Apocalyptica

We kwamen rond tien na acht aan in Hof Ter Lo. Daar ging Apocalyptica om half negen het startsein krijgen om het publiek onder te dompelen in metalcovers van Slayer, maar voornamelijk van Metallica en wat eigen werk. Na een halfuurtje langer wachten tussen de vele "metalheads" kwamen ze het podium op om vijf voor negen!

Het trio zag er goedgezind uit en waren duidelijk van plan om deze avond er tegen aan te gaan! Als ik het mij goed herinner openden ze met een cover van Metallica. De drie cellisten speelden goed op elkaar in samen met de drummer. Ze bleven vrij rustig op hun stoeltje zitten. Buiten af en toe te headbangen en na elk liedje een buiging te doen was er niet veel beweging tot halfweg het concert. Ze hadden dan al enkele bekende Metallicacovers gespeeld.

We werden ook getrakteerd op een nieuw nummer "Defender" die op hun nieuwe plaat zal te vinden zijn! Het publiek was al een tijdje warm gelopen en zong goed mee op Metallica's "Enter Sandman", "One", "Nothing Else Matters", "The Unforgiven" en nog enkele andere covers. Naar het einde toe liep het trio het hele podium rond met in hun ene hand hun strijkstok en hun andere hun cello. Ook de drummer was los gekomen en liet zich goed gaan achter zijn muur van tom's en cymbalen!

Hun laatste nummer speelden ze heel actief en bij het einde bedankten ze het publiek voor hun aanwezigheid en hun enthousiasme van deze avond. Het trio ging het podium af en de drummer gaf nog een lekkere drumsolo van enkele minuten.

Maar dit bleek niet genoeg te zijn voor het Belgische publiek, want algauw klapte het hele publiek in maat met de woorden "We want more!". De gebeden werden gehoord en daar kwamen ze terug en speelden nog twee bisnummers voor ons. Als ik het mij goed herinner was dat "Seek And Destroy" van Metallica, vervolgd door het prachtige "In The Hall Of The Mountain King" van Grieg. Deze laatste vond ik persoonlijk een mooie en perfecte afsluiter!

Na enkele handjes van de fans te hebben geschud en met een grote buiging verlieten ze het podium en gingen de lichten weer aan.

Die avond kroop ik tevreden mijn bed in.

Het enige waar ik kritiek op zou geven was het volume van de muziek. Dat stond net een beetje te hard. Maar het contact met het publiek en hun prestatie vond ik geslaagd!