Rock Ternat

The Freestylers zijn voor velen onder ons enkel bekend van hun mega hit Push Up, was het niet door het aanstekelijk dansbaar deuntje, dan wel voor bijpassende videoclip rijkgevuld met vrouwelijk schoon. De band bleek sindsdien klinisch dood, maar alsof magiër David Copperfield hemzelve er voor gezorgd heeft herleefde The Freestylers vanavond volledig. Het overheersende geluid was drum ’n bass op de onuitlegbare manier waarop alleen Engelsen dat kunnen bedenken en ook nog produceren.
Als extraatje op het lekker gevulde menu mocht de bevallige Valerie M. enkele guestnummers brengen, en of dat bijgebleven is. Of haar superkorte rokje daar wat mee te maken heeft laten we aan jullie over.

 

Een duo dat bizar genoeg al jaren een hype is zijn de Audio Bullys. De Britten leveren groovy dance met een hoog punkrock gehalte. Naast de muziek is het vooral hun boodschap die het publiek aanspreekt. Het is de taal van de Britse jeugd: over een uitzichtloos bestaan met een "het kan ons niet schelen" houding. Ons kon het gelukkig wel nog schelen, het zomergevoel overheerste zo hevig dat zelfs de diepgevroren hamburgers even verderop begonnen te ontdooien. Smakelijk.

 

De spieren zijn al langer opgewarmd, maar waar zit de lokale EPO dealer? Want met Praga Khan in de buurt is er niemand die ook maar één seconde van dit feestje al stilstaand wil doorbrengen. Onze vaderlandse trots in de dance scène wordt zoals elk optreden bijgestaan door enkele schaars geklede dames die leniger zijn dan een doorsnee passer. Gelukkig, want een hele set op het afgedroogde gezicht van frontman Maurice Engelen staren was ons ten stelligste afgeraden door de nationale gezondheidsinspectie.

Als schandalig sterke finale draaide Praga Khan er Breakfast In Vegas en Power Of The Flower slagergewijs nog redelijk vettig door. Waarvoor dank Maurice.

 

Alsof het vanavond nog steeds solden waren werd er door Superdiscount 2 met snoeiharde techno beats gesmeten dat het een lieve lust was. Het gouden trio, zijnde Etienne De Crécy, Alex Gopher en Julian Delfaud, zweerden backstage plechtig dat het ging stuiven vanavond. Mensen met een pacemaker werden dan ook vriendelijk op voorhand gevraagd de tent te verlaten.

 

Het wordt al later en je denkt dat het gouden gerstennat naar je hoofd stijgt. Maar niets is minder waar. Even kort voorstellen: de groene alien op het podium heet Dr. Lektroluv en lijkt met zijn spacy electro recht van Mars te komen. In een vorig leven ging de vriendelijke man nog schuil onder de naam T-Quest. Beseffende dat je het met zo een goedkope naam niet kan maken in het professionele electro wereldje schafte hij zich een nieuwe naam, felgroen masker, doktersjas en analoge telefoonhoorn aan. Met succes, want onder zijn nieuwe alias Dr. Lektroluv besloot hij voortaan elektroclash te draaien en niemand daarvan te sparen. Na Dour en Pukkelpop wist hij ook dit festival op te zadelen met het electrovirus. Slaapwel Ternat.

[pagebreak]

Er dendert het laatste jaar een sneltrein door het gezellige Pajottenland. Op die trein bevinden zich enkele coupés waarin meerdere succesvolle jonge bands huizen. In eerste klasse kan je Freaky Age terugvinden.

De technische problemen in het begin van de set lieten de youngsters als professionals aan hun jonge hart voorbij gaan. Het mag gezegd worden, wat voor vele jongeren van hun leeftijd een droom is, doet Freaky Age vandaag, het plaatselijke festival platspelen met grauwe pop en rock. Een dikke vette pluim voor de opener op zaterdag.

 

Na al dat jong geweld had Funeral Dress de aartsmoeilijke opdracht het oudere en dus ook wat -don't shoot me- stijvere volk in beweging te krijgen. Met 15 jaar festival ervaring op hun curriculum vitae bleek dat niet voor grote problemen te zorgen. Waarom Funeral Dress big is in het land van oom George (Bush) is ook al snel duidelijk bij het horen van de eerste punknoten. Gehaaide nummers als More Free Beer en The Pogo Never Stops rakelen als een jumbo jet door onze oorkanalen. Voor al die nozems die stiekem blijven hopen dat punk dead is hebben we zeer slecht nieuws, Funeral Dress leeft als nooit tervoren.

