Bleeding Through
Helaas...
Philippe Cambien
Lintfabriek, Kontich — 18 februari 2005
Lugubere mannen op het podium, een donkere set, unieke hardcorestem. Daarmee begon het in het voorprogramma van Bleeding Through, een groep, een kleine zanger... een concert dat onder de verwachtingen van mij bleef.

Cult of Luna was mij volledig vreemd. Ik zag zes lugubere mannen het podium op klimmen. Het was compleet donker gedurende de hele set, er waren enkel twee blauwe spots achter het podium geplaatst zodat we eigenlijk alleen de schaduw van de mannen te zien kregen. Het optreden begon met een geniaal instrumentaal nummer, of dat dacht ik toch. Na een minuut of acht kwam de zanger op podium en die begon zijn werk te doen. Vanaf het moment dat hij begon te zingen dacht ik: "ja, dit is wel degelijk hardcore". Maar wel een uniek soort hardcore dat ik nog nooit had gehoord. Het accent van Cult Of Luna ligt vooral op het instrumentale. Ze hebben maar vier nummers gespeeld in drie kwartier. Elk nummer was lang en er werd bitter weinig in gezongen. In het begin vond ik het prachtig want de mannen speelden met hun instrumenten alsof het een verlengde van hun arm was. Maar na een goed half uurtje begon het concert me te vervelen. Misschien is het omdat ik niet zo voor instrumentale muziek ben of misschien lag het aan iets helemaal anders, ik zou het niet weten. Maar als je de band dan toch met iemand wil vergelijken dan zou ik zeggen dat het een mengeling is tussen Norma Jean, Vex Red en Tool. Deze mix klinkt geniaal en dat zou het ook moeten zijn. Maar het optreden van Cult Of Luna hong al snel mijn keel uit door de te lang gerekte instrumentale stukken.
Vervolgens kwam Bleeding Through op het podium. De zanger had ik al even aangesproken aangezien hij tijdens het concert van Cult Of Luna gewoon naast mij in de zaal stond. Het eerste wat me opviel was dat het een onderdeurtje is, terwijl op foto het een struise kerel lijkt, maar goed, over naar het concert. Jammer genoeg heeft het concert me niet kunnen bekoren. Ik had meer verwacht. Misschien omdat mijn verwachtingen te hoog lagen, wie zal het zeggen. De zang was zuiver en de gitaar ook, maar wat mij enorm stoorde was het keyboard. Ik vond het net iets te veel. Op plaat klinkt het keyboard helemaal anders dan live. Het enige nummer dat mij dan toch een beetje heeft opgekikkerd was 'Love Lost In A Hail Of Gunfire'. De fans van Bleeding Through zullen het wel met me eens zijn dat dit nu eenmaal een prachtplaat is. Je moet al heel erg slecht zijn als je deze plaat wil verneuken.
Vervolgens kwam Bleeding Through op het podium. De zanger had ik al even aangesproken aangezien hij tijdens het concert van Cult Of Luna gewoon naast mij in de zaal stond. Het eerste wat me opviel was dat het een onderdeurtje is, terwijl op foto het een struise kerel lijkt, maar goed, over naar het concert. Jammer genoeg heeft het concert me niet kunnen bekoren. Ik had meer verwacht. Misschien omdat mijn verwachtingen te hoog lagen, wie zal het zeggen. De zang was zuiver en de gitaar ook, maar wat mij enorm stoorde was het keyboard. Ik vond het net iets te veel. Op plaat klinkt het keyboard helemaal anders dan live. Het enige nummer dat mij dan toch een beetje heeft opgekikkerd was 'Love Lost In A Hail Of Gunfire'. De fans van Bleeding Through zullen het wel met me eens zijn dat dit nu eenmaal een prachtplaat is. Je moet al heel erg slecht zijn als je deze plaat wil verneuken.
