Los Lobos

De groepsleden van de legendarische Tex-Mex band Los Lobos zijn allemaal immigranten uit Midden-Amerikaanse landen die elkaar leerden kennen in de Spaanse gemeenschap van East LA. En deze roots klinken altijd door in hun muziek. Hun debuutplaat uit 1985 ‘How Will The Wolf Survive’ werd enthousiast onthaald door de pers. De grote doorbrak kwam twee jaar later, dankzij La Bamba, een film over het leven van de op jonge leeftijd omgekomen rocker en tieneridool Richie Valens. Los Lobos’ versie van één van Valens’ grootste hits, La Bamba, een rock 'n roll-versie van een oud Mexicaans volksliedje werd een grote hit. De single stond weken op nummer 1. Het is als het ware hun versie van de American Dream

Het weer wil maar niet beteren en ook vanavond hangt er onweer in de lucht boven Antwerpen maar tijdens het optreden van Los Lobos blijft het aangenaam droog. Alleen helemaal op het einde, tijdens het laatste bisnummer begint het te regenen en is het feest dan ook snel over.

De avond begint overigens mooi met het uit Australië komende viertal The Beautiful Girls. Vergis u niet, deze tot de verbeelding sprekende groepsnaam verbergt vier jonge snaken uit Sydney. De lefgozers spelen een gezapige soort “surf reggae dub” muziek. Sydney is dan ook een paradijs voor surfers. Dit is uitstekende muziek om ondertussen het binnenstromend mooie volkje te bekijken. Een cover van de Zuid-Afrikaanse Johnny Clegg (Zuid-Afrika ligt nu eenmaal op de route onderweg naar Australië) en een spacy uitfreakende psychedelische song die me nogal sterk aan de beruchte Ozric Tentacles doet denken sluiten hun optreden af.

Exit The Beautiful Girls en het begin van een lange vervelende soundcheck waarbij de roadies elkaar bijna omver lopen op het podium. Dit zouden ze trouwens tijdens het hele optreden blijven volhouden, die roadies. Altijd was er wel een aanleiding om een spurtje over het podium te trekken.

De oude grijze wolven trappen ontspannen af (anderen zouden zeggen slordig) met een drietal blues en rocknummertjes, waarbij Los Lobos overkomt als een ordinair zij het geroutineerde rockband in de kroeg op zaterdagavond (dit is nu wel de natuurlijke biotoop waaruit ze afkomstig zijn, maar toch).

Het optreden komt pas op peil met een aantal nummers uit de nieuwe cd ‘The Town and the City’ dat een waar meesterwerk lijkt te worden, af te gaan op de stukjes muziek die al op het Internet vrijgegeven zijn. Het Spaanse Chuco’s Cumbia is een mooi nieuw nummer maar het eerste absolute hoogtepunt is Hold On met David Hidalgo’s doorleefde vocalen, een nummer dat snijdt door merg en been en in de zinderende outro zowaar de sfeer van The End van The Doors doet herleven. The Doors komen ook niet voor niets uit LA.

Je herkent en hoort in Los Lobos wel meerdere groepen en invloeden:Santana, Crazy Horse, de Stones. Het feestje wordt vervolgens aangezwengeld met Come on, let’s go. Maar het optreden is te wisselvallig en hinkt op twee gedachten. Nu is Los Lobos ook wel een eclectische groep met twee gezichten (langs de éne kant de onweerstaanbare rockers met drie luidruchtige gitaren, langs de andere kant de tex-mex nummers uit de traditionele Spaanse en Mexicaanse muziek).

Met het gloednieuwe The Road to Gila Bend gaat Los Lobos voluit voor die scheurende gitaren, prachtig mooi maar niet de muziek waar veel mensen voor gekomen zijn. Ze krijgen wel waar voor hun geld met Kiko And The Lavender Moon. Het nummer wordt aangekondigd als een song voor de ware muziekliefhebber.

Dan wordt de accordeon omgegord en verhuist één van de gitaristen naar de drums en barst de feestvreugde pas écht los met het aanstekelijke Anselma. Fiesta van The Pogues heeft er niks tegen.

Een deel van het publiek blijft om La Bamba roepen, een ander deel verafschuwt dit nummer. België is waarschijnlijk ook het enigste land ter wereld waar dit liedje geassocieerd wordt met die primitieve traditie van de kusjesdans (afgaande op de setlisten van de vorige optredens wordt het nummer in andere landen vaak zelfs niet gespeeld). Maar het is en blijft een grote hit. Iedereen verwacht La Bamba dan ook in de bissen maar het nummer sluit hun reguliere set af. De mooie meisjes vooraan uit het publiek worden op het podium uitgenodigd voor een dansje. Het podium wordt echter omgeven door water en een van de deernes belandt met haar voeten in de slotgracht rond het podium, altijd goed voor de sfeer. La Bamba gaat naadloos over in die andere klassieker Good Love en dan weer terug naar La Bamba. Los Lobos als een kermisorkest maar dan wel één van wereldklasse.

Je zou dan bij de bissen toch op zijn minst Will The Wolf Survive verwachten maar hun doorbraaknummer laten ze thuis ten voordele van het al even mooie Evangeline en terwijl vele mensen al naar huis schuifelen, komt het mooiste moment van de hele avond. Helemaal achteraan, als allerlaatste nummer nestelt zich de grootste verassing: een rockende, krachtige en vooral geloofwaardige versie van Cinnamon Girl van Neil Young. Pure magie en dit was er echt ééntje voor de muziekliefhebbers.