Toto 'Falling in Between'
Le h?ro?
Tuur Van Braeckel
Vorst Nationaal, Brussel — 22 maart 2006
Gevraagd naar hoe het voelde om de nieuwe cd eindelijk te hebben afgewerkt, antwoordde Steve Lukather: ?It's kinda like taking a shit for the first time in a year! I feel really fresh and clear.? De uitwerpselen van [b]Toto[/b] mogen er zijn. Dat bewezen de Amerikanen afgelopen woensdagavond nogmaals een keer in een goed gevuld Vorst Nationaal. Met uitzondering van toetsenist [b]David Paich[/b], die over z?n zieke zussie waakt, waren alle vaste bandleden (?n vast tourlid [b]Tony Spinner[/b]) op post. En wij ook natuurlijk, net als in 2002 in Vorst en in 2003 in Antwerpen!
Voor de jonkies geven we eerst even een korte introductie. Toto scoorde in het begin van de jaren ?80 verscheidene malen in de hitparades met onder meer Hold the line (in Belgi? ook bekend in een Blue Blot-versie met wijlen Luke Walter Jr.), Rosanna, Africa, Pamela en Stop loving you. Uithangbord is zanger/ gitarist Steve Lukather, die niet enkel bij Toto z?n verdiensten heeft. Wie zoekt naar een Amerikaanse eighties-plaat waarop de man geen gitaarpartij verzorgde, zal een tijdje zoet zijn. Vele platen van Eric Clapton, Joe Cocker, Randy Newman, Peter Frampton, Quincy Jones, Rickie Lee Jones, Richard Marx, Paul McCartney, Meat Loaf, Joni Mitchell, Olivia Newton-John, Lionel Richie, Leo Sayer, Bob Seger, Rod Stewart, Donna Summer, Van Halen, Roger Waters, Michael Jackson en Cher mogen al aangevinkt worden op de lijst.
In Brussel haalden Lukather en z?n companen nog eens het beste uit hun geweldig grootte discografie boven, aangevuld met nummers van het onlangs verschenen ?Falling in between?. Openingsnummer van het concert werd Bottom of your soul, dat in de intro en strofes qua sfeer sterke gelijkenissen vertoont met The Russians van Sting, was het niet dat het refrein uitbarst met een Knuffelrock-swing ? la Shine van Collective Soul.
Van de nieuwe cd werden ook King of the world, Falling in between, Taint your world en Let it go aan het publiek voorgesteld. Uiteraard reageerden de aanwezigen in Belgi?s knapste concertzaal nog enthousiaster telkens Toto de hitkraan open draaide. Pamela, Hold the line, Caught in the balance, Isolation, Gift of faith, I will remember en Goodbye girl in de eerste set, Home of the brave en Africa in de bissers smaakten dan ook bijzonder heerlijk.
Tussendoor schudden alle bandleden elk op hun beurt een solootje uit hun mouw, net zo makkelijk als wij in onze neus peuteren. We zien tegenwoordig nog weinig bands die zo technisch perfect twee-en-een-half uur kunnen vullen. De immer veel te bescheiden Lukather, zanger Bobby Kimball (die ? eerlijk is eerlijk ? nogal bleekjes voor de dag kwam), toetsenist en nieuwkomer Greg Phillinganes en gitarist Tony Spinner kunnen dan ook met een eindeloos vertrouwen freewheelend loos gaan op ?s werelds beste ritmesectie, gevormd door drummer Simon Philips en bassist Mike Porcaro. Als je ons niet gelooft, vraag het dan tussen de soep en de aardappelen gerust eens aan Joe Satriani, Carlos Santana, David Coverdale en Roger Daltrey.
In Brussel haalden Lukather en z?n companen nog eens het beste uit hun geweldig grootte discografie boven, aangevuld met nummers van het onlangs verschenen ?Falling in between?. Openingsnummer van het concert werd Bottom of your soul, dat in de intro en strofes qua sfeer sterke gelijkenissen vertoont met The Russians van Sting, was het niet dat het refrein uitbarst met een Knuffelrock-swing ? la Shine van Collective Soul.
Van de nieuwe cd werden ook King of the world, Falling in between, Taint your world en Let it go aan het publiek voorgesteld. Uiteraard reageerden de aanwezigen in Belgi?s knapste concertzaal nog enthousiaster telkens Toto de hitkraan open draaide. Pamela, Hold the line, Caught in the balance, Isolation, Gift of faith, I will remember en Goodbye girl in de eerste set, Home of the brave en Africa in de bissers smaakten dan ook bijzonder heerlijk.
Tussendoor schudden alle bandleden elk op hun beurt een solootje uit hun mouw, net zo makkelijk als wij in onze neus peuteren. We zien tegenwoordig nog weinig bands die zo technisch perfect twee-en-een-half uur kunnen vullen. De immer veel te bescheiden Lukather, zanger Bobby Kimball (die ? eerlijk is eerlijk ? nogal bleekjes voor de dag kwam), toetsenist en nieuwkomer Greg Phillinganes en gitarist Tony Spinner kunnen dan ook met een eindeloos vertrouwen freewheelend loos gaan op ?s werelds beste ritmesectie, gevormd door drummer Simon Philips en bassist Mike Porcaro. Als je ons niet gelooft, vraag het dan tussen de soep en de aardappelen gerust eens aan Joe Satriani, Carlos Santana, David Coverdale en Roger Daltrey.