Pukkelpop
Variatie zorgde voor feest!
Joke Staelens
Festivalterreinen Kiewit, Hasselt — 19 augustus 2004
Pukkelpop was voor velen terug een hoogtepunt dit jaar. Veel nieuwigheden zoals het Wablief Podium, het wegvallen van de Skatestage en ga zo maar door. Maar Chokri wist ons toch weer te verbazen met een schitterende affiche! Bedankt! Hier volgt een verslag van Mainstage, 2nd Open Air Stage, Boilerroom, Dance Hall en Wablief Podium door onze reporters. Enjoy!

DONDERDAG
Na een uur te vroeg de trein genomen te hebben (en mijn mede-pukkels een uur te laat)... ben ik uiteindelijk op de camping geraakt om mijn tent op te stellen. Daarna heb ik me echt enorm hard moeten haasten om 50 Foot Combo te zien. Dus hier volgt mijn verloop van die dag:
50 Foot Combo
Het is elke keer een echt feestje als ik deze band zie. De krachtigste surf-groep in ons Belgen-land, en met de knapste... euh... act... maareuh... terug naar de muziek. 50 Foot bewijst voor mij iedere keer dat woorden overbodig kunnen zijn. Ook als er enkele gitaarproblemen zijn. Maar helaas, veeeeeeeeeel te kort.
The Distillers
Oh waar-o-waar is mijn Brody van vier jaar geleden gebleven? Het 'meisje' met de stekels op haar hoofd alsof ze Sonic The Hedgehog was... Maar ik moet ze wel nageven dat hun laatste cd de beste van hun oeuvre is, en dat ze deze keer heel verstaanbaar is! Leuke show, helaas een 'automatic pilot', zoals we er nog meer gaan tegenkomen.
Papa Roach
Ik heb hen van op een veilige, verre afstand bekeken. Zoals ik al tegen mijn kompaan zei :"Papa Roach is een groep die twee jaar geleden voorbij een op dat moment afgaande shotgun is gelopen". Ik kwam, ik zag... en ik had ... gelijk! Ik kwam, en ik zag, en vond dat het kut was...
Velvet Revolver
(korte adempauze) Zalig gewoon om de oude Guns 'n Roses-formatie te zien... Slash is echt wel DE MAN op PP. Over de zanger had ik dan wel mijn twijfels. Hebben ze die kerel uit The Village People geplukt? De muziek was helaas niet zo geweldig. Slecht geluid EN n derde uit de setlist waren oude nummers van Slash & companie.
The Offspring
Jaja, hoeveel mensen zijn er die dag wel niet gekomen om jeugdherinneringen op te halen? I'll tell ya : enorm veel! Al direct met de knaller The Kids Aren't Allright kregen ze mij direct mee. Ik was echt blij en opgelucht dat ze zo weinig nieuwe nummers speelden uit hun laatste twee albums. Iedere zelfrespecterende punkrocker zal het met mij eens zijn dat deze absoluut niet van een hoog niveau waren. Helaas, The Offspring ging net als The Distillers op automatic pilot. Behalve zijn ode aan Noodles en ons beschuldigen van XTC-gebruik heeft Dexter geen woord gezegd. Maar in ruil kregen we een prachtige setlist waar iedereen minstens 4 nummers van kon meezingen. (Kleine noot van de schrijver : iemand de supergeile Ibanez van Dexter gezien? Met die metaalplaat erop? (om van te snoepen!))
Faithless
Net zoals bij Groove Armada... RESPECT !!! de klassiekers -al dan niet met een intro van 5 minuten- en een nieuwe zanger... die ik helaas nit zo geweldig vond. Maar hey, chique show, coole Maxi.
VRIJDAG
Mauro
Prachtig begin met het nummer Ghost Rock, waarschijnlijk het beste nummer van Mijnheer Pawlowski die dag. Maar helaas ben ik er op tijd met mijn kompaan vandoor gegaan voor een goede plaats bij de Bloodhound Gang.
Bloodhound Gang
Man-man-man... Die gasten kunnen echt niet zingen, maar wat een show! Ik heb, denk ik, de hele tijd staan lachen. Deze mensen weten tenminste dat ze in Belgi Nederlands spreken n buiten het uit dat we (soms) tegen Nederland zijn. Een supercover van Heya, die misschien wel hl vals was. En een applausoorlog tussen de twee kanten voor het podium, wat een priv-concert opleverde voor de rechterkant van het podium. Deze gaat raar klinken, maar petje af voor de PA die alles zo snel enkel aan de rechterkant kreeg.
Auf Der Maur
Melissa... Deze dame krijgt mijn volste respect, dames en heren. Als ex-bassiste van The Smashing Pumpkins en Hole zo'n prachtige soloplaat maken n er bovenop dan nog zo uitzien. Wauw! Krachtige nummers, zalige stem. Maar helaas denkt de Canadese dat heel Belgi Frans spreekt! Klein minpunt: ze heeft Jimmy Pop van de Bloodhound Gang binnengedaan... jak!
