Aalst Rockt

Door de excellente wegaanduiding in Aalst stond ik ongeveer anderhalf uur achter op schema, waardoor ik vreesde dat ik waarschijnlijk Prejudice had gemist, maar er was blijkbaar een hogere macht aanwezig die wou dat ik deze mannen (nogmaals) aan het werk zou zien. En het was wederom de moeite! Lekker technisch, op regelmatige tijdstippen een lekker beukend stuk ertussen, en één brok energie. Meer moet een mens niet hebben zou ik zo zeggen. Het laatste liedje van de set zorgde voor een onuitwisbare indruk. Wat een groove! Ik heb er dan ook maar een (bangelijke) shirt van gekocht. Daarna was het op het hoofdpodium de beurt aan Rosenfeld, die me eigenlijk voor geen seconde konden boeien met hun rock met, voor mij dan toch, irritante vrouwenstem, ik ben dan ook maar wijselijk wat eten en drinken gaan zoeken in het “centrum” van dit gehucht. Camden daarentegen rockte dan weer de pannen van het dak. De eerste keer dat ik ze zag was onder lichte dwang van m’n vriendin op Maanrock eerder dit jaar, en om eerlijk te zijn moet ik toegeven dat ik het toen wel goed vond. En nu vond ik ze nog 2 keer beter dan tevoren! Ik heb altijd om één of andere reden een heilige afkeer gehad van Axl Peleman (misschien door de hype rond deze persoonsfiguur?) maar ik begin stilaan toch wel op men zinnen terug te komen. Enorm sympathieke mannen eigenlijk, en bovenal zeer goede muzikanten en entertainers! Herkennen deed ik veel, kennen deed ik alleen “Roxanne” en “Message In A Bottle”. Magnapop was een groep die ik wel een aan het werk wou zien, gezien ik vroeger vrij begeerd was door hun nummer “Lay It Down”, dat zot werd gedraaid op Studio Brussel. Al bij al geen slecht optreden, alleen de stem begint na een tijdje wel mindere tonen aan te nemen. Een beetje meer kracht in de liedjes mag wel dames (en heren)! Eerder een lichte teleurstelling dus bij deze groep. Daarna was het de beurt aan Imperia, op het kleine podium. Laten we zeggen dat ze een “boeiende” show brachten, haha. Imperia kon me enkel bekoren met het latexpakje van de zangeres, die blijkbaar te maken had gekregen met jeneverbessen of iets dergelijks. Rondfladerend op het podium paraderend met naar mijn mening onoriginele muziek op de achtergrond. Veel volk was er wel, maar ik heb zo’n vermoeden dat het meer voor de rubber van voor de muziek was…

Tijdens Golden Earring zijn we rustig een frietje gaan eten, vermits de Nederlandse legendarische groep niet echt men ding was. Daarna mochten we Asrai bewonderen…in de trend The Murderdolls, wat doet denken aan “slaapgothic”, het kon me niet echt bekoren en dus heb ik ook maar enkele nummers deze groep aanschouwt. Jasper Steverlinck heb ik nog even bekeken maar al snel kwam ik toch de conclusie dat het “weer van ’t zelfde” was. We zijn dan maar vanvoor aan het kleine podium gaan wachten op het begin van Leave’s Eyes. Het zat ze echt niet mee. De programmatie was al enkele uren in de file blijven staan, en de soundchecks van de PA van dienst verliep moeizaam. Eens goed begonnen zat de sfeer er dik in. Meestal klinken zulke bands op vlak van vocalen goed op CD, maar brengen ze er live niet veel van terecht. Bij deze band is het wel net iets anders! Deze blonde godin heeft live een even prachtige stem als op CD, zoniet prachtiger! Jammer genoeg kregen we na amper 4 liedjes reeds te horen dat ze ermee moesten stoppen van de organisatie. Een ware zonde dat een groep van zover moet komen om dan maar 4 liedjes te mogen spelen. Er waren blijkbaar mensen die speciaal een kaartje hadden gekocht (18 euro) om deze groep aan het werk te kunnen zien. De ontgoocheling moet dan ook zeer groot geweest zijn voor deze mensen (voor iedereen eigenlijk). Maar niet getreurd, want in November komen ze terug naar Biebob in Vosselaar! Toch wel teleurgesteld besloten we het voor gezien te houden, en vertrokken terug richting Mechelen. Al bij al hebben we ons goed gehad en hopen we dat de organisatie volgend jaar ietsje meer geluk heeft voor een nieuwe Aalst Rockt!