Ina Forsman & Band

De Finse wist al van jongs af aan dat zingen haar grootste passie was. En haar droom was om eigen muziek de wereld in te brengen. Het lijkt erop dat dat al aardig gelukt is, al moet de naamsbekendheid bij het grote publiek nog komen. Graag helpen wij daaraan mee!

Op nog maar vijftienjarige leeftijd werd door Helge Tallqvist een helpende hand uitgestoken toen Ina Forsman meedeed aan 'The Voice Of Finland'. In 2014 vertegenwoordigde ze haar land op de 'European Blues Challenge'. Tot op heden heeft ze zes studio-albums en één live album uitgebracht.

Je hebt van die shows waarvan je denkt: "Dit is zoveel beter op de plaat". Dit optreden was daar een goed voorbeeld van. Dat werd meteen duidelijk toen ze aan de set begon met Four Seasons. De soulvolle stem galmde door de zaal en werd omring door de warme klanken van haar band. Op de platen hoor je vaker blaasinstrumenten voorbijkomen. Voor deze tour werd daarvoor Janne Toivonen met trompet meegebracht. Met dat instrument voelden de nummers ook een stuk sterker aan.

"This one helps me to pass on, or better pass somebody on", liet ze weten over de volgende track Pass You Bye. Soul met een vleugje jazz hoorde je hierin. De trompet in combinatie met de keyboards zorgde voor een donkere ondertoon, maar toch eentje die je licht liet swingen. Die donkere ondertoon zorgde tegelijk vor een zekere uitdaging. Met de vorige plaat wilde ze immers juist een vrolijk album afleveren. "Maar dat heb je nu eenmaal niet altijd zelf in eigen handen", deelde ze nog mee, "Bij momenten schiet er altijd wel iets tussendoor dat uiteindelijk toch te goed is om te laten liggen". Zo was As Long As It Takes op het album beland.

Etta James was altijd al een groot voorbeeld voor Forsman en de versie van Etta's grootste hit I'd Rather Go Blind bleek haast onherkenbaar. Om dit eerbetoon door te trekken, speelde ze Now You Want Me Back, een duidelijk door James geïnspireerd nummer. De heerlijke ouderwetse swing wist ze perfect te recreëren en maakte ze zich helemaal eigen.

Of het nu de grote podia zijn of het intieme publiek in De Bosuil in Weert, de band maakt geen onderscheid. Met evenveel passie brachten ze song voor song. Of het nu ging over corrupte rijken (Alone), over haar te vroeg overleden moeder (Mama's Groove) of de onverwachte Beatles-cover, alles ging haar perfect af. Met perfect gecontroleerde stem ging ze van laag naar hoog en tussendoor zorgde ze er ook nog eens voor dat de band op de voorgrond kon treden.

Deze dame en haar band hadden ons positief verrast en toonden dat studio-opnamen het nooit halen van live performance.