The Vandals
Voldane vandalen!
Robin Tulkens
CC 't Poorthuis, Peer — 12 februari 2005
Om 16u die middag vertrokken we dan met zn vijven vanuit Oostende richting Peer, waar het langverwachte optreden van The Vandals zich later die avond zou afspelen. Enkele uren, leeggevreten chipszakken, zwartgedraaide Vandals-cassettes en een hoop foute rij-instructies later kwamen wij aan in het Poorthuis. Aangezien we daar reeds om 19u al waren, hadden we nog even tijd om ons terug te trekken in de auto, veilig voor het slechte weer, om idiote grappen te maken over de stadsnaam. Toen was het zover.
De deuren openden zich, we traden binnen. Na er even ons gezelschap mee jaloers te maken, namen we een kijkje achter de doeken. Enkele momenten later, toen het er naar uitzag dat de eerste band Underminded zich in de startblokken plaatste, repten wij ons op het podium naar een plaats met een goed zicht op de zaken, en toch veilig van de onstuimige jeugd die zich in het publiek bevond.
Underminded deed met zijn aggressieve hardcore muziek de uitdrukking de tent afbreken eer aan. Af en toe moesten we eens uitwijken voor de bassist die wat uitzwenkte in onze richting, en ook de drie andere leden leken wel een halfuur lang last te hebben van beroertes. Maar het laatste wat we willen is jullie wijsmaken dat ze slecht waren. Integendeel, hun set en performance waren zeer strak en ze wisten steeds het publiek vol leven te houden. Alleen hopen dat de geluidsman ermee kon lachen dat zijn micro tegen de grond gekwakt werd door de bassist, die het tevens noodzakelijk vond zijn linkerschoen af te schoppen. Wij bedanken Underminded alvast voor een halfuurtje op en top!
De volgende in de rij waren The God Awfuls, die ondanks hun ruige look al wat vrolijkere deuntjes brachten. De punkrockers wisten het publiek al aardig op dreef te brengen door enkele klassiekers te spelen en sloten op een leuke manier af door hun bassist op de 2m hoge versterkers te laten klimmen.
Misschien is het ook even waard te vermelden dat hun drummer die dag jarig was,en zijn medegroepsleden zo vriendelijk waren een liedje aan hem op te dragen.
Kort nadat The God Awfuls van het podium verdwenen, verschenen The Vandals onder veel gejuich van het publiek. Ze maakten meteen een einde aan hun warm onthaal door onmiddellijk te starten met Cafe 405. Het publiek ging van in het begin al uit de bol en het duurde niet lang voor we nergens meer veilig waren voor de enthousiast bewegende menigte. Verder speelden ze erg goed en zorgden ze voor de nodige humor. Hun drummer was echter afwezig maar werd vervangen door die van Alkaline Trio. Het was vooral gitarist Warren Fitzgerald die het woord voerde en voor de nodige interactie met het publiek zorgde.
Zoals gewoonlijk sloten The Vandals na een goed uurtje gespeeld te hebben af met So Long Farewell, maar speelden daarna nog twee bis-nummers waarna het publiek tevreden de zaal verliet.
Wij vertrokken rond kwart voor elf terug naar huis en waren blij met de geslaagde avond!
Underminded deed met zijn aggressieve hardcore muziek de uitdrukking de tent afbreken eer aan. Af en toe moesten we eens uitwijken voor de bassist die wat uitzwenkte in onze richting, en ook de drie andere leden leken wel een halfuur lang last te hebben van beroertes. Maar het laatste wat we willen is jullie wijsmaken dat ze slecht waren. Integendeel, hun set en performance waren zeer strak en ze wisten steeds het publiek vol leven te houden. Alleen hopen dat de geluidsman ermee kon lachen dat zijn micro tegen de grond gekwakt werd door de bassist, die het tevens noodzakelijk vond zijn linkerschoen af te schoppen. Wij bedanken Underminded alvast voor een halfuurtje op en top!
De volgende in de rij waren The God Awfuls, die ondanks hun ruige look al wat vrolijkere deuntjes brachten. De punkrockers wisten het publiek al aardig op dreef te brengen door enkele klassiekers te spelen en sloten op een leuke manier af door hun bassist op de 2m hoge versterkers te laten klimmen.
Misschien is het ook even waard te vermelden dat hun drummer die dag jarig was,en zijn medegroepsleden zo vriendelijk waren een liedje aan hem op te dragen.
Kort nadat The God Awfuls van het podium verdwenen, verschenen The Vandals onder veel gejuich van het publiek. Ze maakten meteen een einde aan hun warm onthaal door onmiddellijk te starten met Cafe 405. Het publiek ging van in het begin al uit de bol en het duurde niet lang voor we nergens meer veilig waren voor de enthousiast bewegende menigte. Verder speelden ze erg goed en zorgden ze voor de nodige humor. Hun drummer was echter afwezig maar werd vervangen door die van Alkaline Trio. Het was vooral gitarist Warren Fitzgerald die het woord voerde en voor de nodige interactie met het publiek zorgde.
Zoals gewoonlijk sloten The Vandals na een goed uurtje gespeeld te hebben af met So Long Farewell, maar speelden daarna nog twee bis-nummers waarna het publiek tevreden de zaal verliet.
Wij vertrokken rond kwart voor elf terug naar huis en waren blij met de geslaagde avond!