The Darkness
Jaja, je moet ze toch ooit wel eens gezien hebben. Justin was weer in form vandaag met zijn 'vrouwelijk' 'klakske'. Het is echt waar mijn ding niet, geef mij maar de echte Queen. Of de drummer van Goldfinger!
ZATERDAG
Waarschijnlijk de meest chaotische, doch beste dag van Pukkelpop2004.
Franz Ferdinand
Weer een groep die je toch maar is gezien moet hebben. Ze hebben me niet lang kunnen boeien, maar ik was al blij dat ze naar de kapper geweest zijn. Vrij slecht geluid trouwens.
Soulwax
Jahaa, dit kon de topper van de dag zijn.. Helaas waren de Dewaele-broertjes niet zo top. Ze hebben echt een goeie setlist gespeeld... Maar het was allemaal zo afgedreund als de pest, alsof ze niet konden wachten om naar de Dance Hall te gaan. Spijtig, ik had hoge verwachtingen... al werden die door de anderen blijkbaar wel ingevuld...
The White Stripes
Dit was HET PUKKELMOMENT. Niet alleen de prettige vertoning van Meg (die een string aanhad) en de zalige gitaarriffs van Jack was het een zalige vertoning... Prachtige belichting! Ik denk dat ik de helft van de show naar de schaduwen van de White's gekeken heb. Uiteindelijk was ik zo in vervoering door de muziek en de solo's dat ik niet eens doorhad dat ze Seven Nation Army niet hadden gespeeld. Maar voor een groep met enkel gitaar en drums was de set uiterst gevuld. Petje af voor Jack White, super!
Jan Van Biesen
Jan Van Biesen blijft Jan Van Biesen! Niet vernieuwend genoeg. Ik heb het gevoel dat hij wat blijft vaststeken in zijn mixen en te weinig nieuwe platen opzoekt, of net te veel platen in hetzelfde genre. Eenmaal gehoord is het nieuwtje er volledig vanaf. Hij wist mij in ieder geval niet te overtuigen. De mix was er wel, maar stond precies op een laag vuurtje. Het bruiste niet zoals de Boilerroom ons anders laat bruisen. Volgende keer beter Jan!
Magnus
Magnus, major, maximus! Wat een set, wat een set. Een set die ik persoonlijk veel beter vond dan Werchter 2004. Kwam het door de intiemere locatie? Door een betere platenkeuze? Of door de schermen die de VJ's onveilig maakten? Geen idee, maar wat een feestje! Tom Barman en CJ Bolland gingen praktisch overkop. Een dansende Zohra zweepte het publiek nog meer op. En wij maar puffen en zweten, terwijl zij onvermoeibaar doorging...
Velen, inclusief mezelf, grepen de kans om Tom persoonlijk de hand te schudden, na eerst de hoge stelling -ware het niet met behulp van een zetje- overwonnen te hebben. Magnus mocht zich letterlijk groot noemen! Wie weet binnen een paar jaar zelfs niet bij de grootsten?
Dr. Lektroluv
"Electro give me my injection" De injectie was er en bleef verdoven. En het was een aangename verdoving! Lektroluv in zijn gebruikelijke witte pakje smeet de ene plaat na de andere op en maakte het publiek tevreden. En net als je benen ietsje begonnen af te nemen in springkracht, verscheen er op het scherm 'Help me doctor!' Meteen knapte hij ons op met een andere verdovende injectie. Er werd aan de verwachtingen helemaal voldaan. Resultaat : een volledige genezing en we werden na twee uur ontslagen uit het hospitaal. Was "ziek" zijn altijd maar zo leuk. Bedankt dokter!
Junior Jack & Kid Creme
Jammer van de ongelukkige programmatie samen met The Chemical Brothers, die toch mijn voorkeur genoten. Maar er bleven gelukkig nog 45 minuten over om van Junior Jack te genieten. We kwamen net toe terwijl E Samba's werd opgelegd. De Boiler veranderde meteen in een zwoel tropisch paradijsje met blote, bruine buiken, korte rokjes en enorm beweeglijke konten. Er werd geshaket dat het een lieve lust was. De set stond er gewoon, Junior Jack ook, en de mensen niet, want die waren aan het dansen. Meer voldoening kan een DJ niet krijgen. Alhoewel, volgende keer mag je gerust die meisjes meebrengen van in de Stupidisco-clip.
Lady Vortex
Studio Brussels wilde drum and bass dame achter de draaitafels. Een goeie opbouw met schitterende climaxen die je onmogelijk konden doen blijven stilstaan. Drum and bass werd nog maar eens voor het steeds groter wordende publiek gesmeten. De tijd dat drum and bass alleen nog maar in the underground te horen was, is al lang vervlogen. En daarvan kregen we nu nogmaals het bewijs.
