Jospop
Gesmaakte festivaldag
Joost Van Liefferinge
Festivalweide, Schepdaal — 25 augustus 2005
Werd zaterdag 26 augustus gevuld met een stralende zon, mooie muziek en een gezellig festivalsfeertje, dan zat je waarschijnlijk op de 13de editie van Jospop in Schepdaal. Na de vorige succesvolle jaren profileerde dit festival zich meer dan ooit als rockfestival. Aan chauvinisme geen gebrek, maar liefst 6 Belgische Grand Cru artiesten deelden het podium.
Voor ieder wat wils, dat is het gedachtegoed van de organisatie. Eerdaags een mooie open-air familiefilm, een Was het nu 70-80-90-fuif en enkele workshops. Hoofddag blijft wel zaterdag, de festivaldag. De main-stage ligt zoals voorgaande edities in een festivaltent, wel nieuw dit jaar is de Marquee. Een gezellig openluchtgedeelte waar djs tenmidden van een bos naar hartelust plaatjes kunnen draaien. Een sfeervolle meerwaarde aan het festival.
Eerder dit jaar organiseerde jeugdhuis JOS enkele Josrallys. Aan de hand van deze spannende rockconcours werd duidelijk wie de eer had om de editie van 2005 te openen. Hombr trad naar voren als de beste. Verdient zo blijkt, het werd een afwisselende en professionele set met ritmische en zomerse klanken. Zo kon Hombr de aanwezigen zeker bekoren, het publiek dat trouwens (voor een openingsact) talrijk aanwezig was.
A Brand stond snel opgesteld en mocht er een vervolg aan breien. Eerder al op Pukkelpop en Dour, nu op Jospop. Te omschrijven als frele stemmen en verzengende gitaren die nu en dan eens een onvervalste en verschroeiende harde gitaarsound opleveren. Gevarieerd maar duidelijk herkenbaar. Visueel een ludieke knipoog naar de old school sol mentaliteit: de vijkoppige formatie met wilde haren en toch zo broos, netjes!
De set van Satelite City werd jammer genoeg grotendeels gemist. Naar verluid stond de band weer in voor veel boem boem en weinig bla bla.
Tussentijds trok de Marquee trok alle aandacht, daar traden de eerste DJ's aan. Addictedkru was de naam. Een mooi effect onder een stralende zon ten midden van een bos, dat kleine podium. Feestelijke nachttaferelen flitsten al voorbij. Het is daar nog lang niet gedaan.
Terug naar het hoofdpodium, Triggerfinger is de naam. Niet denken maar doen, dat is het motto van deze orkaan. Scheurende gitaren met een charismatische zang. De drummer (Mario Goossens) bekend van Hooverphonic doet er dat tikkeltje bij om de Triggerfinger-mix op kookpunt te brengen. Deze bands is groots in dit kleine landje, en dat mag geweten worden. Chappeau !
Sensatie alom, d ontdekking van 2005 (wordt beweerd, maar hier zijn de nodige twijfels bij) is gesignaleerd : Stash ( aka Gunther Verspecht en co). Het is naar mijn weten nog geen enkele groep weggelegd, nieuw komen en onmiddellijk een plaats krijgen op affiches als Werchter, Dour, Marktrock, Jospop Dit bewijst dat deze band meer is dan die ene hit Sadness Dit bewijzen was dan ook geen probleem, dit Opwijkse trio is een stevige brok rock in voortdurende beweging.
Magnapop, Jospop is al meer dan halfweg en de eerste buitenlandse artiest van de dag staat klaar. Ze zijn terug van weggeweest, supersingels van enkele jaren geleden hebben ondertussen een plaatsje verworden in het collectieve geheugen, maar vandaag zijn Linda (Zang) en Ruthie(gitaar, backing vocals) terug met een volledig nieuw album. Een mooie set die het publiek kon bekoren, maar zwaar uithalen deed de band niet. Magnapop liet een vermoeide indruk achter. Deze act was dan ook n van de mindere.
De Mens, zonder twijfel het beste wat we vanavond voorgeschoteld kregen. Frank Vander Linden bespeeld het publiek met zijn jarenlange ervaring als geen ander. Probleemloos springen van de ene hit naar de andere en op tijd met de nodige knipoog de security aanmanen dat het publiek zich ook mag amuseren, schitterend. Een energieke hitlijst die de temperatuur in de tent deed stijgen. Diepgaande teksten en een krachtige verpakking die iedereen kon overtuigen. Proficiat De Mens, u schitterde nogmaals.
Dog Eat Dog, nog niet zo heel lang geleden voorprogramma van oa. Iron Maiden, Alice Cooper, Marlyn Manson, vandaag op Jospop. Door een ietwat zwakkere release van Play Games zakte de band enkele jaren geleden in een diep dal. Vandaag werd bewezen dat er aan een weg naar boven wordt gewerkt. De helden van weleer moeten helemaal niet onderdoen ten opzichte van hun succesdagen. Als geen ander vanavond (op De Mens na) bracht Dog Eat Dog sfeer in de tent, promoten ze Jupiler en bespeelden ze het publiek. Jammer dat het geluid niet altijd even rimpelloos stond afgesteld, de zang kwam er namelijk niet altijd even goed door. Trouwens Dog Eat Dog, waar zit die schitterende saxofonist van vroeger?