 

Ex-bandlid Tom Kestens (nu LalaLover) zei onlangs in een interview dat hij de huidige plaat van Das Pop de beste vindt. Of dat aan zijn afscheid ligt, daar spreken we ons eigelijk liever niet over uit. Maar omdat we keihard zijn moeten we muzikaal gezien die mening eigelijk wel beamen.

De band heeft duidelijk het recept teruggevonden om festivals plat te spelen. Enkele nummers van hun nieuwste langspeler "Fuckland" waren dan ook genoeg om de Das Pop-mix op kookpunt te brengen.

   

De Heideroosjes slepen al enkele generaties van fans achter zich aan. Op hun catchy punk nummers staat geen tijd en zowel vader als zoon in het publiek gaan uit hun dak. De tent overleefde de Heide-crash met verve, maar het moment suprème aan deze test kwam pas op het einde van de rit. Als geglazuurde Vlaamse kers op de Hollandse taart haalden de Roosjes superheld Urbanus op het podium. -Zonder hem hadden de Heideroosjes immers nooit zo een hippe bandnaam gevonden.- Poesje Stoei werd eerlijk toegegeven muzikaal wel licht verkracht, maar niemand die daar om maalde. Verbaasde blikken keken toe en genoten tot kwijlsdruipend toe. Dweilen die handel.

 

Bericht aan al wie zich zorgen begon te maken over de vorige acte de présences van Luc De Vos en vrienden: de band bewees vanavond dat ze wel nog geniaal kunnen zijn. Met grote G wel te verstaan. Het regende de laatste weken dan ook klachten op onze redactie over het plots uitgebluste Gorki. Alsof Luc Devos die roddels zelf hoorde bewees hij vanavond dat zijn vat nog lang niet af is. Meebrullen met Anja of stil genieten van Monstertje, een afwisselend en aangenaam concept dat ons Lucske maar al te goed onder de knie heeft. Eindelijk weer een show met weinig bla bla en veel boem boem.

Achter de schermen kijken de koningsgezinde onder ons met argusogen toe. Want de Brabançonne mag stilaan beginnen oppassen voor Mia. De zangkoren die deze geduchte concurrent van het huidige volkslied voortbrengt zijn onwaarschijnlijk hevig. Benieuwd hoeveel Rode Duivels er dan voor een interland zouden kunnen meezingen…

 

Als je de show van Arsenal vanavond zou moeten omschrijven in Van Dale woordenboek kom je waarschijnlijk superlatieven tekort. De woorden opzwepend en über-lekker zouden alvast niet misstaan in de lange lijst. De band komt telkens weer zo werelds over dat het blijft verbazen wat onze landgenoten op korte tijd verwezenlijkt hebben. Vooral Saudade en Mr Doorman werden kokend heet onthaald. Zangeres Leonie Gysel speelde vandaag een grote rol in het Arsenal-sprookje. Ze bekoorde het publiek met een stem die grootser klonk dan het gat in de ozonlaag.

 

Menig vrouwenhart ging zelfs al in hoger toerental bij het lezen van zijn naam op de affiche. Jawel heren, hou uw lief het komende uur maar goed in de gaten, want Gabriel Rios staat op de planken. Aan de latin sound te horen om ons al helemaal te doen vergeten dat het buiten regent en de herfst in aantocht is. Al bij al was het geen denderende show van mijnheer Rios, want zelfs zijn wegdromer Broad Daylight was niet om van te snoepen. Het Rode Kruis melde achteraf dan ook geen noemenswaardige stijging van hartklachten bij het vrouwelijk publiek.

 

Dat Shameboy al langer dan vandaag furore maakt merkte je aan hun aanwezigheid op alle grote zomerfestivals. Omdat het publiek ook in het najaar zou kunnen genieten van fenomenale draaikunsten twijfelde de organisatie geen seconde. Shameboy hapte toe, kwam, zag en overwon. Ditmaal wel niet alleen, want om de orkaan nog wat kracht bij te zetten werd special guest Tim Vanhamel op ons los gelaten. Met verzengende gitaarsolo's kwam hij de nieuwe singel Sound & Wire nog wat extra dimensie geven. Daarna liet Shameboy met veel plezier het dolle publiek de plankenvloer aan splinters springen met hits als Rechoque en Strobot. Extra kosten voor volgend jaar.

  

Rock Ternat mocht dit jaar misschien een cliché affiche van hier tot in Tokio hebben, het weekend draaide allesbehalve eentonig uit. De kans dat metal ooit weer de scepter zal zwaaien op een tweede podium is er niet groter op geworden. Maar niemand van de aanwezigen op deze editie die daar om zal treuren.