Miss Kittin
'I Beat That Bitch With A Hit', natuurlijk, Miss Kittin, natuurlijk. Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Tenzij de handschoenen zouden deel uitmaken van haar verpleegsterpakje dat we dikwijls te zien kregen op de schermen. Wat een vrouw! Wat een draaikunsten! Het was de eerste keer dat ik haar live zag, en ja hoor, ze heeft er een fan bij! Het was gewoonweg af. Tijdens de afbouw van haar set nam ze zelf de micro in de handen en kraakte ze hoge noten. Ze weet hoe een publiek te doen bewegen, te entertainen en vooral te laten opgaan de muziek. Respect.
Felix Da Housecat
Geprogrammeerd staan na een schitterende Miss Kittin is meteen een uitdaging om jezelf te bewijzen en dat deed onze Felix ook. Hij zette de trend onverbiddelijk voort. Komt het nu omdat ze alle twee een punt op katten hebben in hun naam, of zijn ze gewoon zo goed? Waarschijnlijk wel het laatste. De zaterdag werd gewoon prachtig afgesloten in de Boiler. Onze buren van Zoersel op de camping hadden zich ondertussen ook al bij ons toegevoegd. En net achter de Boilerroom, tussen de danspilaren werd het nog een groter feestje. De sfeer en het gezelschap was compleet. Mij hebben ze waarschijnlijk nog nooit zo glunderend gezien op een festivalweide! Alhoewel het rijkelijk stromende bier kon daar ook iets mee te maken hebben. Er voegden zich plots nog meer omstaanders toe en de toestand werd met de minuut hilarischer. Mannen waanden zich professionele dj's en draaiden op onzichtbare draaitafels. Anyway, bedankt iedereen voor de ongelooflijke sfeer die avond! Het was mij een waar genoegen.
Alter Ego
Voordien had ik er nog nooit van gehoord, buiten die ene hit Rocker waar mijn vriendin me op wees. Alter Ego wist me aangenaam te verrassen ondanks het feit dat ze vroeg geprogrammeerd stonden. Toen Rocker eindelijk door de boxen galmde, ging de toen nog intacte vloer met het publiek mee op en neer. Een geluk voor Alter Ego was dat ze het publiek konden blijven verder entertainen ook nadat Rocker ten einde was. Chapeau!
Kelis
De looks zagen er alleszins veel belovend uit, met een flashy groene sixties zonnebril en wijde manen, maar wat viel haar optreden tegen! Ik had gehoopt wat meer van eigen werk te horen in het begin, maar het bleken wat covers te zijn die dj's in elkaar mixten. Dikke tegenvaller!
Tali
Deze Nieuw-Zeelandse schone en tevens goeie maatjes met Roni Size bracht een stevige drum and bass set met veel MC-werk. Opener Blazin kreeg meteen iedereen mee tot en met de afsluiter Lyric on my Lip. We zouden haar diezelfde dag achteraf nog aan het werk zien met Roni Size 's avonds. Hier ook jammer van de vroege programmatie dat maar voor een halfvolle zaal zorgde. Maar ze wist met haar enthousiasme wel die mensen wel te entertainen.
Well done!
Mylo
Een publiek die van meet af aan stond te wachten op Drop The Pressure kon niet gezond zijn. Maar Mylo zorgde voor heel wat afwisseling en zijn optreden werd een mini cd-voorstelling. Er werd al glimlachend gedanst en toen eindelijk de langverwachte climax er kwam met zoals op de aansluitende VJ-schermen te lezen stond: "Motherfuckers gonna drop the pressure", stond de tent op zijn kop. Luidkeels werd het deuntje 'tu tu tu-tu' meegezongen en sprong het publiek alsof er vuur aan hun schenen werd gelegd. Raar dat de vloer toen nog heeft standgehouden. Mylo: 100% terecht een nieuwe sensatie!
Tisto
Vijf minuten gezien en dat was meer dan genoeg. Vijf minuten gevuld met glinsterelfjes met veel te korte rokjes, cameltoes en marginaal volk. Zij vertegenwoordigden minstens de helft van de Dance Hall. Je kan zijn fans natuurlijk niet allemaal zo benaderen. Maar het moet toch wel gezegd worden: Tisto is een overduidelijke hype met ongelooflijk veel toeschouwers - de weide tussen Dance Hall en Boilerroom bood geen ademruimte meer - die op de koop toe nog eens de vloer aan flarden sprongen. Ondanks zijn grote succes heeft hij me nog steeds niet kunnen overtuigen en wordt hij nog altijd onterecht de beste dj van de wereld genoemd. De marketingstunt heeft alleszins wel zijn vruchten afgeworpen.
