The Black Dahlia Murder
Metalcorehelden veroveren Kontich
Yannick Vink
Lintfabriek, Kontich — 12 februari 2006
Op zondag 12 februari werd er door metal- en hardcore-liefhebbers afgezakt naar de voor hen niet onbekende Lintfabriek in Kontich. Reden? [b]The Black Dahlia Murder[/b] speelde er, en wie de scene een beetje kent weet wel dat dit niet "zomaar" een groep is. Het voorprogramma werd verzorgd door de Belgische groepen Tears From The Sun, Chimaera en Liar.
Laatstgenoemde voorprogramma's waren best wel goed gekozen. Ze bleken namelijk de ideale opwarmertjes te zijn voor de lichtelijk gehypete groep uit Detroit. Tears From The Sun konden wij niet meemaken door omstandigheden (sneeuwstorm en dus ook vervoersproblemen), maar wie hen kent zal wel weten dat het hoogstwaarschijnlijk best ok? was.
Chimaera is een bekende naam in het Belgische metalwereldje, en dat is volkomen terecht, dit werd nogmaals bewezen door hun optreden. Geen gezever, geen gepruts, gewoon rechtuit beuken. Het publiek was helaas niet genoeg opgewarmd en bleef behoorlijk onbeweeglijk. Jammer maar helaas.
De volgende groep, Liar, wist w?l ambiance te brengen, en deed dat behoorlijk goed. Moshpits werden op gang getrokken, er werd meegeschreeuwd, kortom: plezier alom.
Uiteindelijk was het tijd voor The Black Dahlia Murder zelf. De vraag was natuurlijk enerzijds of ze hun technisch behoorlijk ingewikkelde muziek goed konden brengen, en anderzijds of hun reputatie niet groter was dan zijzelf. Wel, alle vrees was onterecht. De muziek klonk helemaal zoals die moest klinken, en de groep bespeelde het publiek als meesters. Ze lieten zowel oude songs als Unhallowed, als nieuwere kleppers als Flies of A Vulgar Picture passeren. Van de ingewikkelde riffs tot de fantastische drum, alles werd uit de kast gehaald voor het laatste optreden van de Europese tour, en zat zo goed als perfect. Dit zag het publiek volledig zitten, en liet dat ook merken. Gevolg: een verblijdde groep en een tevreden publiek. Zo hoort het.
Chimaera is een bekende naam in het Belgische metalwereldje, en dat is volkomen terecht, dit werd nogmaals bewezen door hun optreden. Geen gezever, geen gepruts, gewoon rechtuit beuken. Het publiek was helaas niet genoeg opgewarmd en bleef behoorlijk onbeweeglijk. Jammer maar helaas.
De volgende groep, Liar, wist w?l ambiance te brengen, en deed dat behoorlijk goed. Moshpits werden op gang getrokken, er werd meegeschreeuwd, kortom: plezier alom.
Uiteindelijk was het tijd voor The Black Dahlia Murder zelf. De vraag was natuurlijk enerzijds of ze hun technisch behoorlijk ingewikkelde muziek goed konden brengen, en anderzijds of hun reputatie niet groter was dan zijzelf. Wel, alle vrees was onterecht. De muziek klonk helemaal zoals die moest klinken, en de groep bespeelde het publiek als meesters. Ze lieten zowel oude songs als Unhallowed, als nieuwere kleppers als Flies of A Vulgar Picture passeren. Van de ingewikkelde riffs tot de fantastische drum, alles werd uit de kast gehaald voor het laatste optreden van de Europese tour, en zat zo goed als perfect. Dit zag het publiek volledig zitten, en liet dat ook merken. Gevolg: een verblijdde groep en een tevreden publiek. Zo hoort het.