Editors
Neurotic Rocks!
Niel Van Herck
VierNulVier Kunstencentrum — 12 februari 2006
En alzo voleindde God op den zevenden dag zijne werken, welke Hij gemaakt had, en Hij rustte op den zevenden dag van al zijne werken, welke Hij gemaakt had. Zondag is uw rustdag, uw Josdag? Of doet u liever aan blasfemie en gaat u lekker heidens doen in de Vooruit? Goed gekozen! De Almachtige zal het u niet kwalijk nemen. Tenslotte heeft Hij Editors zelf geschapen. God zij geprezen!
De Vooruit was tot de nok gevuld voor dit Brits avondje. Brakes verzorgde het voorprogramma. Uniek is toch wel de best passende omschrijving voor dit groepje. Een Engelsman die een poging doet tot Frans spreken kom je niet elke dag tegen. Ze braken ook het record van kortste nummer. Het ging als volgt. ?This is a song for the vice-president of America, Cheney. 1?2?3?4 Cheney stop being such a dick! Dengdengdeng? en gedaan. Totale duur; 15 seconden. Voor de rest brachten ze een mix van country, rock en disco. Grappig en goed. De ideale opwarmer.
Tijd voor Editors dan, eveneens een Britse groep. Vorig jaar deden ze nog het voorprogramma van Franz Ferdinand, maar nu mochten ze zich bewijzen als hoofdact. Deze nog betrekkelijk jonge band deed dat met verve. Met hun eightiessound kregen ze het publiek moeiteloos mee. De New-wave invloeden vloeiden rijkelijk uit de gitaren en werden ondersteund door een indrukwekkende lichtshow. Nummers als Blood en Bullets lieten de aanwezigen volledig uit de bol gaan. Het enthousiasme straalde er van af. De drummer viel zelfs van zijn podiumpje. Jammer dat er geregeld wat problemen waren met de zanger zijn monitor.
De mannen van Editors hadden wel geregeld wat neurotische trekjes. Dwangmatig aan het hoofd krabben, vreemde bekken, rare houdingen enz. Maar als alle neuroten zo?n muziek maken, dan mag u ons gerust in ??n van die psychiatrische instellingen steken. Alle dagen feest! Ge zou voor minder zot worden.
Tijd voor Editors dan, eveneens een Britse groep. Vorig jaar deden ze nog het voorprogramma van Franz Ferdinand, maar nu mochten ze zich bewijzen als hoofdact. Deze nog betrekkelijk jonge band deed dat met verve. Met hun eightiessound kregen ze het publiek moeiteloos mee. De New-wave invloeden vloeiden rijkelijk uit de gitaren en werden ondersteund door een indrukwekkende lichtshow. Nummers als Blood en Bullets lieten de aanwezigen volledig uit de bol gaan. Het enthousiasme straalde er van af. De drummer viel zelfs van zijn podiumpje. Jammer dat er geregeld wat problemen waren met de zanger zijn monitor.
De mannen van Editors hadden wel geregeld wat neurotische trekjes. Dwangmatig aan het hoofd krabben, vreemde bekken, rare houdingen enz. Maar als alle neuroten zo?n muziek maken, dan mag u ons gerust in ??n van die psychiatrische instellingen steken. Alle dagen feest! Ge zou voor minder zot worden.