Sfeer aan de Wablief Stage? Ongetwijfeld! De Wablief? Stage van Pukkelpop 2004 had enkele aangename verrassingen in petto. Samen met gevestigd talent als Arsenal (welbekend van Mr. Doorman en het rustigere Longee), Flip Kowlier (je weet wel, die West-Vlaming) en Buscemi (verdiend groot succes sinds Werchter) en Triggerfinger voor het ietwat hardere werk. Blijkbaar geliefd door velen, zo getuige ons de rij die een vlotte toegang tot het blijkbaar veel te kleine tentje belemmerde.
De genres lagen zeer uiteenlopend en vaak moest ik grote ogen optrekken toen ik een gothic langs een rasta zag zitten. Dit bewees voor mij eens te meer dat muziek mensen verenigt. Jammer dat ik geen fototoestel bij had, het was een mooi plaatje geweest om de sfeer daar te beschrijven: warm, vochtig, stinkend naar de weed, maar toch n van de gezelligste plekjes van Pukkelpop dit jaar. Het deed een beetje denken aan de Boilerroom, toen die nog op een rood-wit gestreepte circustent zonder sterallures leek. Jammer was dan weer dat Monza daar voor mij even de sfeer kwam verpesten met hun volledig foute muziek. Maar verdraagzaamheid kan geen kwaad en doorbijten loont: Arsenal was een meer dan waardige afsluiter voor Wablief? op Pukkelpop 2004. Ze verdienen zeker en vast een groter podium, maar dat intieme optreden heeft me wat gedaan. Die mensen hebben nog eens liefde voor de muziek die ze maken en brengen, de vibe straalde eraf.
Zo hoort dat.
Hopesfall
Hopesfall is een Amerikaanse band die alle moeite van de wereld doet om in Belgi , zeg maar heel Europa, door te breken. Dat ze er ontzettend veel moeite voor doen is zeker te merken aan hun optredens. De energetische waarde van hun show was dan ook ontzettend hoog. Niet alleen omdat de zanger de longen uit zijn lijf heeft geschreeuwd, maar ook omdat je zag dat ze er allemaal reuze van genoten. De bassist leek wel in een soort trance te zijn en de drummer ramde op zijn set alsof zijn leven ervan afhing. Prachtige melodien gemixt met verbluffende zang heeft ervoor gezorgd dat Hopesfall in mijn ogen verruit de beste band was op de 2nd Open Air Stage.
Goldfinger
Goldfinger... *diepe zucht* ooit n van de beste skapunk-bands EVER!!! Maar helaas zijn hun laatste twee albums enkel punkrock. Ze hebben me wel geboeid... en zeker bij 'Superman' moest ik me inhouden om niet weg te skanken naar de pit. Ze blijven zalig. Topmoment van die dag : de drummer die met een blonde pruik, kort jurkje en bijpassende string even voor de micro komt met de memorabele woorden : "This is a song that I wrote last year, maybe you've heard of it" en 'I Believe in a Thing Called Love' knalt door de speakers. Niet normaal gewoon, de drummer kan nog zingen ook. Ik ben er vrijwel zeker van dat gewone voorbijgangers dachten dat The Darkness een dag vroeger begonnen was.
Beatsteaks
Hallo! Het ter ziele gegane skatestage (nu dus 2nd Open Air) was echt crappy dit jaar qua bezetting. Maar elke dag kwam er toch tenminste n goeie groep. Vandaag dus de Beatsteaks. Deze Duitsers rocken echt wel de pan uit... Behalve de leuke zanger (met zijn rare Tiroler-kousen en bijpassende hoed) en de zalige punkrock 'n roll, was het echt een leuke show. Ze doen hun public relations duidelijk niet via de pers. Volgend jaar nog eens!
Flatcat
Flatcat is een Belgische band die al ongeveer zes jaar de ronde doet. Het optreden was hun eerste op Pukkelpop en ze waren er ook zeer tevreden mee. En dat lieten ze ook merken. Ze serveerden het publiek Belgische punk van de bovenste plank. Hoewel punk niet echt mijn genre is kon ik toch enigszins genieten van het optreden. Kwam het misschien door het bier of niet? Dat laat ik even in het midden. Maar een ding staat vast, Flatcat is een graag geziene band en ik ben er zeker van dat ze de komende jaren furore zullen maken op nog meerdere grote festivals.
The Slackers
De oude garde van 3rd wave-ska. Ik heb ze al zo vaak gezien, en nooit hebben ze mij teleurgesteld. Helaas, mijn gezelschap wou een beetje verder kijken, dus ben ik maar meegegaan!
The Bronx; had ik al van gehoord via internet. Op plaat klinken ze lekker strak en dat verwachtte ik dus ook van ze op podium, maar helaas sloeg dit erg tegen. De zanger mag dan wel alle moeite van de wereld hebben gedaan om het publiek mee te krijgen, maar mij kreeg hij toch niet mee. Ik heb dus over dit optreden niet veel te vertellen aangezien ik het barslecht vond. Als ik een dronkaard wil zien die wat 'kattegejank' uitkraamt dan ga ik wel naar Arno kijken.