Jospop 2005 werd afgesloten in de Marquee met FreeJays en Squadra Bossa. Het was een rimpelloze editie met ietwat minder volk dan vorig jaar. Dit gegeven deed wel niets af aan de sfeer. Het is vooral uitkijken naar 2006, hopelijk blijft de organisatie bij de rockgedachte. Doe zo voort ! Proficiat JOS
Eerder dit jaar organiseerde jeugdhuis JOS enkele Josrallys. Aan de hand van deze spannende rockconcours werd duidelijk wie de eer had om de editie van 2005 te openen. Hombr trad naar voren als de beste. Verdient zo blijkt, het werd een afwisselende en professionele set met ritmische en zomerse klanken. Zo kon Hombr de aanwezigen zeker bekoren, het publiek dat trouwens (voor een openingsact) talrijk aanwezig was.
A Brand stond snel opgesteld en mocht er een vervolg aan breien. Eerder al op Pukkelpop en Dour, nu op Jospop. Te omschrijven als frele stemmen en verzengende gitaren die nu en dan eens een onvervalste en verschroeiende harde gitaarsound opleveren. Gevarieerd maar duidelijk herkenbaar. Visueel een ludieke knipoog naar de old school sol mentaliteit: de vijkoppige formatie met wilde haren en toch zo broos, netjes!
De set van Satelite City werd jammer genoeg grotendeels gemist. Naar verluid stond de band weer in voor veel boem boem en weinig bla bla.
Tussentijds trok de Marquee trok alle aandacht, daar traden de eerste DJ's aan. Addictedkru was de naam. Een mooi effect onder een stralende zon ten midden van een bos, dat kleine podium. Feestelijke nachttaferelen flitsten al voorbij. Het is daar nog lang niet gedaan.
Terug naar het hoofdpodium, Triggerfinger is de naam. Niet denken maar doen, dat is het motto van deze orkaan. Scheurende gitaren met een charismatische zang. De drummer (Mario Goossens) bekend van Hooverphonic doet er dat tikkeltje bij om de Triggerfinger-mix op kookpunt te brengen. Deze bands is groots in dit kleine landje, en dat mag geweten worden. Chappeau !
Sensatie alom, d ontdekking van 2005 (wordt beweerd, maar hier zijn de nodige twijfels bij) is gesignaleerd : Stash ( aka Gunther Verspecht en co). Het is naar mijn weten nog geen enkele groep weggelegd, nieuw komen en onmiddellijk een plaats krijgen op affiches als Werchter, Dour, Marktrock, Jospop Dit bewijst dat deze band meer is dan die ene hit Sadness Dit bewijzen was dan ook geen probleem, dit Opwijkse trio is een stevige brok rock in voortdurende beweging.
Magnapop, Jospop is al meer dan halfweg en de eerste buitenlandse artiest van de dag staat klaar. Ze zijn terug van weggeweest, supersingels van enkele jaren geleden hebben ondertussen een plaatsje verworden in het collectieve geheugen, maar vandaag zijn Linda (Zang) en Ruthie(gitaar, backing vocals) terug met een volledig nieuw album. Een mooie set die het publiek kon bekoren, maar zwaar uithalen deed de band niet. Magnapop liet een vermoeide indruk achter. Deze act was dan ook n van de mindere.
De Mens, zonder twijfel het beste wat we vanavond voorgeschoteld kregen. Frank Vander Linden bespeeld het publiek met zijn jarenlange ervaring als geen ander. Probleemloos springen van de ene hit naar de andere en op tijd met de nodige knipoog de security aanmanen dat het publiek zich ook mag amuseren, schitterend. Een energieke hitlijst die de temperatuur in de tent deed stijgen. Diepgaande teksten en een krachtige verpakking die iedereen kon overtuigen. Proficiat De Mens, u schitterde nogmaals.
Dog Eat Dog, nog niet zo heel lang geleden voorprogramma van oa. Iron Maiden, Alice Cooper, Marlyn Manson, vandaag op Jospop. Door een ietwat zwakkere release van Play Games zakte de band enkele jaren geleden in een diep dal. Vandaag werd bewezen dat er aan een weg naar boven wordt gewerkt. De helden van weleer moeten helemaal niet onderdoen ten opzichte van hun succesdagen. Als geen ander vanavond (op De Mens na) bracht Dog Eat Dog sfeer in de tent, promoten ze Jupiler en bespeelden ze het publiek. Jammer dat het geluid niet altijd even rimpelloos stond afgesteld, de zang kwam er namelijk niet altijd even goed door. Trouwens Dog Eat Dog, waar zit die schitterende saxofonist van vroeger?
Jospop 2005 werd afgesloten in de Marquee met FreeJays en Squadra Bossa. Het was een rimpelloze editie met ietwat minder volk dan vorig jaar. Dit gegeven deed wel niets af aan de sfeer. Het is vooral uitkijken naar 2006, hopelijk blijft de organisatie bij de rockgedachte. Doe zo voort ! Proficiat JOS