Insurrectum - The Last Battle

Al meer dan vier lange jaren woedt de oorlog in Oekraïne met nog maar weinig einde in zicht. En toen was er één man die alle haat en walging tegenover het Russische regime in muziek wist om te zetten. Zijn naam is Anatoliy en onder het pseudoniem Insurrectum brengt hij één van de brutaalste, zwaarste en kwaadste (debuut)albums van het jaar uit: ‘The Last Battle’.

Iedereen die van een streepje symfonische blackened death metal houdt, kan hier zonder twijfel zijn ding in vinden. Als dat genre je niets zegt, denk dan gerust aan Behemoth, Septicflesh of Fleshgod Apocalypse. De songs liggen perfect in hetzelfde vaarwater en brengen niet noodzakelijk iets nieuws, maar je hoort de passie en woede die in deze muziek zit.

Het is een project en hoewel niet helemaal duidelijk is wat Anatoliy zelf voor zijn rekening nam (andere credits zijn er namelijk niet), is het muzikaal en instrumentaal bijzonder overtuigend. Tekstueel is het misschien wat magertjes, maar we hebben geleerd dat deze release eigenlijk in twee volledig verschillende versies bestaat: een Oekraïense en een Engelse, zonder dat het ene een rechtstreekse vertaling is van de andere. Ook muzikaal verschillen ze van elkaar, enkel het concept en artwork zijn hetzelfde. Zeer uniek.

Extreem vette gitaarriffs, agressieve drums en monumentale orkestraties maken van dit album eentje voor de fans van het genre, want voor de doorsnee muziekliefhebber is dit net iets te veel van alles. Zeer benieuwd wat Insurrectum nog kan verwezenlijken in de toekomst.