Wil je je mening kwijt? Post ze dan op het forum.
Na een uur te vroeg de trein genomen te hebben (en mijn mede-pukkels een uur te laat)... ben ik uiteindelijk op de camping geraakt om mijn tent op te stellen. Daarna heb ik me echt enorm hard moeten haasten om 50 Foot Combo te zien. Dus hier volgt mijn verloop van die dag:
50 Foot Combo
Het is elke keer een echt feestje als ik deze band zie. De krachtigste surf-groep in ons Belgen-land, en met de knapste... euh... act... maareuh... terug naar de muziek. 50 Foot bewijst voor mij iedere keer dat woorden overbodig kunnen zijn. Ook als er enkele gitaarproblemen zijn. Maar helaas, veeeeeeeeeel te kort.
The Distillers
Oh waar-o-waar is mijn Brody van vier jaar geleden gebleven? Het 'meisje' met de stekels op haar hoofd alsof ze Sonic The Hedgehog was... Maar ik moet ze wel nageven dat hun laatste cd de beste van hun oeuvre is, en dat ze deze keer heel verstaanbaar is! Leuke show, helaas een 'automatic pilot', zoals we er nog meer gaan tegenkomen.
Papa Roach
Ik heb hen van op een veilige, verre afstand bekeken. Zoals ik al tegen mijn kompaan zei :"Papa Roach is een groep die twee jaar geleden voorbij een op dat moment afgaande shotgun is gelopen". Ik kwam, ik zag... en ik had ... gelijk! Ik kwam, en ik zag, en vond dat het kut was...
Velvet Revolver
(korte adempauze) Zalig gewoon om de oude Guns 'n Roses-formatie te zien... Slash is echt wel DE MAN op PP. Over de zanger had ik dan wel mijn twijfels. Hebben ze die kerel uit The Village People geplukt? De muziek was helaas niet zo geweldig. Slecht geluid EN n derde uit de setlist waren oude nummers van Slash & companie.
The Offspring
Jaja, hoeveel mensen zijn er die dag wel niet gekomen om jeugdherinneringen op te halen? I'll tell ya : enorm veel! Al direct met de knaller The Kids Aren't Allright kregen ze mij direct mee. Ik was echt blij en opgelucht dat ze zo weinig nieuwe nummers speelden uit hun laatste twee albums. Iedere zelfrespecterende punkrocker zal het met mij eens zijn dat deze absoluut niet van een hoog niveau waren. Helaas, The Offspring ging net als The Distillers op automatic pilot. Behalve zijn ode aan Noodles en ons beschuldigen van XTC-gebruik heeft Dexter geen woord gezegd. Maar in ruil kregen we een prachtige setlist waar iedereen minstens 4 nummers van kon meezingen. (Kleine noot van de schrijver : iemand de supergeile Ibanez van Dexter gezien? Met die metaalplaat erop? (om van te snoepen!))
Faithless
Net zoals bij Groove Armada... RESPECT !!! de klassiekers -al dan niet met een intro van 5 minuten- en een nieuwe zanger... die ik helaas nit zo geweldig vond. Maar hey, chique show, coole Maxi.
VRIJDAG
Mauro
Prachtig begin met het nummer Ghost Rock, waarschijnlijk het beste nummer van Mijnheer Pawlowski die dag. Maar helaas ben ik er op tijd met mijn kompaan vandoor gegaan voor een goede plaats bij de Bloodhound Gang.
Bloodhound Gang
Man-man-man... Die gasten kunnen echt niet zingen, maar wat een show! Ik heb, denk ik, de hele tijd staan lachen. Deze mensen weten tenminste dat ze in Belgi Nederlands spreken n buiten het uit dat we (soms) tegen Nederland zijn. Een supercover van Heya, die misschien wel hl vals was. En een applausoorlog tussen de twee kanten voor het podium, wat een priv-concert opleverde voor de rechterkant van het podium. Deze gaat raar klinken, maar petje af voor de PA die alles zo snel enkel aan de rechterkant kreeg.
Auf Der Maur
Melissa... Deze dame krijgt mijn volste respect, dames en heren. Als ex-bassiste van The Smashing Pumpkins en Hole zo'n prachtige soloplaat maken n er bovenop dan nog zo uitzien. Wauw! Krachtige nummers, zalige stem. Maar helaas denkt de Canadese dat heel Belgi Frans spreekt! Klein minpunt: ze heeft Jimmy Pop van de Bloodhound Gang binnengedaan... jak!
