Zornik

Het was mijn eerste keer in de Handelsbeurs, dus wist ik eigenlijk totaal niet in welke locatie het concert zich zou afspelen. Maar in tegenstelling tot de wat grauwe naam van de Handelsbeurs deed vermoeden, was de zaal prachtig! Een schitterende akoestiek, mooie architectuur en ideaal qua ligging. De plaats was al in orde, dus nu nog hopen dat het concert van Zornik ook voldoening zou geven. Maar Zornik liet nog wat op zich wachten door het voorprogramma dat het groepje Triple verzorgde. Onze honger werd wat gestild, vooral de honger van de tienermeisjes op de eerste rijen door de knappe basgitarist van het groepje. Er werd gegild dat het een lieve lust was zodra de jongeman maar durfde te kijken in hun richting. Maar hij ving de vrouwelijke aandacht allemaal goed op, zelfs een beetje te goed naar mijn gedacht. De hysterie onder de pubers werd helemaal ten top gedreven wanneer hij hen persoonlijk een cd kwam afgeven zodat ze nog wat verder konden genieten van hun muziek. Alhoewel ze, denk ik, niet zo op de muziek hebben gelet. De kleine, tengere zangeres stond er wat verlegen bij in het begin, maar stem was enorm puur en naarmate ze het publiek wat meer meekregen, begon ze zich ook wat meer te geven en bloeide ze open. De aandacht die ze verdiende, heeft ze niet helemaal gekregen door de schreeuwende groupies helemaal vooraan. Een andere fonky gitarist van het groepje met de roze gitaar gaf zich echt helemaal. Het tafereeltje werd soms wat te hilarisch en hij leek helemaal te trippen op zijn eigen rifles.

Maar na een paar nummertjes hadden we er wel genoeg van en was het tijd voor Zornik die nog eerst wat op zich liet wachten. Maar eens ze opkwamen, schreeuwde het publiek alle songs, zowel de gekende als de minder gekende mee. ‘You Move Me’ werd de openingstrack. Koen ‘huppelkonijn’ Buyse sprong op en neer, belandde op zijn knieën, likte aan de boxen om ze vervolgens weg te duwen, nam een tl-lamp om zijn gitaar mee te bespelen in plaats van een plectrum, duwde zijn kopstemmetje de lucht in en amuseerde zich met zijn groepje. Zelfs de lichtshow stond helemaal op zijn pootjes en zorgde voor een schitterend effect wanneer Buyse een solo speelde. Midden hun optreden werden er sterretjes in het publiek aangestoken, toen Koen vertelde dat er iemand jarig was. Toen hij de vraag stelde wie er nog jarig was (omdat dat liedje dan ook aan die mensen zou opgedragen worden) verschenen er plots een heleboel handjes spontaan in de lucht. ‘Hey Girl’, ‘Scared Of Yourself’ volgden en Koen en zijn gevolg gaven een eigen touch mee aan de liedjes door langere solo’s erin te verwerken en eigen tussenstukjes te creëren. Het werd allemaal volledig gesmaakt door het publiek dat steeds wilder uit zijn dak ging. Toepasselijke afsluiter ‘Goodbye’ werd zodanig meegezongen dat Koen helemaal verbaasd was. Hij stopte zelfs met spelen en liet het publiek alleen zingen. ‘Somewhere out there, there’s a place where I belong…’ galmde in de zaal dat nog maar eens bewees wat voor een prachtige akoestiek ze hier wel hebben! Zornik was zo overweldigd dat ze besloten om met hun gedrieën een applausje voor het publiek te geven, dat op gelach werd ontvangen door iedereen. “Ja Koentje, dat was enorm lief van je…”

Zornik stond er volledig en deed hun live-reputatie terug alle eer aan. De hoge noten die Koen kraakte zou ik niet eens gekraakt kunnen hebben, al kreeg ik er een notenkraker bij.

Verdict : Zornik op een andere locatie dan op een festivalweide zorgt voor een intiemere sfeer en juist daardoor werd de interactie met het publiek enorm op prijs gesteld. Geslaagd dus!



Met dank aan de mensen van de Handelsbeurs!