Rockin' Park

Schitterende line-up, even schitterende concerten

Dieter Vandeweyer
Het Goffertpark, Nijmegen26 juni 2005

Het rustieke Goffertpark in Nijmegen is dit jaar opgeschrokken door een nieuw festival. [b]Rockin'Park 2005[/b] trok een publiek van voornamelijk dertigers, weinig freaks en gewone festivalgangers aan. Het was dan ook een zonnige dag in het park onder het genot van een stevige en goed gekozen line-up. Namen als Lenny Kravitz, REM, Nine Inch Nails, Interpol, Krezip en Keane – het was een gouden greep en daarmee was het festival al een succes te noemen.

Rockin' Park
Reeds in de vroege middag verraste Krezip al vriend en vijand met een niet onaardige versie van Britney Spears’ Toxic, maar het blijft natuurlijk allemaal een beetje tienersentiment wat de jonge dames en heren uit Nederland brengen. Queens of the Stone Age hadden hun publiek echter snel gevonden. Niet alleen begon het festival nu echt flink vol te lopen, de band was in vorm en dat was te horen. Niet van de wijs gebracht door de brandende zon gingen zij en de voorste rijen mensen helemaal uit de bol, terwijl anderen elders op het festival in stilte meegenoten.

Toen was het de beurt aan Jamie Cullum. Zijn enige link met het gitaargeweld leek een cover van Hendrix’ The Wind Cries Mary. Toch hield hij zich redelijk overeind, al maakten velen van het moment gebruik om even van de catering te genieten.

Voor de late eters was er nog altijd Keane. Terwijl zij de laatse noten melancholie uit de piano persten stond een flink grote, maar selecte groep van het publiek al vol verwachting uit te kijken naar Interpol in de Tent Stage. Daar begonnen de in designerpak gestoken retro-postpunkers aan een rustig eerste nummer, maar raakten daarna met Slow Hands direct de gevoelige snaar, en bleven die raken.

Voor de zonnigere bezoekers stond op de Main Stage echter alweer [/b]Lenny Kravitz[/b] klaar die een enthousiast publiek verblijdde met de klassiekers Fields Of Joy en American Woman. Heftige gitaarsolo’s, saxofoon en een uitstekende begeleiding van de drie backing vocalisten. Met daarbovenop de vrouwelijke drummer, wie hier wederom live bewees dat ze niet alleen een gimmick is. Die vrouw rockt hard! Zeker tijdens songs als Where Are We Running van Lenny’s laatste album Baptism wist hij en de band als geheel het publiek mee te krijgen.

Nine Inch Nails stond inmiddels in de Tent Stage en wisselde klassiekers af, als Closer, Gave Up, Starfuckers en het onbekendere Burn,
met werk van het nieuwe album With Teeth. Opmerkelijk genoeg koos frontman en drijvende kracht Trent Reznor niet voor de geplande single releases, waardoor er een paar momenten waren waarop een deel van het publiek wat onwennig stond te kijken. Zijn nieuwe band deed wat jong aan, maar had daarmee dan ook wel de bloeddorst van een stel jonge honden. Tijdens het derde nummer ging er al wat apparatuur door het drumstel, hetgeen door de roadies vakkundig tijdens het spelen werd verholpen. Momenten van bezinning waren er ook, vooral tijdens Hurt. De band sloot de set af met Head Like A Hole, misschien wel toepasselijk als tegenhanger van al het sponsor-geweld dat zich op het festival had verschanst: “God money I’ll do anything for you”. Vervolgens ging er een gitaar door een versterker heen, een clich dat in dit geval nog altijd zeer authentiek aandeed.

Onder de klanken van Nightswimming van REM op de Main Stage dromden al een flink aantal mensen richting uitgang in een poging om een file te ontwijken. Het was een mooie dag geweest. Rockin' Park 2005 was een groot succes, mede te danken aan de fantastische line-up. De vraag rest dus of hoofdsponser Yorin FM dit volgend jaar weer weet waar te maken...
← Terug naar overzicht