Kataklysm
Serenity In Fire
Jeroen Wijgerde
Biebob, Vosselaar — 2 oktober 2004
Ruim op tijd aangekomen in den Biebob waren we voor de optredens nog even een bezoekje gaan brengen aan de LSP, enkele huizen verderop. Zoals elke keer opnieuw lag er weer een schat aan goede metal-CD’s, en ik moet toegeven : ik ben zwak, ik heb me een beetje laten gaan… Het was dus al een dure dag, nog voor we binnen waren geweest.
De eerste groep die avond was Into Eternity. Mijne maat had gezegd dat het een beetje een mengelig was van Fear Factory en Gojira. Dat was dan ook de laatste keer dat ik mijne maat geloofde. Op zich klonk het niet zo enorm slecht, maar het was gewoon de mix die het een beetje verbrodde. De vocals werden verzorgd door de 2 gitaristen en de zanger, en die gingen van clean tot grunt tot scream. Ik moet u dan ook niet vertellen dat het een beetje raar klonk. Eigenlijk best wel spijtig, want een bepaalde liedje begon ENORM vet, komen wat grunts tussen, en dan ineens die cleane vocals ertussen die het geheel een beetje verkrachtten. In ieder geval geen hoogvlieger dus.
Na Into Eternity hebben we nog een bezoekje gebracht aan de LSP :mrgreen: waardoor we het grootste deel van Mystic Circle hebben gemist. Om niet te zeggen dat we enkel het laatste liedje gehoord hebben. En om eerlijk te zijn : ik was precies tevreden dat we in den LSP zaten, want deze muziek was zo saai en repetitief, met dan nog eens enorm debiele teksten (10 keer achter elkaar “open the gates of hell”). Het had een beetje tijdverspilling geweest moesten we de hele set gezien hebben.
Daarna was het de beurt aan Graveworm. Ik had deze band nog nooit gezien of nog nooit iets deftig van gehoord, en dat is eigenlijk wel een schande, want het is een heerlijke band. Ze brachten sfeervolle blackmetal met een goeie portie keyboards. De muziek deed me soms een beetje denken aan Dimmu Borgir, maar dan minder “melig” en zonder heel de paint-en-pinnekes-heisa. Muchas respectas! Een blackmetal-band die een optreden geeft zonder al die (belachelijke) show is zoveel aangenamer om naar te kijken, en dat komt de muziek natuurlijk ten goede. De dame achter de keyboards was ook meer dan de moeite om te bekijken, want ze mag er wezen! In ieder geval een groep die ik ga onthouden.
En dan de enige echte headliner van de avond : Kataklysm! Vanaf het begin stevig erin beuken; zo moet da!! De ene moment blastbeats om U tegen te zeggen, om daarna uw hoofd eraf te bangen. Manman, zonder zeveren, ik heb nog 3 dagen last gehad van men nek. De hoofdmoot van die songs kwamen uit de nieuwe CD “Serenity In Fire” en “Shadows And Dust”. De oude songs zijn wel iets minder “bangable” door het grote gehalte aan blastbeats, dus het was elke keer opnieuw een feestje als de eerste noten werden aangeslagen van een liedje van de nieuwe CD (voor mij persoonlijk dan natuurlijk). De drummer heeft nog een kleine drumsolo gegeven, waarbij hij volgens mij toch wel heeft bewezen een van de snelste drummers ter wereld te zijn. Dat basdrum-vel ging nogal “ne galo”, amaai. En zijn single-stroke is ook meer dan de moeite waard K Wat mij wel verbaasde was dat er eigenlijk (over de gehele avond) bijzonder weinig volk was komen opdagen voor deze toch wel “grote naam” in de deathmetal-wereld. In ieder geval, wij hadden zo meer plaats, en dat is altijd wel aangenaam in zo een klein kot als den Biebob J

