Richard Thompson

De uitverkochte zaal van De Roma vormde het decor voor een bijzonder optreden van Richard Thompson. De Britse singer-songwriter bewees opnieuw waarom hij al decennialang wordt beschouwd als een van de meest gerespecteerde gitaristen en songschrijvers van zijn generatie.

Het concert was opgebouwd uit twee duidelijk onderscheiden sets. Tijdens het eerste deel stond Thompson moederziel alleen op het podium. Zonder band, zonder overbodige franjes, enkel gewapend met zijn gitaar en een indrukwekkend repertoire. Die sobere aanpak legde de nadruk op zijn uitzonderlijke gitaarspel. Zijn onafscheidelijke baret maakte het vertrouwde plaatje compleet.

Tijdens de tweede set kreeg hij het gezelschap van zijn vrouw, Zara Phillips. Hun samenspel bracht extra warmte en dynamiek in het optreden, zonder afbreuk te doen aan de intimiteit die de avond kenmerkte.

Tussen de nummers door toonde Thompson zich een onderhoudende verteller. Met droge Britse humor en een flinke dosis zelfrelativering deelde hij persoonlijke herinneringen. Zo vertelde hij hoe hij als vijftienjarige stiekem van huis wegglipte om naar een optreden van The Who te gaan luisteren. Omdat er na afloop geen bus meer reed, wachtte hem een wandeling van zestien kilometer naar huis. Een verhaal dat niet alleen voor de nodige lachsalvo's zorgde, maar ook een inkijk gaf in de muzikale passie die hem al van jongs af aan drijft.

Ook zijn eigen carrière werd niet gespaard. Met veel gevoel voor humor blikte hij terug op enkele ep's die hij ooit uitbracht tijdens de coronaperiode en waarvan, naar eigen zeggen, amper vier exemplaren verkocht werden. Het soort zelfspot dat alleen geloofwaardig klinkt uit de mond van een artiest die niets meer hoeft te bewijzen.

Richard Thompson bracht geen spektakelshow, geen visuele hoogstandjes en geen luidruchtige begeleidingsband. Wat het publiek wel kreeg, was een avond vol sterke songs.