummers), maar desondanks een paar sterke uitschieters: het akoestische Carry, als afsluiters Cherokee en, pech als je dacht dat we het niet gingen vermelden, The Final Countdown.

Als laatste kwamen The Scorpions op het podium. Zij zorgden met een klank die in balans was (wat niet gans de dag het geval was) en met een resem hits voor de perfecte afsluiting van dit festival.
De drummer zong een perfecte tweede stem en de gitaristen voor schitterende 2 stemmige gitaarmelodien. Uitschieter You And I en de mini akoestische set staan voor altijd in ons geheugen geprent. Ademls!

Deze editie was toch weer een voltreffer (laat ons de af en toe wel hl slechte prestaties van de klank even vergeten), maar de eindconclusie blijft dat dit een festival is die kwaliteit hoog in het vaandel draagt. Afspraak in 2006?
← Terug naar overzicht