Placebo
They didn?t forget to take their meds.
Loran Pieck
Ancienne Belgique, Brussel — 27 maart 2006
Slechts enkelen konden een ticket bemachtigen voor de secret gig die [b]Placebo[/b] vorige maandag in de AB verzorgde. En die enkelen mochten zichzelf gelukkig prijzen! Een intiem optreden van deze wereldberoemde band is een uitzondering, maar of Placebo zich ook kon bewijzen op het podium is een andere vraag.
Placebo nam rustig de tijd om zich op het optreden voor te bereiden, maar na lang wachten begonnen ze eindelijk aan hun set.
Deze begon met dezelfde nummers dan hun nieuwe cd, 'Meds'. Deze nieuwe nummers kregen het publiek toch min of meer op zweep.
'Meds' is blijkbaar al gekend bij de fans. Toch maakte Placebo van de gelegenheid gebruik om het album nog eens voor te stellen en ze speelden vrijwel alle nummers van de nieuwe plaat.
We gaven de hoop bijna op, maar uiteindelijk speelde de groep nog een resem oude bekende nummers: o.a. Black-Eyed, The Bitter End en, het nummer dat ze zelf erg nostalgisch vonden om nog eens te spelen, 36 degrees. Dat laatste hadden ze wel in een ander jasje gestoken, want ze speelden hun eerste single in een trage vorm. Dit bewijst dat Placebo op tien jaar tijd ge?volueerd is. Ze zijn niet meer de oude rebellen en deden het daarom nu ook rustiger aan op het podium.
Placebo beweert dat ze eindelijk volwassen geworden zijn. Hun muziek kan inderdaad wel op een serieuzere manier gemaakt worden (al vroegen we daar niet om), maar toch lijkt Meds erg op hun drie eerste albums. Het resultaat is dus hetzelfde gebleven.
De performance van de drie bandleden (en hun twee hulpjes) bleef erg sober, hun uitspattingen bleven thuis. Enkel het gezwollen gezicht van frontman Brian Molko wees erop dat de band nog wel eens aan uitspattingen toegaf.
Het publiek kreeg ook nog twee bisnumers te horen: een cover van Kate Bush? Running Up That Hill en -om de set compleet te maken- een nummer van hun eerste cd, nl. Nancy Boy. Hun uitspraak over "The Death Of Nancy Boy" werd hierdoor teniet gedaan, maar dat vond het publiek niet erg.
Ondanks de redelijk korte set van Placebo, slaagden ze erin hun nieuwe album bijna volledig voor te stellen ?n het publiek te paaien met oude nummers. Het was dus een geslaagd optreden, als u het ons vraagt.
Deze begon met dezelfde nummers dan hun nieuwe cd, 'Meds'. Deze nieuwe nummers kregen het publiek toch min of meer op zweep.
'Meds' is blijkbaar al gekend bij de fans. Toch maakte Placebo van de gelegenheid gebruik om het album nog eens voor te stellen en ze speelden vrijwel alle nummers van de nieuwe plaat.
We gaven de hoop bijna op, maar uiteindelijk speelde de groep nog een resem oude bekende nummers: o.a. Black-Eyed, The Bitter End en, het nummer dat ze zelf erg nostalgisch vonden om nog eens te spelen, 36 degrees. Dat laatste hadden ze wel in een ander jasje gestoken, want ze speelden hun eerste single in een trage vorm. Dit bewijst dat Placebo op tien jaar tijd ge?volueerd is. Ze zijn niet meer de oude rebellen en deden het daarom nu ook rustiger aan op het podium.
Placebo beweert dat ze eindelijk volwassen geworden zijn. Hun muziek kan inderdaad wel op een serieuzere manier gemaakt worden (al vroegen we daar niet om), maar toch lijkt Meds erg op hun drie eerste albums. Het resultaat is dus hetzelfde gebleven.
De performance van de drie bandleden (en hun twee hulpjes) bleef erg sober, hun uitspattingen bleven thuis. Enkel het gezwollen gezicht van frontman Brian Molko wees erop dat de band nog wel eens aan uitspattingen toegaf.
Het publiek kreeg ook nog twee bisnumers te horen: een cover van Kate Bush? Running Up That Hill en -om de set compleet te maken- een nummer van hun eerste cd, nl. Nancy Boy. Hun uitspraak over "The Death Of Nancy Boy" werd hierdoor teniet gedaan, maar dat vond het publiek niet erg.
Ondanks de redelijk korte set van Placebo, slaagden ze erin hun nieuwe album bijna volledig voor te stellen ?n het publiek te paaien met oude nummers. Het was dus een geslaagd optreden, als u het ons vraagt.