Footworxx 6
More head. More banging.
Jorn Kerschot
Hangaar01, Oostende — 24 september 2005
De vorige editie leek nog maar net afgelopen of de volgende was daar weeral, een waar feest uiteraard. Even geslaagd? daMusic zocht het uit.
Footworxx mag ondertussen al een zesde editie op zijn palmares schrijven en dat betekent toch wel iets. Deze editie was het voornamelijk de beurt aan talent uit Groot-Brittani, Julian Liberator, Jamie Ball en Jeff Amadeus. Daarnaast ook nog uit ons eigen belgenlandje aanwezig waren Moddi en Manone en Sandy Warez.
De avond begon met Moddi en Manone, die zoals gewoonlijk weer hun tracks goed wisten neer te zetten, met hier en daar wel een foutje van keer, maar overall was het geslaagd, al een geslaagde opwarmer dus. Julian Liberator, de eerste hoofdact van de avond ging ineens de harde tour op, maar wist in mindere mate te verbazen dan zijn voorgaande compagnons spijtig genoeg. Niets op het mixen zelf aan te merken, maar de trackkeuze was hier minder geslaagd dan dat het geval was bij Moddi en Manone. Daar de man de vooropgestelde verwachtingen niet kon inwilgen, was het afwachten wat de volgende DJ zou brengen...
Maar gelukkig was het gepanikeer van voorgaande gelukkig totaal ongegrond, Jamie Ball wist daarentegen het publiek veel verder te krijgen, met zijn opzwepende beats, meer gevarieerder en aantrekkelijker dan dat het geval was bij Julian Liberator.
Zoals dat hoort, mocht er ook bij deze editie geen live-performance ontbreken en daar stond Sandy Warez voor in. Met zijn nieuwste releases op The Third Movement en Combat Skill was het duidelijk tijd voor een live, en wat voor n! Diepe bassen, knetterende geluiden, bleeps en veel meer van dat maakten deze live tot wat het altijd zou moeten zijn, een waar feest. Hardtechno en hardcore hangen soms nauw samen, dat viel te merken aan de track Street core die de muren bijna deed ontploffen. Hemels gewoon.
Een live van een uurtje, met daarna als afsluiter Jeff Amadeus, de laatste hoofdact van de avond. Het begon rustig in zekere zin, met daarna de aanzet tot wat zou eindigen in een knalfestijn alom.
Headbanging, zo noemt men dat.
De avond begon met Moddi en Manone, die zoals gewoonlijk weer hun tracks goed wisten neer te zetten, met hier en daar wel een foutje van keer, maar overall was het geslaagd, al een geslaagde opwarmer dus. Julian Liberator, de eerste hoofdact van de avond ging ineens de harde tour op, maar wist in mindere mate te verbazen dan zijn voorgaande compagnons spijtig genoeg. Niets op het mixen zelf aan te merken, maar de trackkeuze was hier minder geslaagd dan dat het geval was bij Moddi en Manone. Daar de man de vooropgestelde verwachtingen niet kon inwilgen, was het afwachten wat de volgende DJ zou brengen...
Maar gelukkig was het gepanikeer van voorgaande gelukkig totaal ongegrond, Jamie Ball wist daarentegen het publiek veel verder te krijgen, met zijn opzwepende beats, meer gevarieerder en aantrekkelijker dan dat het geval was bij Julian Liberator.
Zoals dat hoort, mocht er ook bij deze editie geen live-performance ontbreken en daar stond Sandy Warez voor in. Met zijn nieuwste releases op The Third Movement en Combat Skill was het duidelijk tijd voor een live, en wat voor n! Diepe bassen, knetterende geluiden, bleeps en veel meer van dat maakten deze live tot wat het altijd zou moeten zijn, een waar feest. Hardtechno en hardcore hangen soms nauw samen, dat viel te merken aan de track Street core die de muren bijna deed ontploffen. Hemels gewoon.
Een live van een uurtje, met daarna als afsluiter Jeff Amadeus, de laatste hoofdact van de avond. Het begon rustig in zekere zin, met daarna de aanzet tot wat zou eindigen in een knalfestijn alom.
Headbanging, zo noemt men dat.