2026-07-18 Kneistival 2026

“De zomers zijn niet meer wat ze geweest zijn, meneer.” Een snijdende noordwestenwind blaast guur over het Heldenplein in Heist. Een dikke jas aan in het midden van de zomer, het is weer eens iets anders, nietwaar?

Maar de muzikanten die het podium van Kneistival 2026 betraden, lieten het allerminst aan hun hart komen en zouden het komende uurtje genoeg gulle warmte over de put strooien om ons aan te warmen. Kumbia Boruka heeft de roots in Monterrey (Mexico) en speelt een geüpdatete vorm van cumbia, de muziek van het volk in het Noorden van Mexico. Muziek van de straat, getuige Fiesta En Las Calles. Het is een mix van klassieke cumbia, gemengd met psychedelische gitaren, en de band is ook niet vies van een fikse injectie reggae en dub in hun muzikale avonturen. What is there not to like? Voeg daarbij de prominente aanwezigheid van de accordeon van bandleider Hernán Cortés, en de put van Heist werd een groot dansplein waar de aanwezigen lustig armen en benen de vrije loop lieten. En wij dachten, dat we gisteren met Crystal Fighters al het hoogtepunt van Kneistival 2026 gezien hadden. Een tweede voltreffer op Kneistival 2026. Nueva cumbia por el siglo XXI.

Waar beter dan een concert van ’t Hof Van Commerce meemaken, dan in het hol van de leeuw, hun thuisprovincie. De band stond al verschillende keren op het podium in de rijke festivalgeschiedenis van Kneistival (BTW, als je de doortochten van Kowlier erbij telt, solo én met Ertebrekers, dan heb je een aantal extra vingers/handen nodig). We moeten eerlijk zijn, we zijn fan, maar ze stelden nog nooit teleur op het podium aan de put van Heist. Zo ook vanavond niet. Stevige vette beats met snedige messcherpe lyrics. Ze hadden er zin in vanavond. Het publiek ook trouwens, dat woord voor woord de teksten mee scandeerde. Faut le faire (vooral de niet West-Vlamingen). We kregen een stevige hap geserveerd uit de zesde plaat van ‘t Hof, adequaat getiteld ‘LP6’, maar ook Linda Toch! (naar Will Tura) en Ben Ier Weg (naar Jo Lemaire + Flouze, trouwens de enige cover van een Serge Gainsbourg-nummer dat de goedkeuring van de meester zelve mocht krijgen) uit de onlangs verschenen ep ‘à la Belgique”. En dan volgde een wervelwind van ’t Hof-klassiekers met, om maar wat te noemen, Zonder Totetrekkerie, Wupperbol, Dommestik & Levrancier en Kom Mor Ip. Als afsluiter werd de put getrakteerd op een waarschijnlijk allereerste hiphoppolonaise op de tonen van Leegaert en Jaloes. Wie heeft er dan nog een circlepit van doen?

De traditie om de Kneistivaldag af te sluiten met een dansfeestje, werd enigszins alternatief ingevuld. Want daar verschenen geen dj’s op het podium, maar vier blazers en twee drummers, een techhouse brassband die je live van de sokken blies. Naft strooide de pulserende beats in het rond en veranderde de put in een dansvloer, waar gelukkig het dak niet vanaf ging (het zou nogal een zicht geweest zijn in open lucht). Dansen op ontvlambare grooves die volledig live geproduceerd werden. Afsluiter Universal Nation van Push liet Kneistival verbouwereerd en uitgeput achter. En we zitten nog maar in de helft van Kneistival 2026.