The Darkness
Jaja, je moet ze toch ooit wel eens gezien hebben. Justin was weer in form vandaag met zijn 'vrouwelijk' 'klakske'. Het is echt waar mijn ding niet, geef mij maar de echte Queen. Of de drummer van Goldfinger!
ZATERDAG
Waarschijnlijk de meest chaotische, doch beste dag van Pukkelpop2004.
Franz Ferdinand
Weer een groep die je toch maar is gezien moet hebben. Ze hebben me niet lang kunnen boeien, maar ik was al blij dat ze naar de kapper geweest zijn. Vrij slecht geluid trouwens.
Soulwax
Jahaa, dit kon de topper van de dag zijn.. Helaas waren de Dewaele-broertjes niet zo top. Ze hebben echt een goeie setlist gespeeld... Maar het was allemaal zo afgedreund als de pest, alsof ze niet konden wachten om naar de Dance Hall te gaan. Spijtig, ik had hoge verwachtingen... al werden die door de anderen blijkbaar wel ingevuld...
The White Stripes
Dit was HET PUKKELMOMENT. Niet alleen de prettige vertoning van Meg (die een string aanhad) en de zalige gitaarriffs van Jack was het een zalige vertoning... Prachtige belichting! Ik denk dat ik de helft van de show naar de schaduwen van de White's gekeken heb. Uiteindelijk was ik zo in vervoering door de muziek en de solo's dat ik niet eens doorhad dat ze Seven Nation Army niet hadden gespeeld. Maar voor een groep met enkel gitaar en drums was de set uiterst gevuld. Petje af voor Jack White, super!
Jan Van Biesen
Jan Van Biesen blijft Jan Van Biesen! Niet vernieuwend genoeg. Ik heb het gevoel dat hij wat blijft vaststeken in zijn mixen en te weinig nieuwe platen opzoekt, of net te veel platen in hetzelfde genre. Eenmaal gehoord is het nieuwtje er volledig vanaf. Hij wist mij in ieder geval niet te overtuigen. De mix was er wel, maar stond precies op een laag vuurtje. Het bruiste niet zoals de Boilerroom ons anders laat bruisen. Volgende keer beter Jan!
Magnus
Magnus, major, maximus! Wat een set, wat een set. Een set die ik persoonlijk veel beter vond dan Werchter 2004. Kwam het door de intiemere locatie? Door een betere platenkeuze? Of door de schermen die de VJ's onveilig maakten? Geen idee, maar wat een feestje! Tom Barman en CJ Bolland gingen praktisch overkop. Een dansende Zohra zweepte het publiek nog meer op. En wij maar puffen en zweten, terwijl zij onvermoeibaar doorging...
Velen, inclusief mezelf, grepen de kans om Tom persoonlijk de hand te schudden, na eerst de hoge stelling -ware het niet met behulp van een zetje- overwonnen te hebben. Magnus mocht zich letterlijk groot noemen! Wie weet binnen een paar jaar zelfs niet bij de grootsten?
Dr. Lektroluv
"Electro give me my injection" De injectie was er en bleef verdoven. En het was een aangename verdoving! Lektroluv in zijn gebruikelijke witte pakje smeet de ene plaat na de andere op en maakte het publiek tevreden. En net als je benen ietsje begonnen af te nemen in springkracht, verscheen er op het scherm 'Help me doctor!' Meteen knapte hij ons op met een andere verdovende injectie. Er werd aan de verwachtingen helemaal voldaan. Resultaat : een volledige genezing en we werden na twee uur ontslagen uit het hospitaal. Was "ziek" zijn altijd maar zo leuk. Bedankt dokter!
Junior Jack & Kid Creme
Jammer van de ongelukkige programmatie samen met The Chemical Brothers, die toch mijn voorkeur genoten. Maar er bleven gelukkig nog 45 minuten over om van Junior Jack te genieten. We kwamen net toe terwijl E Samba's werd opgelegd. De Boiler veranderde meteen in een zwoel tropisch paradijsje met blote, bruine buiken, korte rokjes en enorm beweeglijke konten. Er werd geshaket dat het een lieve lust was. De set stond er gewoon, Junior Jack ook, en de mensen niet, want die waren aan het dansen. Meer voldoening kan een DJ niet krijgen. Alhoewel, volgende keer mag je gerust die meisjes meebrengen van in de Stupidisco-clip.
Lady Vortex
Studio Brussels wilde drum and bass dame achter de draaitafels. Een goeie opbouw met schitterende climaxen die je onmogelijk konden doen blijven stilstaan. Drum and bass werd nog maar eens voor het steeds groter wordende publiek gesmeten. De tijd dat drum and bass alleen nog maar in the underground te horen was, is al lang vervlogen. En daarvan kregen we nu nogmaals het bewijs.
