Buena Vista Social Club

Zeggen bovenstaande namen je niets, geen nood, de naam ?Buena Vista Social Club? des te meer. De bejaarde Cubaanse muzikanten die door toedoen van Ry Cooder in de muziekgeschiedenis belandden maken al sinds 1997 hier in het westen het mooie weer met traditionele Cubaanse muziekstijlen als son, danz?n, cha cha cha en bolero. Warmbloedige muziek in de AB, net op het moment dat in Belgi? de zomer uitbreekt! In het publiek: kinderen (die hun Cubaanse roots kwamen versterken?), jongeren en jawel?ook ouderen. De AB heeft -en zij niet alleen- liefhebbers van Cubaanse muziek in alle leeftijden ?gekweekt?.

De oudgedienden van toen zijn er niet allen meer bij, zo gaat dat nu eenmaal met bejaarde muzikanten. En ook al begint de aandacht voor de ouderdom van de heren zo langzamerhand een te "schattig" karakter te krijgen, ze verdienen alle lof. Respect, traditie of is het de klasse van deze oudere muzikanten? Ooit werden muzikanten in Cuba betaald door vadertje “Fidel” de staat. In ieder nummer werd er steeds door een of meerdere muzikanten een solo ten beste gegeven. In Cuba schijnt de zon voor iedereen even veel. En wat ook zo prettig is aan die Cubanen: na zo’n solo ontploft de boel zo heerlijk.

Ze brachten vooral de klassiekers van de Buena Vista Social Club, zoals het met weemoed doorspekte en o zo bekende Dos Gardenias en El Cuarto de Tula dat we als bisnummer kregen. Trompettist Manuel Mirabal trok de zaak met een vernieuwde elfkoppige band waarin vooral de pianist Roberto Fonseca, die de legendarische Rubén González kwam vervangen, ons bekoorde.

Bassist Orlando López, die reeds vanaf ’97 op elke track van het World Circuit-albums meespeelde, kreeg onlangs voor zijn eigen debuut 'Cachaíto' een BBC World Music Award. Hij stond er een beetje verweesd bij, steunend op z’n bas. Was hij nog steeds verbaasd over het succes? Zo willen we ook wel oud worden. Van zijn recente cd kregen we Tumbao nr 5 en Redención te horen. Bij het publiek duidelijk niet zo herkenbaar als de nummers die men gewoon is van de BVSC. Baslijnen gaven hier – hoe kan het anders -de hoofdtoon aan.

Bij het alom gekende Quizás, Quizás zong de hele zaal bijna fluisterend mee. Wie weet, wie weet. Wie weet welke van deze muzikanten er een volgende tour nog bij zullen zijn?