Night of the Gypsies
Zwervende feestnacht
Carl Ivens
HA Concerts — 25 februari 2005
Kwam het door de ijzige kou in de Gentse straten of door het ons ontzeggen van de als ziek aangekondigde Hongaarse gastzangeres Bea Palya: de Handelsbeurs was slechts driekwart gevuld voor de toch zeer kwalitatieve affiche van de Night of the Gypsies. De heren van Kal maar vooral de Macedonische brassband Kočani Orkestar verdienen de eer van een uitverkochte zaal, maar lieten het zichzelf vooral niet aan het hart komen.
De Romas van Kal mochten de spits afbijten. Deze jonge Serven traden aan met een vreemde en gedurfde combinatie aan instrumenten. Contrabas, gitaar, percussie worden zelden in combinatie geplaatst met (dubbele) accordeon en viool. Muzikaal uitte dit zich in een mengeling van traditionele maar vooral hedendaagse volksmuziek -waar de Balkan zo rijk is mee gevuld- met een akoestische vleug Oosterse invloeden.
Zanger Dragan Ristic bewees meermaals met zijn stem niet vastgepind te zitten aan n bepaalde vocale stijl. Dit uitte zich om. ook in de leuke Balkanversie van Mano Chaos Clandestino.
Na de pauze mocht Kočani Orkestar het van Kal overnemen. Plots veel minder luistermuziek maar wel stomende feestmuziek, die meermaals mijn fantasie in de visuele wereld van Kusturicas films deed belanden. Kočani is dan ook het orkest dat oa. de muziek van Time of the Gipsys mocht inspelen.
De 10-koppige brassband bestaat vooral uit blazers aangevuld met troms en accordeon. Dit zeer opzwepende ensemble bracht vooral nummers uit hun laatste CD Alone At My Wedding, ode aan de traditionele en zeer karakteristieke Balkan trouwpartijen waar brassbands dagenlang de gasten van het bruidspaar vermaken. Die sfeer stak duidelijk in de feestelijke set en werd versterkt door de bij wijlen acrobatische partijen van de uit het publiek getrok-ken gelegenheidsdanseressen.
Naar het einde toe leek het optreden wel iets teveel uit hetzelfde vaatje getapt, hoewel het slotnummer na een geweldige intro eigenlijk wel indrukwekkend klonk.
Toen het leek alsof de laatste noot was geblazen, kwam Kal hun collegas opnieuw vervoegen met in hun kielzog jawel- de beeldschone Bea Palya die haar ziektedemonen blijkbaar had teruggedreven. In een werkelijk muistil geworden Handelsbeurs bracht zij eerst een bloedstollende, Indiaas klinkende vocale solo waarna de twee bands haar verder begeleidden in enkele fraaie en ontspannen volksliederen
Toen werd het de jongens van Kočani Orkestar teveel op het podium. Zij deden vervolgens wat ze in eigen land steeds doen: als rondwandelende brassband het publiek vermaken. Spelend verdwenen zij eerst richting kleedkamers om daarna via de zij-ingang de zaal weer binnen te vallen en minutenlang een opgehitst publiek van de nodige aansporing te voorzien. En dat ging zo maar door, van de zaal naar de foyer en nog kregen de heren er niet genoeg van.
Ikzelf vond het welletjes geweest, verdween terug in het koude Gent en liet de night aan de Gipsys.
Zanger Dragan Ristic bewees meermaals met zijn stem niet vastgepind te zitten aan n bepaalde vocale stijl. Dit uitte zich om. ook in de leuke Balkanversie van Mano Chaos Clandestino.
Na de pauze mocht Kočani Orkestar het van Kal overnemen. Plots veel minder luistermuziek maar wel stomende feestmuziek, die meermaals mijn fantasie in de visuele wereld van Kusturicas films deed belanden. Kočani is dan ook het orkest dat oa. de muziek van Time of the Gipsys mocht inspelen.
De 10-koppige brassband bestaat vooral uit blazers aangevuld met troms en accordeon. Dit zeer opzwepende ensemble bracht vooral nummers uit hun laatste CD Alone At My Wedding, ode aan de traditionele en zeer karakteristieke Balkan trouwpartijen waar brassbands dagenlang de gasten van het bruidspaar vermaken. Die sfeer stak duidelijk in de feestelijke set en werd versterkt door de bij wijlen acrobatische partijen van de uit het publiek getrok-ken gelegenheidsdanseressen.
Naar het einde toe leek het optreden wel iets teveel uit hetzelfde vaatje getapt, hoewel het slotnummer na een geweldige intro eigenlijk wel indrukwekkend klonk.
Toen het leek alsof de laatste noot was geblazen, kwam Kal hun collegas opnieuw vervoegen met in hun kielzog jawel- de beeldschone Bea Palya die haar ziektedemonen blijkbaar had teruggedreven. In een werkelijk muistil geworden Handelsbeurs bracht zij eerst een bloedstollende, Indiaas klinkende vocale solo waarna de twee bands haar verder begeleidden in enkele fraaie en ontspannen volksliederen
Toen werd het de jongens van Kočani Orkestar teveel op het podium. Zij deden vervolgens wat ze in eigen land steeds doen: als rondwandelende brassband het publiek vermaken. Spelend verdwenen zij eerst richting kleedkamers om daarna via de zij-ingang de zaal weer binnen te vallen en minutenlang een opgehitst publiek van de nodige aansporing te voorzien. En dat ging zo maar door, van de zaal naar de foyer en nog kregen de heren er niet genoeg van.
Ikzelf vond het welletjes geweest, verdween terug in het koude Gent en liet de night aan de Gipsys.