Miss Kittin
'I Beat That Bitch With A Hit', natuurlijk, Miss Kittin, natuurlijk. Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Tenzij de handschoenen zouden deel uitmaken van haar verpleegsterpakje dat we dikwijls te zien kregen op de schermen. Wat een vrouw! Wat een draaikunsten! Het was de eerste keer dat ik haar live zag, en ja hoor, ze heeft er een fan bij! Het was gewoonweg af. Tijdens de afbouw van haar set nam ze zelf de micro in de handen en kraakte ze hoge noten. Ze weet hoe een publiek te doen bewegen, te entertainen en vooral te laten opgaan de muziek. Respect.
Felix Da Housecat
Geprogrammeerd staan na een schitterende Miss Kittin is meteen een uitdaging om jezelf te bewijzen en dat deed onze Felix ook. Hij zette de trend onverbiddelijk voort. Komt het nu omdat ze alle twee een punt op katten hebben in hun naam, of zijn ze gewoon zo goed? Waarschijnlijk wel het laatste. De zaterdag werd gewoon prachtig afgesloten in de Boiler. Onze buren van Zoersel op de camping hadden zich ondertussen ook al bij ons toegevoegd. En net achter de Boilerroom, tussen de danspilaren werd het nog een groter feestje. De sfeer en het gezelschap was compleet. Mij hebben ze waarschijnlijk nog nooit zo glunderend gezien op een festivalweide! Alhoewel het rijkelijk stromende bier kon daar ook iets mee te maken hebben. Er voegden zich plots nog meer omstaanders toe en de toestand werd met de minuut hilarischer. Mannen waanden zich professionele dj's en draaiden op onzichtbare draaitafels. Anyway, bedankt iedereen voor de ongelooflijke sfeer die avond! Het was mij een waar genoegen.
Alter Ego
Voordien had ik er nog nooit van gehoord, buiten die ene hit Rocker waar mijn vriendin me op wees. Alter Ego wist me aangenaam te verrassen ondanks het feit dat ze vroeg geprogrammeerd stonden. Toen Rocker eindelijk door de boxen galmde, ging de toen nog intacte vloer met het publiek mee op en neer. Een geluk voor Alter Ego was dat ze het publiek konden blijven verder entertainen ook nadat Rocker ten einde was. Chapeau!
Kelis
De looks zagen er alleszins veel belovend uit, met een flashy groene sixties zonnebril en wijde manen, maar wat viel haar optreden tegen! Ik had gehoopt wat meer van eigen werk te horen in het begin, maar het bleken wat covers te zijn die dj's in elkaar mixten. Dikke tegenvaller!
Tali
Deze Nieuw-Zeelandse schone en tevens goeie maatjes met Roni Size bracht een stevige drum and bass set met veel MC-werk. Opener Blazin kreeg meteen iedereen mee tot en met de afsluiter Lyric on my Lip. We zouden haar diezelfde dag achteraf nog aan het werk zien met Roni Size 's avonds. Hier ook jammer van de vroege programmatie dat maar voor een halfvolle zaal zorgde. Maar ze wist met haar enthousiasme wel die mensen wel te entertainen.
Well done!
Mylo
Een publiek die van meet af aan stond te wachten op Drop The Pressure kon niet gezond zijn. Maar Mylo zorgde voor heel wat afwisseling en zijn optreden werd een mini cd-voorstelling. Er werd al glimlachend gedanst en toen eindelijk de langverwachte climax er kwam met zoals op de aansluitende VJ-schermen te lezen stond: "Motherfuckers gonna drop the pressure", stond de tent op zijn kop. Luidkeels werd het deuntje 'tu tu tu-tu' meegezongen en sprong het publiek alsof er vuur aan hun schenen werd gelegd. Raar dat de vloer toen nog heeft standgehouden. Mylo: 100% terecht een nieuwe sensatie!
Tisto
Vijf minuten gezien en dat was meer dan genoeg. Vijf minuten gevuld met glinsterelfjes met veel te korte rokjes, cameltoes en marginaal volk. Zij vertegenwoordigden minstens de helft van de Dance Hall. Je kan zijn fans natuurlijk niet allemaal zo benaderen. Maar het moet toch wel gezegd worden: Tisto is een overduidelijke hype met ongelooflijk veel toeschouwers - de weide tussen Dance Hall en Boilerroom bood geen ademruimte meer - die op de koop toe nog eens de vloer aan flarden sprongen. Ondanks zijn grote succes heeft hij me nog steeds niet kunnen overtuigen en wordt hij nog altijd onterecht de beste dj van de wereld genoemd. De marketingstunt heeft alleszins wel zijn vruchten afgeworpen.
Sfeer aan de Wablief Stage? Ongetwijfeld! De Wablief? Stage van Pukkelpop 2004 had enkele aangename verrassingen in petto. Samen met gevestigd talent als Arsenal (welbekend van Mr. Doorman en het rustigere Longee), Flip Kowlier (je weet wel, die West-Vlaming) en Buscemi (verdiend groot succes sinds Werchter) en Triggerfinger voor het ietwat hardere werk. Blijkbaar geliefd door velen, zo getuige ons de rij die een vlotte toegang tot het blijkbaar veel te kleine tentje belemmerde.
