Iuga - Meldrop

Meldrop is het debuut van een artiest waar nauwelijks info over is te vinden. De muziek hoort voor zich te spreken en die werd voornamelijk met analoge en modulaire synthesizers in elkaar gezet. Van het ambacht van de vroege elektronica, met name de Berlijnse School dus, zijn hier en daar ook duidelijk invloeden zte horen.

Nadeel van het album, dat zich grotendeels toespitst op allerlei vormen van ambient en een behoorlijk isolationistische sfeer uit straalt, is dat Iuga zich net iets te veel wil bewijzen. Zodoende zijn de acht nummers eerder losse stukken die elk laten horen tot wat Iuga in staat is, maar waardoor de samenhang van het album een beetje verloren gaat.

Jammer eigenlijk, want zo geraakt de luisteraar nooit helemaal in de drive van de plaat omdat het allerlei kanten tegelijk wil opgaan. De muzikant poogt verhalen te vertellen over zijn geboortestad, zijn honden, zijn woonst, het woud en het leven in het woud, van geboorte tot sterven.

Net als de nummers zelf, die op zich best wel aardig zijn, lijkt Iuga een beetje te veel hooi op de vork te hebben genomen voor dit debuut. Niet dat er iets mis mee is. De plaat kabbelt lekker weg en roept je onverwacht bij momenten bij de les, maar echt boeiend wordt het zelden.

Het album poogt een verhaal te vertellen over verlies, eenzaamheid, het fragiele van ons bestaan, maar door de grote diversiteit binnen en tussen de nummers hangt het net een beetje te veel met haken en ogen aan elkaar. Alsof het leven er eentje is vol struikelblokken. En dat is het ook natuurlijk. Edoch, we zijn er zeker van dat als Iuga de focus wat minder breed legt, er nog leuke platen zullen en kunnen volgen.