Ellen ten Damme

Volle bak! Een dikke vette rij voor de ingang. Eindelijk weer eens een band dat Atlantis weet te vullen. Daarbij misschien ook eindelijk eens een opsteker voor de programmeurs van Atlantis om meer van dit soort avonden op te zetten. En toch heb ik een dubbel gevoel. Ellen ten Damme die Blondie en The Ramones covered. Waarom covers? Waarom niet Ellen ten Damme met haar eigen muziek.



De avond begon vreselijk slap. Het Dick Ashley Kwartet opende met een muziekquiz. Veel gelul en wat voorlezen uit een dichtbundel tussen stukjes muziek door. Al met al had ik meer van de muziek willen horen dan de man met de hoed constant moeten zien kauwen op spekjes. Helaas moest dit heerschap, tijdens leuke deuntjes, de aandacht opeisen door telkenmaal de hand in de zak met spekjes te steken en een handjevol lekkernij in het publiek te werpen. Leuk voor mensen die vooraan staan, maar de rest was al vrij snel verveeld.



Uiteindelijk kwam dan de Ellen ten Damme band het podium op. Helaas (de avond leek wel in het teken van helaas te staan) zonder Ellen. De gitarist nam het zangwerk op zijn schouders. Muzikanten met een afgeleefde harses, leren jack en een flink dosis ervaring begonnen een potje te rocken. Tenminste, daar moest het voor doorgaan. Gaandeweg het setje nummers verslapte de aandacht van het publiek, dat overduidelijk nu heel snel Ellen wilde zien opkomen. Nog voor de laatste noot van het vijfde of zesde nummer roept de gitarist in de microfoon; "Tot zo!". Hij draait zijn geluid uit en het drietal verlaat het podium weer.



Aaaargh!! Dan maar een biertje halen. Nog voor ik de bar bereikt heb hoor ik het publiek juichen. Shit! Daar heb je ze alweer. Fuck it, nu wachten ze maar op mij. Nadat ik mijn biertje heb gescoord draai ik me om, om een blonde Ellen ten Damme te zien paraderen in een geweldig intrigerend outfitje. Yup, ik zie ondergoed eronderuit piepen. Nu ja, daarom komen dus de mannen kijken.



Ellen is een redelijke zangeres, beter dan ik had verwacht, maar overduidelijk meer showvrouw. Echter, ook het showelement valt in het niet als je al verwend bent geweest met de live-act van Moloko. Dat is pas een vrouw waar je een dikke (muzikale) piep van krijgt. De avond heeft een paar hoogtepuntjes als de tophits van Blondie langs komen, maar de rest van de set gaat het ene oor in en het andere uit. Gelukkig maar, want je zou toch niet willen dat het kutgitaargeluid ergens tussen je oren bleef hangen.



Ja, dit is niet helemaal mijn muziek. Ja er waren behoorlijk wat mensen enthousiast over het optreden, maar dat was ook het geval tijdens de afsluitact van Lowlands 2004: The White Stripes. Giet genoeg bier in een man en zet een mooie meid op het podium....



Eerlijk is eerlijk. De muzikanten waren goeie artiesten.Vooral het drumwerk vond ik lekker strak. Ellen is een betere zangeres dan ik had verwacht en ze weet ook een leuke show weg te geven. Ik had alleen veel meer verwacht van deze avond en dat heb ik gewoonweg niet gekregen.