Here comes your band

Op 11 oktober stond een van de opmerkelijkste en invloedrijkste bands van de late jaren tachtig en de vroege jaren negentig centraal in Kunstencentrum Vooruit. Met een recente muziekdocumentaire en een tribute-concert werd hulde gebracht aan The Pixies , die inmiddels al twintig jaar geleden opgericht werden in Boston.

Het feestje kaderde in het tiendaagse festival Almost Cinema, een samenwerking tussen Vooruit en het Filmfestival Gent. In de theaterzaal werd eerst onder grote publieke belangstelling ‘LoudQUIETloud: A Film About The Pixies’ van Steven Cantor en Matthew Galkin vertoond, een boeiende documentaire waarin de vier groepsleden gevolgd werden tijdens de reünietournee van 2004-2005. De film bevat uiteraard heel wat concertbeelden, maar toont vooral op ontluisterende wijze aan waarom de Pixies in 1992 abrupt splitten en pas twee jaar geleden - onder het veelzeggende motto ‘Sell Out’ - weer bij elkaar kwamen. Laten we het maar op een schrijnend gebrek aan onderlinge communicatie houden… Verplicht kijkvoer voor alle Pixies-fans en bij uitbreiding ook voor elke liefhebber van alternatieve rock- en popmuziek, en vanaf 6 november ook op DVD verkrijgbaar.

Aansluitend vond in de balzaal ‘Here Comes My Band - Tribute The Pixies’ plaats. Een vijftal Belgische bands werden bereid gevonden een summiere greep te doen uit het rijke oeuvre van Frank Black, Kim Deal, Joey Santiago en David Lovering.

De vier jonge snaken van The Germans beten de spits af met een lichtjes experimentele, ietwat naar krautrock neigende versie van Silver. Gedurfd maar heel goed! Een furieuze rocker uit eigen repertoire vormde de perfecte inleiding voor het heftige Planet Of Sound, kort maar krachtig.

Heel wat gemoedelijker ging het er aan toe bij The Diary Sucks, een gelegenheidsproject van  David Bovée (Think Of One) samen met Tom Wouters en Tom Theunis. Zij kozen, slechts gewapend met twee gitaren en drums, resoluut voor een lo-fi aanpak. Een beetje vreemd misschien in het geval van The Pixies, maar hun interpretaties van de twee uit het album ‘Surfer Rosa’ geplukte klassiekers Bone Machine en Where Is My Mind? (overgoten met een texmex-achtig sausje) mochten er best zijn.

Lokale helden Pornorama bleven ons inziens het dichtst bij de originele nummers, maar dat neemt niet weg dat hun versies van Is She Weird en het fantastische Gigantic - met bassist Jürgen Dewaele in de rol van een sensueel zingende Kim Deal - zonder meer straf waren.

Coca Cola With God, het nieuwe project van Millionaire-opperhoofd Tim Vanhamel en drummer Eric Thielemans, ging dan weer helemaal voor nogal industrieel getinte spielereien en freaky geëxperimenteer met elektronica. Tim zorgde tevens voor de komische noot van de avond door in een soort berenpak op het podium te verschijnen en zijn stem nog wat extra te vervormen via een masker. Het resultaat was een bizarre noiselawine, waarin we helaas slechts één Pixies-nummer wisten te herkennen: het machtige Rock Music, waarmee deze verrassende mini-set afgesloten werd.

A Brand, wellicht de bekendste naam op deze tribute-avond, trapte af met een cover van een cover die hen bovendien erg goed bleek te liggen: Cecilia Ann, oorspronkelijk opgenomen door The Surftones, was de instrumental die in 1990 als opener van het album ‘Bossanova’ fungeerde. De vijf heren knoopten er onder meer nog een gesmaakte versie van U-Mass aan vast, en zorgden zo voor een mooi orgelpunt van een al even mooie avond!