Jan Van Biesen
Lounge avondje
Joke Staelens
Decadance, Gent — 7 oktober 2004
Decadance in de Overpoortstraat in Gent staat voor hun prachtig interieur bekend met daarbij aangesloten draaitafels en dansruimte. Voor de niet ingewijden onder ons: kom je binnen word je verwelkomd door een enorm grote bar. Blijf je niet haperen en plakken aan de bar, dan kan je genieten van de prachtige trap met lichtdecoratie. Voel jezelf Belle of net het wilde party-Beest en ga de trap op, en poseer even voor de reusachtige spiegelkast. Maar genoeg over hoe het eruitziet (want het decor is er sowieso subliem), laat ons liever praten over hoe het daar klinkt. Heb je geen zin om naar de lounge housebeats te luisteren van ons Jan en zijn opwarmer Yazmin, dan heb je net voor de bar links een gangetje om in een meer duistere zaal terecht te komen met de laatste hiphop beats.
Maar wij gingen dit keer niet om er de fellah, biatch en wrapper uit te hangen, wel om te dansen op housy tunes. Yazmin begon te mixen op drie technics tegelijkertijd en genoot blijkbaar van de mannelijke aandacht rondom haar. Eén keer werd de aandacht net ietsje te veel, wanneer een opgewonden fan ook zijn draaitalenten wou uittesten op het draaipaneel van Yazmin. Het aanwezige volk keek verwonderd naar de zogenaamde ‘fout’ van haar, maar zij wees direct naar de stoorzender die met zijn onhandigheid voor verwarring had gezocht.
Yazmin ging gewoon onvermoeibaar verder en bracht ons meer kalmte dan dansbare platen. Althans in het begin, daarna ging ze ietsje verzwaren in haar platenkeuze, maar nog net niet zwaar genoeg om volledig wild te gaan. Ze kreeg toch haar volk mee en mixte alles perfect. Na een paar uurtjes hadden we het dan wel gehad en kwam voor mij toch wel een verlossing die Jan Van Biesen, Switch frontman, bracht. Hij slaagde erin toch wat zwaardere house erdoor te sleuren en kreeg iedereen mee. De man die voor de fout bij Yazmin had gezorgd stond nog altijd op zijn zelfde plekje met zijn armen in de lucht te zwaaien. (Wat wel voor de grappige noot zorgde bij de aanwezigen). Ons lichaam had ondertussen al genoeg beats geslikt en we vonden het tijd om stilletjes aan zu hause te keren.
Het werd een avond die ons meer kalmere mixen bracht dan echt een doorzakavond. Niet dat het ons kwaad deed, maar misschien gewoon niet echt wat die avond bovenaan mijn verlanglijstje stond. Toch chapeau voor wat Yazmin en Jan uit hun draaitafels hebben weten te schudden!

