Graspop Metal Meeting 2026

Al vroeg in de ochtend was het duidelijk dat dit een warme dag zou worden op de open weide van Graspop Metal Meeting. En toen we aan het begin van de middag de Marquee in liepen voor Asomvel, werd die warmte alleen maar erger. Een zwarte tent, die enkel aan de achterzijde geopend is, geeft niet de mogelijkheid voor de wind om te passeren. Maar goed doordrenkt van eigen zweet was de Britse hardrock- en heavy-metalbende toch goed voor een puike rockshow. Duidelijk geïnspireerd op Mötorhead, maar toch nog eigenwijs genoeg.

We piten vervolgens nog een deel van Triggerfinger mee. Misschien was het de warmte of willen ze gewoon iets anders met de nummers doen, maar de mannen leken de pit een beetje verloren te hebben. Is It had live niet de kracht die het vroeger had en ook het voorheen vrolijke I Follow Rivers werd met meer drama gebracht.

De reden waarom we naar de main stages waren gelopen en een deel van Triggerfinger hadden kunnen opvangen was dat Mammoth, de band onder leiding van Wolfgang Van Halen (de zoon van Eddie), op de North Stage geprogrammeerd stond. Op plaat speelt hij alles zelf in. Live houdt hij het bij zang en gitaar. De aftrap werd gedaan met One Of A Kind, één van zijn stevigere songs, en dat zorgde meteen voor een sterke start. Het was duidelijk dat hij de skils van zijn vader heeft geërfd want ook hij schudde zonder verpinken alle gitaartricks moeiteloos uit de mouw. Dat zorgde dan ook voor een perfecte weerspiegeling van de albums.

Alsof het nog niet warm genoeg was, kwam Trivium het podium op met een groot arsenaal aan pyrotechniek. Zanger Matt Heafy had het duidelijk naar zijn zin, want op de grunts volgde een brede glimlach. En dat werkte erg aanstekelijk op het publiek, dat met evenveel plezier stond te springen en zweten.

The Sex Pistols mogen dan wel een grote naam zijn binnen de punk, de meningen waren verdeeld over de vraag of de South stage in de namiddag de juiste plek was voor deze oude rotten. Uiteraard was het bijzonder om de drie originele leden weer terug op het podium te zien, maar het was zanger Frank Carter, die leven in de brouwerij bracht. Carter beschikt over een onmetelijk dosis aan energie, zoals we hem van bij the Rattlesnakes kennen, en elke show is hij dan ook meerdere keren in het publiek te vinden. Deze keer vroeg hij het publiek tijdens Pretty Vacant om een grote circlepit om hem heen te vormen. Spektakel genoeg, maar zo vergeet je wel dat je naar een toch legendarische band aan het kijken bent.

Breaking Benjamin was in de jaren 2000 een grote naam binnen de nu-metal, maar toch was dit de eerste show op Belgische grond. Vanwege zanger Benjamins vliegangst, heeft de band nog maar enkele keren buiten Amerika opgetreden. Gelukkig vaart er sinds een paar jaar ook een boot, waardoor ze de fans aan de andere kant van het water eindelijk mee kunnen laten zingen met hits als Dear Agony, Blow Me Away en The Diary of Jane. Graspop kent elk jaar de nodige crowdsurfers, maar bij deze band passeerde er zelfs iemand in een rolstoel over de menigte.

Alter Bridge heeft nooit echt onze aandacht getrokken, ook al vragen we ons elke keer af waarom. Live blijven ze consistent en Miles' vocals zijn nog steeds zoals ze altijd al waren. Dit is een band die op een metalfestival niet snel teleurstelt met de powerriffs, maar voor een heerlijke harmonie tussen mainstream rock en metal gaat.

Minder mainstream is Cradle Of Filth in de inmiddels iets aangenamere Marquee. Voor de tiende keer al stond de band al op dit festival en toch was de tent tot de nok toe gevuld. Hoewel ze begin jaren negentig begonnen zijn met black metal, gingen ze vervolgens over op meer symfonische gothic metal. Frontman Dani Filth stond in full outfit midden op het podium te brullen en blies het publiek omver met hoge vogelachtige screams, een geluid wat je niet uit een mens verwacht te komen. Deze brute kracht, gecombineerd met de operazang van de achtergrondzangeres, resulteerde in een prachtige, duistere sfeer.

Hoewel Volbeat op het hoofdpodium stond, begaven wij ons terug naar de camping om eindelijk al dat zweet van ons af te spoelen. Ondanks de warmte en weinig schaduw op het terrein was dit toch een erg geslaagde dag!