Mutism - Bitter Blossom

Slovenië, thuisbasis van Metalcamp / MetalDays / Tolminator, het festival dat het land sinds 2004 op de metalwereldkaart gezet heeft. Qua muziek blijkt er maar weinig uit voort te komen, maar daar probeert dit vijftal verandering in te brengen. Ze noemen zichzelf Mutism en brengen een Centraal-Europese versie van progrock met vrouwelijke zang.

Zoals we al wel vaker hebben mogen ervaren, kan je met progrock quasi alle kanten uit. In het geval van Mutism hebben we te maken met muziek die aanleunt bij het oude Lacuna Coil of een niet-industriële versie van Erben der Schöpfung en diens opvolger Elis. Toch creëert de band een heel eigen geluid, mede door het unieke stemgeluid van zangeres Sara Majcen. Zij werd intussen wel vervangen. Dus is het moeilijk om dit album te ijken aan de huidige line-up.

'Bitter Blossom' start veelbelovend met het instrumentale Dream Our Lives, waarna False Sense Of Security het album effectief opent. Meteen valt op dat de "prog" in de beschrijving louter rust op het gebruik van ritmische tegentijden en ongelijke maatsoorten. En net die maatsoorten maken het lastig om van dit eerste volwaardige nummer te genieten. Het lijkt overbodig zelfs. Ook de zanglijnen voelen zeer geforceerd aan en volgen quasi-volledig de muziek, wat het geheel bijna artificieel doet overkomen. 

Gelukkig volgt daarna het titelnummer dat een zeer knappe compositie is. De klassieke gitaren en wervelende riffs zorgen voor een heel knappe intro en outro. Het tussenstuk is een compleet ander soort song, maar toch past het heel mooi bij elkaar.

Ook een song als Japan Deluxe is een aanrader, omdat het lijkt alsof er een andere band speelt. Een heel origineel geschreven nummer met een interessante wisselwerking tussen vocalen en gitaar. En als het allemaal een beetje duisterder en mysterieuzer mag zijn, is Be Strong For Mother spek voor je bek.

Jammer genoeg weet de band niet bepaald in schoonheid af te sluiten want met As The Ocean Waves slaat Mutism de bal helemaal mis. Hier krijgen we een resem jazz-akkoorden naar het hoofd geslingerd, hetgeen gewoonweg niet klinkt. Het tweede deel van de song probeert de boel nog te redden, maar dan is het kwaad al geschied.

De bedoeling is er duidelijk wel en er zijn enkele knappe songs op terug te vinden, maar 'Bitter Blossom' mist de finishing touch van een extra paar oren om het net dat niveautje hoger te tillen.