African Diva's Night
Sanibona!
Niel Van Herck
HA Concerts — 3 februari 2006
De Chinezen brachten ons papier en buskruit, de Fenici?rs vonden het geld uit (waarom zo weinig trouwens?), de Arabieren voerden het metrisch stelsel in en de Romeinen leerden ons oorlog voeren. Maar ritme en dans kregen we van de Afrikanen cadeau. En zo was het niet anders op African Diva?s Night! Een machtig geschenk.
Yinka Adesina, een Nigeriaanse zangeres, kwam als eerste op. Ze opende meteen met een ijzersterke solo. De band verscheen ten tonele en vulde zowat drie vierde van het podium. Percussie, gitaren, piano, het was er allemaal. Het eerste opzwepende nummer werd meteen ingezet. Hierna betrad ook Busi Mhlongo, een Zuid-Afrikaanse zangeres inclusief wandelstok die later als majorettestok dienst zou doen, het podium. De sfeer zat er meteen in.
Intrieste klaaghymnen over onmacht werden afgewisseld met rebelse dansnummers. Samen brachten de zangeressen een zwoel kippenvelgeluid, maar ook afzonderlijk waren ze indrukwekkend. Ze hebben beiden soul in hun stem en produceren er een enorm aangrijpend geluid mee. De muzikanten lieten zich geregeld horen met hun solo?s en het publiek kon het best wel smaken. De Afrikaanse diva?s amuseerden zich op het podium en hun enthousiasme werkte aanstekelijk voor degenen op de dansvloer. Gelukkig werd de pauze overgeslagen waardoor het feest ononderbroken kon blijven duren.
Naar het einde toe kreeg het publiek zelfs een heuse les in het isiZulu, een Afrikaanse taal. Zowat iedereen in de zaal trachtte de klikgeluiden, bekend uit enkele films, na te doen wat een behoorlijk lachwekkend effect had. Uit het publiek kwamen enkele Nederlandse woorden, die dan vertaald werden in deze grappige maar onverstaanbare taal. De West-Vlamingen voelden zich meteen helemaal thuis.
Afrikaanse landen krijgen geregeld de stempel van ontwikkelingsland opgedrukt en worden als vaak minderwaardig aanzien. Van hun gevoel voor ritme, hun passie, hun affiniteit met de wereld en de manier waarop ze dat naar buiten brengen via hun muziek, kunnen we echter nog veel leren. Misschien deze Afrikaanse spreuk als afsluiter: "Als het geluk met u is, waarom die haast? Als het geluk tegen u is, waarom die haast? Sala kahle!"
Intrieste klaaghymnen over onmacht werden afgewisseld met rebelse dansnummers. Samen brachten de zangeressen een zwoel kippenvelgeluid, maar ook afzonderlijk waren ze indrukwekkend. Ze hebben beiden soul in hun stem en produceren er een enorm aangrijpend geluid mee. De muzikanten lieten zich geregeld horen met hun solo?s en het publiek kon het best wel smaken. De Afrikaanse diva?s amuseerden zich op het podium en hun enthousiasme werkte aanstekelijk voor degenen op de dansvloer. Gelukkig werd de pauze overgeslagen waardoor het feest ononderbroken kon blijven duren.
Naar het einde toe kreeg het publiek zelfs een heuse les in het isiZulu, een Afrikaanse taal. Zowat iedereen in de zaal trachtte de klikgeluiden, bekend uit enkele films, na te doen wat een behoorlijk lachwekkend effect had. Uit het publiek kwamen enkele Nederlandse woorden, die dan vertaald werden in deze grappige maar onverstaanbare taal. De West-Vlamingen voelden zich meteen helemaal thuis.
Afrikaanse landen krijgen geregeld de stempel van ontwikkelingsland opgedrukt en worden als vaak minderwaardig aanzien. Van hun gevoel voor ritme, hun passie, hun affiniteit met de wereld en de manier waarop ze dat naar buiten brengen via hun muziek, kunnen we echter nog veel leren. Misschien deze Afrikaanse spreuk als afsluiter: "Als het geluk met u is, waarom die haast? Als het geluk tegen u is, waarom die haast? Sala kahle!"