De Mens, Noordkaap

Dilemma: je hebt de twee grootste Nederlandstalige rockbands van Vlaanderen op de affiche staan voor een uitverkocht dubbelconcert. Er zijn dus twee headliners en er kan geen sprake zijn van een voorprogramma. Hoe los je dat op? Wie zal er eerst spelen? Dan organiseer je toch gewoon een loting, een toss die live op het podium zal beslissen wie er eerst zal spelen. Een muntstuk dat de rest van de avond zou bepalen.

Onder het motto “Wie wint, begint!”, werd er, bij ontstentenis van een muntstuk, toepasselijk een vinylplaat met de namen van beider groepen aan elke kant op het label op het podium de lucht ingeflikkerd door gediplomeerd quizmaster Otto-Jan Ham. Noordkaap won en zou de avond tussen de Antwerpse bomen, een bedreigd stukje flora in ‘t Stad de afgelopen tijd, aftrappen.

Dat Noordkaap in opperbeste vorm verkeerde, konden we onlangs nog vaststellen op Kneistival 2026. Doorleefde versies van de klassiekers en bij het nekvel grijpende gitaarpartijen van Lars Van Bambost bezorgden ons het nodige “kiekevel” aan’t zeetje. De festivalsetlist grand cru van toen kreeg vanavond evenwel nog meer opsmuk met enkele verrassingen.

Klassiekers als Het Komt Voor In De Beste Families, Hoopvol en Satelliet Suzy kregen daarbij minder verwacht, maar bloedmooi gezelschap van Soms Schrik uit ‘Programma ‘96’. En al vroeg in de set kon Panamarenko uiteraard in de Koekenstad Antwerpen niet ontbreken. Interessant weetje, waarop menig biologisch naslagwerk het antwoord schuldig moet blijven, is het antwoord op de vraag: “Waar is de mens ontstaan?” Blijkt dat toch wel aan de keukentafel van Stijn Meuris geweest te zijn, toen voormalig HUMO-journalist Frank Vander linden op gesprek kwam bij de Rock Rally winnaars van 1990. Een mens is nooit te oud om bij te leren.

Om dit heuglijke ontstaan van De Mens te vieren, coverden Meuris en co Nederland onder het goedkeurend oog van betrokkenen en publiek. Ook een eresaluut aan Will Tura mocht niet ontbreken met Arme Joe, het nummer dat Noordkaap in de vaart der volkeren lanceerde. De Vlaamse oerklassieker werd op mondharmonica opgefleurd door eminence grise van de Vlaamse rootsscene Marc Thijs.

In de eindspurt naar de bisnummers dongen Wat Is Kunst?, Druk In Leuven en een ronduit beklijvend Een Heel Klein Beetje Oorlog naar de gunst van het publiek. De bisronde werd nog intimistisch ingezet met De Belofte Jong Te Sterven, maar de eerste tonen van Ik Hou Van U waren in het amfitheater van OLT Rivierenhof het startschot om de horlepiep te dansen tot de laatste noot uitdoofde. “Afbraakwerken Meuris – Vander linden nv” hadden het eerste deel van het verbouwen van OLT Rivierenhof volgens contract afgerond.

Want ook De Mens zouden nadien het kot afbreken in Antwerpen. Had er een dak op het openluchttheater gelegen, het was er geheid afgegaan. En net zoals de voorgangers van Noordkaap, hadden de heren van De Mens ook “l’embarras du choix” tijdens het opstellen van een setlist vol “killers and no fillers”. Waar Is De liefde? mocht het tweede deel van de avond aftrappen, gevolgd door Dit Is Mijn Huis uit de beginperiode.

Teksten in de moerstaal waren het, die Frank en Michel de Coster ervan overtuigden om in het Nederlands de wereld te gaan veroveren met aanstekelijke oorwurmen als Sex Verandert Alles, Nooit Genoeg, Bijna, Zonder Verlangen of Maandag. Naast Panamarenko daarstraks bij Noordkaap, stond een ander cultureel zwaargewicht mee op het podium bij De Mens met Jeroen Brouwers (Schrijft Een Boek). Uiteraard kreeg ‘Liefde En Andere Problemen’ van vorig jaar de nodige aandacht met Ik Wil Niet Dat Je Het Koud Hebt, Tekst en Nederlands, waarbij plotseling Helena Cazaerck van Maria Iskariot, als een wervelwind over het podium stuiterend, de tweede stem leverde.

Dat zou de razende tornado later ook nog tijdens En In Gent doen. Als wederdienst aan de vrienden van Noordkaap, coverde De Mens hun Druk In Leuven in de groene oase in Deurne. Geen optreden van De Mens zou volledig zijn zonder Irene en dus werd de bisronde afgetrapt met dit meezingmoment par excellence. En qua meezingen deed Ergens Onderweg nog een extra duit in het zakje.

En toen was het voorbij, deze blitzkrieg van de Nederlandstalige rock-’n-roll in Vlaanderen. Het ruisen van de bladeren in het Rivierenhof kon weer terugkeren.