Geraldines
Een laatste real dinges
Patrick Van den Troost
De Keldr. - Kafée Zapoi Mechelen — 19 juni 2026
Sinds 2012 gingen ze door het leven als The Geraldines en deelden vier muzikanten hun passie voor luide gitaren en lo-fi muziekjes. Enkele ep’s en twee langspelers later trokken Geraldines (ondertussen zonder “The”) er de stekker uit, omdat het juist voelde om nu te stoppen. Nog één keertje werden alle registers opengetrokken voor een “goodbye show” in thuisstad Mechelen. De uitvaartplechtigheid vond plaats in de kelder (DE KELDR.) van Kafee Zapoi.

Een rouwende massa familie, vrienden en groupies waren bereid om bij de tropische temperaturen, die in de buitenwereld toesloegen, zich vrijwillig voor het podium te posteren. Het zweet gutste al snel in het rond. Om nog maar te zwijgen van het damesondergoed dat de vier heren op het podium naar het hoofd gemikt kregen. Om maar te zeggen dat we Geraldines gaan missen.
Vanavond werd gegrasduind in oud (Never, Blush, Liar) en recent(er) werk uit ‘Never Worry Always Worry’ (Plz Turn Yr Fall Into A Somersault) en ‘real dinges’ (I#1, Out, Nothing) en nog zoveel meer. Twintig nummers erdoor gejaagd aan hoog tempo. Geen tijd om naar adem te snakken. Echte gevoelens, geen franjes, enkel de essentie was van belang.
Met Turn Around zat het optreden erop, “Turn around / Walk away”, uit de sauna, vermomd als concertzaal. Althans dat dachten we, want Geraldines spelen geen bisnummers. Of toch? De band had er nog wel goesting in, want hier speelden ze voor het eerst (en ook voor het laatst) bisnummers. Zo mocht Lamb het feestje naar het eind- en hoogtepunt brengen. Nog één keertje gierende gitaren, wild in het rond hossen en meezingen alsof ons leven ervan afhing; “You never worry / I’ll always worry”. Reeds.
Dit einde van Geraldines betekent geenszins dat de bandleden zich in de toekomst niet meer zullen smijten in het blitse rock-’n-roll-leven. Ze blijven muziek maken, de ene bij Astodan, anderen dan weer bij Customs. Om nog maar te zwijgen van de vele muzikale projecten die er nog aankomen. Maar om de pijn te verzachten, konden de aanwezigen nog steun betuigen in het rouwregister aan de merchstand. Amen.
“Een real ding is real als een ding real is”. Denk daar maar eens even over na.

