Soulfly
Soulfly vliegt er in!
Kurt Van Camp
VierNulVier Kunstencentrum — 18 maart 2006
Wereldsterren [b]Soulfly[/b] zijn weer op tour! Dat ze zoals steeds het Belgenlandje met een bezoek vereren is geen verrassing. Je zou het haast oud nieuws kunnen noemen. Maar met een nieuwe kaskraker op cd geperst kan dat natuurlijk voor vonken zorgen.
Na een leuke en ontspannende babbel met gitarist Marc Rizzo (lees later meer) in de vroege namiddag en enkele uren ontspannen kuieren in de Gentse binnenstad ?onderwijl genietend van een heerlijk lentezonnetje en het nodige gerstenat- werd het stilaan negen uur, de tijd dat de Vooruit de deuren opende voor wat een leuke metalavond diende te worden. Na het trotseren van de opkomende nachtelijke kou in een lange file gelukkigen die zich op tijd een toegangsticket voor dit uitverkochte concert hadden aangeschaft en het aanschuiven voor de nodige drankbonnetjes werd het bijna tien. Volgens de tickets zou op dit uur het Braziliaans/Amerikaanse Soulfly moeten beginnen, wat erin resulteerde dat de goedgevulde zaal en masse ?Soulfly! Soulfly!? begon te scanderen. Wat de fans echter niet wisten (en wij al wel omdat we in de backstage de running order van de avond hadden zien hangen) was dat men eerst nog een opener moest verwerken.
En die opener was niemand minder dan het Gent/Brugse Cowboys And Aliens. Dit gezelschap dat eerder in 2005 de knappe cd 'Language Of Superstars' had uitgebracht werd eerst nogal argwanend ontvangen door het publiek. Wie Cowboys And Aliens echter al kende weet dat deze heren al heel wat hebben meegemaakt en zich dus niet lieten doen. De band gaf op het podium het beste van zichzelf en dat resulteerde na nummers als Moving Target, Language Of Superstars en Heart, Body & Soul op heel wat positieve reacties van het publiek. Zanger Henk is een uitstekende frontman met een prachtige strot ? la Mr Garcia, maar ook de rest van de band stond er helemaal. Ook met Demolition Target Baby, een nummer van hun zeven jaar oude debuut, kon men de handen vlot op elkaar krijgen, maar jammer genoeg kwamen er dan enkele mindere nummers. Gelukkig sloot men af met het knappe Time Ceasar waarin men vakkundig een stuk Paradise City van Guns ?n? Roses in wist te verwerken. Een knappe afsluiter.
Hierna werd er een pauze van twintig minuten voorzien voordat Soulfly het podium zou beklimmen. Deze pauze liep nog een kleine twintig minuten verder uit ?wat resulteerde in gefluit hier en daar- maar toen dan uiteindelijk de zaallichten doofden, men de muziek stopte en de intro inzette was het hek van de dam.
Met Babylon, tevens de opener van de meest recente cd, trapte Soulfly het concert in gang. Dit nummer werd gevolg door het machtige Prophecy, waarop de fans vooraan een gigantische moshpit in gang zetten. Max was in vorm, net als gitarist Rizzo, en ondanks het nogal rommelige geluid ?vooral de galm op de bass werkte enorm storend- ging men er wel voor. Als Soulfly dan nog (Sepultura-)klassiekers speelde als Roots, Fire en Chaos A.D., breidde de pit zich uit tot aan de PA. Kwamen nog voorbij: Arise Again, Bring It, Tribe ?waarin Max het publiek nogal goedkoop aanzette tot het roepen van ?Soulfly! Soulfly!"-, Frontlines, I and I, de Black Sabbath cover Symptom Of The Universe en tot slot The Song Remains Insane.
Hierna was het gelukkig nog niet over, maar kwam Max -nu getooid in een voetbalshirtje van AA Gent- nog terug voor enkele toegiften in de vorm van No en Eye For An Eye, beide van de eerste Soulflyplaat. Al bij al stond de band zo?n goede 70 minuten op de planken en bracht men het beste uit het repertoire, zodat de fans zeker geen reden tot klagen hadden.
En die opener was niemand minder dan het Gent/Brugse Cowboys And Aliens. Dit gezelschap dat eerder in 2005 de knappe cd 'Language Of Superstars' had uitgebracht werd eerst nogal argwanend ontvangen door het publiek. Wie Cowboys And Aliens echter al kende weet dat deze heren al heel wat hebben meegemaakt en zich dus niet lieten doen. De band gaf op het podium het beste van zichzelf en dat resulteerde na nummers als Moving Target, Language Of Superstars en Heart, Body & Soul op heel wat positieve reacties van het publiek. Zanger Henk is een uitstekende frontman met een prachtige strot ? la Mr Garcia, maar ook de rest van de band stond er helemaal. Ook met Demolition Target Baby, een nummer van hun zeven jaar oude debuut, kon men de handen vlot op elkaar krijgen, maar jammer genoeg kwamen er dan enkele mindere nummers. Gelukkig sloot men af met het knappe Time Ceasar waarin men vakkundig een stuk Paradise City van Guns ?n? Roses in wist te verwerken. Een knappe afsluiter.
Hierna werd er een pauze van twintig minuten voorzien voordat Soulfly het podium zou beklimmen. Deze pauze liep nog een kleine twintig minuten verder uit ?wat resulteerde in gefluit hier en daar- maar toen dan uiteindelijk de zaallichten doofden, men de muziek stopte en de intro inzette was het hek van de dam.
Met Babylon, tevens de opener van de meest recente cd, trapte Soulfly het concert in gang. Dit nummer werd gevolg door het machtige Prophecy, waarop de fans vooraan een gigantische moshpit in gang zetten. Max was in vorm, net als gitarist Rizzo, en ondanks het nogal rommelige geluid ?vooral de galm op de bass werkte enorm storend- ging men er wel voor. Als Soulfly dan nog (Sepultura-)klassiekers speelde als Roots, Fire en Chaos A.D., breidde de pit zich uit tot aan de PA. Kwamen nog voorbij: Arise Again, Bring It, Tribe ?waarin Max het publiek nogal goedkoop aanzette tot het roepen van ?Soulfly! Soulfly!"-, Frontlines, I and I, de Black Sabbath cover Symptom Of The Universe en tot slot The Song Remains Insane.
Hierna was het gelukkig nog niet over, maar kwam Max -nu getooid in een voetbalshirtje van AA Gent- nog terug voor enkele toegiften in de vorm van No en Eye For An Eye, beide van de eerste Soulflyplaat. Al bij al stond de band zo?n goede 70 minuten op de planken en bracht men het beste uit het repertoire, zodat de fans zeker geen reden tot klagen hadden.