De genres lagen zeer uiteenlopend en vaak moest ik grote ogen optrekken toen ik een gothic langs een rasta zag zitten. Dit bewees voor mij eens te meer dat muziek mensen verenigt. Jammer dat ik geen fototoestel bij had, het was een mooi plaatje geweest om de sfeer daar te beschrijven: warm, vochtig, stinkend naar de weed, maar toch n van de gezelligste plekjes van Pukkelpop dit jaar. Het deed een beetje denken aan de Boilerroom, toen die nog op een rood-wit gestreepte circustent zonder sterallures leek. Jammer was dan weer dat Monza daar voor mij even de sfeer kwam verpesten met hun volledig foute muziek. Maar verdraagzaamheid kan geen kwaad en doorbijten loont: Arsenal was een meer dan waardige afsluiter voor Wablief? op Pukkelpop 2004. Ze verdienen zeker en vast een groter podium, maar dat intieme optreden heeft me wat gedaan. Die mensen hebben nog eens liefde voor de muziek die ze maken en brengen, de vibe straalde eraf.
Zo hoort dat.
Hopesfall
Hopesfall is een Amerikaanse band die alle moeite van de wereld doet om in Belgi , zeg maar heel Europa, door te breken. Dat ze er ontzettend veel moeite voor doen is zeker te merken aan hun optredens. De energetische waarde van hun show was dan ook ontzettend hoog. Niet alleen omdat de zanger de longen uit zijn lijf heeft geschreeuwd, maar ook omdat je zag dat ze er allemaal reuze van genoten. De bassist leek wel in een soort trance te zijn en de drummer ramde op zijn set alsof zijn leven ervan afhing. Prachtige melodien gemixt met verbluffende zang heeft ervoor gezorgd dat Hopesfall in mijn ogen verruit de beste band was op de 2nd Open Air Stage.
Goldfinger
Goldfinger... *diepe zucht* ooit n van de beste skapunk-bands EVER!!! Maar helaas zijn hun laatste twee albums enkel punkrock. Ze hebben me wel geboeid... en zeker bij 'Superman' moest ik me inhouden om niet weg te skanken naar de pit. Ze blijven zalig. Topmoment van die dag : de drummer die met een blonde pruik, kort jurkje en bijpassende string even voor de micro komt met de memorabele woorden : "This is a song that I wrote last year, maybe you've heard of it" en 'I Believe in a Thing Called Love' knalt door de speakers. Niet normaal gewoon, de drummer kan nog zingen ook. Ik ben er vrijwel zeker van dat gewone voorbijgangers dachten dat The Darkness een dag vroeger begonnen was.
Beatsteaks
Hallo! Het ter ziele gegane skatestage (nu dus 2nd Open Air) was echt crappy dit jaar qua bezetting. Maar elke dag kwam er toch tenminste n goeie groep. Vandaag dus de Beatsteaks. Deze Duitsers rocken echt wel de pan uit... Behalve de leuke zanger (met zijn rare Tiroler-kousen en bijpassende hoed) en de zalige punkrock 'n roll, was het echt een leuke show. Ze doen hun public relations duidelijk niet via de pers. Volgend jaar nog eens!
Flatcat
Flatcat is een Belgische band die al ongeveer zes jaar de ronde doet. Het optreden was hun eerste op Pukkelpop en ze waren er ook zeer tevreden mee. En dat lieten ze ook merken. Ze serveerden het publiek Belgische punk van de bovenste plank. Hoewel punk niet echt mijn genre is kon ik toch enigszins genieten van het optreden. Kwam het misschien door het bier of niet? Dat laat ik even in het midden. Maar een ding staat vast, Flatcat is een graag geziene band en ik ben er zeker van dat ze de komende jaren furore zullen maken op nog meerdere grote festivals.
The Slackers
De oude garde van 3rd wave-ska. Ik heb ze al zo vaak gezien, en nooit hebben ze mij teleurgesteld. Helaas, mijn gezelschap wou een beetje verder kijken, dus ben ik maar meegegaan!
The Bronx; had ik al van gehoord via internet. Op plaat klinken ze lekker strak en dat verwachtte ik dus ook van ze op podium, maar helaas sloeg dit erg tegen. De zanger mag dan wel alle moeite van de wereld hebben gedaan om het publiek mee te krijgen, maar mij kreeg hij toch niet mee. Ik heb dus over dit optreden niet veel te vertellen aangezien ik het barslecht vond. Als ik een dronkaard wil zien die wat 'kattegejank' uitkraamt dan ga ik wel naar Arno kijken.
Wil je je mening kwijt? Post ze dan op het forum.
