Dranouter aan zee

?Aan het strand staan op een avond, als de storm wat is bedaard, vele menschen, oud' en jongen. In de duisternis geschaard, turen angstig in het donker, naar de groote, woeste zee. Richten dan hun blik naar boven, vragend: "God! verhoor m'n be?!" Folk en oude zeemansliederen hangen onlosmakelijk vast aan de kust. Een reden te meer om Dranouter naar zee te laten komen.

Het decor leek enorm op dat van de binnenlandse broer. Een concerttent, een dranktent waar men kon leren volksdansen, kinderanimatie à volonté en de gebruikelijke marktkraampjes. Mensen van heinde en ver schaarden bijeen voor een goed gevuld programma en zagen de Candadese folkgroep Leahy het festival feestelijk inzetten, meteen gevolgd door Turdus Philomelos. Savalas kon echt overtuigen met hun liefdesnummers. Stevige melodische rock van de bovenste plank.

Het volk stroomde meer en meer toe, dus was het tijd voor een nieuwe stevige dosis folk. De mannen en vrouwen van Kadril bezetten het podium en bewezen meteen waarom ze als grondleggers van de folkrock worden aanzien. Oud-Vlaamse nummers werden afgewisseld met hedendaagse teksten en twee gastzangeressen uit Engeland en Hongarije deelden mee in de feestvreugde. Rokken zwierden, armen werden ineen gehaakt en de zaal veranderde in een dansvloer.

Zita Swoon bruiste! Wederom een schitterend optreden. Bevallige danseressen, goed klinkende muziek en een zanger die er zin in had. Na een moeilijk begin ging het publiek volledig uit de bol. Klassiekers en nummers van het laatste album werden uit de kast gehaald en al wie aanwezig was, kon het zeker smaken. Dit belooft voor deze zomer.

De avond viel, de zon daalde neer in de zee en dus was het tijd om even van deze aardbol te verdwijnen met de dromerige jazz van Toots Thielemans en de zijnen. Voor hij zijn ding mocht doen, zong het publiek een “Happy Birthday”. De kranige jazzlegende werd vandaag namelijk 84! Toots bewees echter dat de tand des tijds nog geen sleet op zijn kunnen had gebracht. Hemelse klanken vanuit zijn harmonica kregen de perfecte ondersteuning van een vleugelpiano, cello en drumstel. Hij deed eveneens dienst als boodschapper van een man uit het publiek. Die vroeg namelijk, via Toots, zijn vriendin ten huwelijk. Grootmeester Thielemans voegde er doodleuk aan toe dat “hij het vanavond wel heel leuk zou hebben.” In de andere tent stak Dj Bob de folkfuif in gang.

Ook dag twee leek voor spektakel te gaan zorgen. De winnaars van de Folkrally mochten openen. Tantra gaf erna een Keltische, Scandinavische en Afro-Braziliaanse mix van folk met rock. Het volk was nog niet helemaal warm, want er was weinig beweging in de zaal. Daar bracht Manou echter meteen verandering in. Folkdeuntjes op hiphopbeats blijken een succesformule te zijn. Liefdesbrieven werden op het podium gegooid, een tiener viel flauw en de tent werd bijna afgebroken op het alom bekende La Tribu De Dana. Zelfs toen de groep van het podium verdwenen was, bleef het publiek het refrein verder zingen.

Tijd voor de volgende klepper. Het icoon van de golden sixties en de flowerpower betrad het podium. Melanie was, is en blijft een imposante verschijning met een goddelijke stem en een klare kijk op de wereld. Iedereen zong Beautiful People mee en Melanie had elke toeschouwer volledig in haar hand. Haar zoon bewees met een beklijvende gitaarsolo dat muziek wel degelijk in de genen zit. Op het eind van de show verscheen iedereen van het entourage op het podium, met enkele mensen uit het publiek om samen een ode aan de wereld te zingen. Back to the sixties!

Aan de gillende tieners te horen, was het tijd voor Gabriel Rios. Hij bracht zijn bekende en sterke show naar voor. Wie hem liefhad, zong elk nummer mee en de rest kon het waarschijnlijk ook niet laten lichtjes te heupwiegen op de zuiderse klanken. Gabriel vertoonde echter niet het enthousiasme dat we van hem gewoon zijn. Misschien naar de zomer toe de show eens wat veranderen?

El Tattoo Del Tigre besloot Dranouter Aan Zee af te sluiten in stijl. Het publiek werd getrakteerd op een oorverdovend mambospektakel en bedankte met een laaiend enthousiasme. Elk plaatsje op het podium werd bezet door een muzikant of zanger(es). Percussie, blaasinstrumenten, gitaren, danseressen, BV’s, goede muziek en hilarische tussenstukjes. Dit kon alleen maar goed zijn en dat was het ook. Een geslaagd festival werd feestelijk afgesloten.