Gent Jazz

De voorlaatste dag van Gent Jazz: geen hittegolf, maar een heel aangename vierentwintig graden, zon, en opnieuw lachende mensen (én Omèr).

Mei Semones (oorspronkelijk uit Michigan) bracht samen met haar band een mix van bossa nova, indierock en folk, en overgoot dat alles met een Japans sausje. Open grenzen, open muziek, te beluisteren met een open mind.

Trixie Whitley heeft eigenlijk geen introductie meer nodig op Gent Jazz. Ze passeerde hier al zo vaak dat ze stilaan in aanmerking komt voor een bewonerskaart. Gentse roots, New York in het bloed, rock, soul en R&B in de vingers. Binnenkort ligt album nummer vijf in de rekken. Vanavond bewees ze opnieuw waarom haar naam telkens weer op de affiche verschijnt. Geen grote show, geen overbodige truken. Gewoon een indrukwekkende stem, bakken intensiteit en songs die moeiteloos overeind blijven.

Deze zomer parkeert Maarten Devoldere Warhouse even in een andere versnelling. Samen met pianovirtuoos Julien Libeer trekt hij zijn songs helemaal uit elkaar, tot enkel de essentie overeind blijft. Geen overbodige franjes, geen rookgordijnen (alhoewel..) Intiem, broeierig en met net genoeg mysterie om je af te vragen of je naar een concert kijkt of een film binnenwandelde. Gelukkig zonder popcorn.

Olivia Dean, Lauryn Hill, Alicia Keys en Gaidaa in de mix. En dan dan krijg je K.ZIA. Soul en alternatieve R&B met een warme gloed, veel klasse en nul overacting. Londen is intussen haar uitvalsbasis, de podia van Europa en Afrika haar tweede thuis. En met een nieuw album, 'HOMEFREEQUENCIES', én de creatieve vingerafdruk van mama Zap Mama blijft de lat gewoon vervelend hoog liggen.

Asaf Avidan lijkt soms de verloren muzikale broer van Tommy Shelby uit 'Peaky Blinders'. Dezelfde mysterieuze uitstraling, strak in't pak, enkel met een microfoon in z'n hand in plaats van met een scheermesje in een pet, en waarschijnlijk ook een pak minder problemen met de politie.

Wereldwijd kennen de meesten hem van One Day / Reckoning Song, maar dat ene nummer doet hem eigenlijk tekort. Avidan is een rasverteller die moeiteloos laveert tussen breekbare folk, rauwe emotie en songs die nog lang in je hoofd blijven rondspoken. Met nieuw werk uit 'Unfurl', een handvol klassiekers en een podiumprésence, verandert de Bijloke voor één avond in een broeierige cocon van melancholie. Gelukkig heeft de farmaceutische industrie daar nog niets op gevonden.