Neerpelt Open Air

Neerpelt Open Air is misschien niet zo gekend tussen al het festival geweld dat deze zomer weer op ons werd losgelaten. Maar met een klinkende programmatie zakten we graag op zaterdag af naar het verre Limburg.

Veel publiek was er in het begin van de namiddag niet te bespeuren op het marktplein. Het regenachtige weer zal er beslist iets mee te maken hebben gehad.

De tweede dag van het festival startte voor ons met Absynthe Minded. Dit gezelschap uit Gent wist de kleine menigte toch naar zijn hand te zetten. Met zijn multifunctionele muziek wist het veel mensen te bekoren en tot dansen aan te zetten. Met de geweldige combinatie van viool, gitaar, contrabas en toetsen brengen ze een eigen genre die ergens tussen zita swoon en deus zit. Met hier en daar een snuifje levellers. Een fijne opener van een band die over een boel muzikaal talent beschikt en zijn grenzen probeert af te tasten.

’t Hof van Commerce kon erna zijn kruistocht, of moeten we zeggen ontwikkelingswerk, beginnen. Met hun gretige hiphop in hun eigen Izegemse taal was het een verrassing te zien dat menig volk toch de nummers kende, al of niet met de bijhorende tekst. Flip Kowlier, Serge Buyse en 4T4 zijn al een tijdje aan het touren met hun album ‘Azoa en niet anders’, en ondanks de kater van de dag ervoor, weten deze gasten hun vastberadenheid toch neer te zetten op het podium. Met soms hilarische momenten interactie met het publiek tot gevolg. Een stevige opwarmer.

De Heideroosjes speelden erna een exclusief concert in Limburg dit jaar. Heel wat die-hards waren afgezakt om hun helden tussen het studiowerk door toch even aan het werk te zien. Tussen een familiepubliek even hard inbeuken bleek toch niet zo een gemakkelijke opdracht. Heel wat meezingers die het publiek vanbuiten kent, en voor de band zelf een ontlading tussen het harde werk door. Ze brachten ook twee nieuwe nummers die misschien op het album zullen terecht komen. Maar ondanks de vele vastberaden, krachtige en energieke pogingen van zanger Marco werd dit geen echt HR-feestje zoals we die gewend zijn.

Monza ofte Stijn Meuris en band speelde(n) een thuismatch. Ondanks de regen werd het talrijker opgekomen publiek op zijn wenken bediend. De reeks hits die deze band in behoorlijk korte tijd realiseerde werden ook gebracht. Op het eerste zicht eenvoudig, maar door het onnoemlijke inleven van Stijn Meuris toch zo rauw. Een gesmaakt optreden.

Gabriël Rios heeft reeds menig meisjeshart verovert en maakte daar in Neerpelt handig gebruik van. Deze uitstekende performer weet zijn zuiderse roots perfect in zijn show te verwerken. Een feilloze set met oude en nieuwe nummers die het slechte weer heel even deed vergeten. Alle ledematen waren losgeschut en de warme latino sfeer was tot in het kleinste hoekje van het marktplein te merken.  We kijken al vol verwachting uit naar meer.

Ozark Henry mocht ook vanuit het verre West-vlaanderen aanrukken. Zijn eigenzinnig geluid is alom gekend en door veelvuldige optredens op Werchter en Pukkelpop zorgde het brein achter de band en de muziek, Piet Goddaer, voor hoge verwachtingen. De complexiteit van de songs worden verzacht door de warmte die ze tevens uitstralen. Het marktplein kon zich dan ook geheel uitleven. Alleen spijtig dat het geniale brein niet zo goed is in het zoeken van contact met het publiek. Dit doet de set in een perfectie van CD-kwaliteit herleiden en dat vinden we dan weer een gemiste kans.

Buscemi kon het geheel van deze festivaldag afsluiten met een mix van zuiderse grooves.

Een geslaagde dag, jammer van het wat druilerige weer, maar de organisatie mag tevreden zijn.