Holy Wave - I'm Dada

Voor wie last heeft van de warmte en het allemaal wat rustiger aan wil doen, heeft Holy Wave de perfecte soundtrack geschreven met deze 'I'm Dada'. Dit viertal uit Texas staat gekend voor folky psychedelische songs die gemoedelijk voorbij drijven, maar voor deze nieuwe schijf trokken ze naar Mexico om toch vernieuwende elementen toe te voegen aan de vertrouwde sound.

De band werkte voor deze nieuwe plaat samen met het Mexicaanse duo Lorelle Meets The Obsolete (op het vorig album 'Five Of Cups' waren ze ook te horen op twee nummers), die evenmin vies zijn van een flinke dosis psychedelica, zodat het folky aspect van deze Texanen iets meer op de achtergrond is verschoven.

Bij opener US 54 krijgen we zelfs dromerige spacy krautrock die ons al van onze sokken blaast. Als je zo een album begint, leg je de lat onmiddellijk vrij hoog. En die lat blijft hoog met het zweverige s33.u.in/HAL waar we de retrosound van Air in oren, en dat hier wordt gecombineerd met schurende shoegazegitaren. Bij happy song krijgt zanger Kyle Hager het gezelschap van Lorena Quintanilla van Lorelle Meets The Obsolete, die het nummer al even gezapig invult als Hager.

Bij first DAE komt het folky aspect terug op de voorgrond drijven, en krijgen we naar Holy Wave-normen een vrij aanstekelijke popsong. Maar bij het titelnummer is er enkel experimentele psychedelica te horen, en die loopt verder in unison, dat wat lijkt weggelopen te zijn uit de 'Magical Mystery Tour' van The Beatles. Daarna volgt de sobere elektronica van too one, dat een beetje in de lijn ligt van Tame Impala, en op het einde een vreemde drum-'n-bas-climax krijgt. Als afsluiter krijgen we het instrumentale to the other, dat eigenlijk de intro is van het laatste nummer dewey's dirge, een combinatie van rustige folk en stevige shoegaze.

'I'm Dada' is een plaat vol afwisseling en verrassingen. Het rustige tempo wordt daarom nooit saai of slaapverwekkend, zodat we kunnen spreken van de perfecte psychedelische zomerplaat.