Roland & Yunasi
Papa Roland kleurt AB
Olivier Beck
Ancienne Belgique, Brussel — 26 januari 2006
Ik kende Roland enkel zoals iedereen hem kent: op eender welk zomerfestival met het hemd uit de broek en "volle gaas" vooruit, de horizonten van muzikaal Vlaanderen aftastend in onuitgegeven en originele bezettingen .Zijn recentste zijproject van afgelopen zomer - een samenwerking met de Kongolezen uit de Brusselse Matonge-wijk - beloofde dan ook niet meer dan een zoveelste korte muzikale uitstap te zijn.
Maar zie: het is eind januari en het vriest in Brussel. De kerstboom op de Gruute M?t is alweer in de stoof verdwenen en toeristen verwarmen zich met de laatste bekers Gl?hwein. Maar niet Roland Van Campenhout. De inmiddels x-jarige x-enaar puurt nog steeds zomerse warmte uit Afrikaanse ritmesessies en doet alsof het nooit winter is geweest. De Kongolezen zijn intussen vervangen door het Keniaanse Yunasi, maar swingen doen ze eens te meer.
Yunasi zet het optreden in met typisch Midden-Afrikaanse ritmesessies. Enkel het harmonica van x weerhout ons ervan om er de veldkeuken in een typisch Afrikaanse dorp vanzelf bij te denken. Wanneer Roland opkomt is die gedachte helemaal uit ons hoofd: De ouwe knar heeft voor de gelegenheid snel ook iets uit de Keniaanse kleerkast getrokken en verschijnt in Afrikaans ornaat. Samen pingelden zonder veel overtuiging tot aan de pauze.
Na de koffie komt Roland alleen op. Hij heeft gewoon zijn hemd uit de broek (oefff), en zet solo enkele mooie bluesnummers op. Wanneer Yunasi hem vervoegd, krijgen we een ander geluid dan voor de pauze. Beide partijen blijven zichzelf wat resulteert in een wondermooie aanvulling. Ieder neemt te tijd om te doen waar ze goed in zijn, Roland met mooie gitaarrifs en Yunasi met opzwepende dansmuziek. Echt oververhit raakte het nooit, maar de zomer kwam wel weer warmpjes aanzetten.
Yunasi zet het optreden in met typisch Midden-Afrikaanse ritmesessies. Enkel het harmonica van x weerhout ons ervan om er de veldkeuken in een typisch Afrikaanse dorp vanzelf bij te denken. Wanneer Roland opkomt is die gedachte helemaal uit ons hoofd: De ouwe knar heeft voor de gelegenheid snel ook iets uit de Keniaanse kleerkast getrokken en verschijnt in Afrikaans ornaat. Samen pingelden zonder veel overtuiging tot aan de pauze.
Na de koffie komt Roland alleen op. Hij heeft gewoon zijn hemd uit de broek (oefff), en zet solo enkele mooie bluesnummers op. Wanneer Yunasi hem vervoegd, krijgen we een ander geluid dan voor de pauze. Beide partijen blijven zichzelf wat resulteert in een wondermooie aanvulling. Ieder neemt te tijd om te doen waar ze goed in zijn, Roland met mooie gitaarrifs en Yunasi met opzwepende dansmuziek. Echt oververhit raakte het nooit, maar de zomer kwam wel weer warmpjes aanzetten.