Face your underground

Deathmetal leeft!

Kurt Van Camp
30 april 2005

Dit jaar organiseerden de mensen achter het bekende deathmetal.be hun vijfde underground fest. Om dit te vieren werden de dingen wat groter aangepakt dan gewoonlijk en boekte men het welbekende Hof Ter Lo als plaats van het gebeuren. Buiten bands als Aborted, Suhrim, Rotten Sound en headliner Ill Disposed stonden nog tal van andere binnenlandse en buitenlandse bands op de planken. De zaal werd smaakvol ingericht, er was een mooie metalmarket en ook de bands kregen ruimte genoeg om de eigen merchandise aan de man te brengen. Kurt trok erheen, werkte zich uit de naad en schreef dit verslag.

Face your underground
Lemuria kreeg de taak het fest in gang te spelen. En uur na de middag waren er nog niet zo veel toeschouwers, al kon de band toch op een mooie respons rekenen na de openingsnummers 'Mournful Beauty' en 'Thor's Hammer'. De band speelde degelijk al klonk hun heavy folk-black soms wat rommelig door de bassige sound in de zaal. Verder speelde de band nog 'Gerstenat (the last sip)', 'Verdoemenis' en kon men met afsluiter 'A Day of Reckoning' een deel van het aanwezige publiek verleiden tot het maken van een rondendansje. Alleszins een goed optreden van de band die het fest op een passende manier opende.

Na de jongelingen van Lemuria mochten de ervaren rotten van Thee Plague Of Gentlemen hun doomy ding komen doen. Deze band had er net een Europese tournee opzitten, speelde vandaag een korte maar erg knappe set. Het geluid zat erg goed, de band presence en de muziek deden de rest. TPOG opende hun set met 'Greek Fire'. Daarna werden onder meer nog 'The Ocean Has No sides', 'As Cold AS They Come', 'Pressure and Time' en Motown Misfortune' de zaal ingeslingerd. Samen met Lemuria waren ze de vreemde eenden in de bijt, maar ook vreemde eenden kunnen mooi zijn.

Na het tragere werk van de heren van TPOG werd het tijd voor een portie onvervalste razor grind. De heren van Leng Tche presenteerden hun nieuwe zanger Boris Cornelissen ( ook actief bij het Nederlandse Suppository ) aan het grote publiek. Deze kwijtte zich bijzonder goed van zijn taak, en dat vond het publiek ook. Zowel oudere als nieuwe nummers passeerden de revue, waaronder Clarity Denied, Glamourgirl Concubine, The Queen Of Egoism en Strangled By Underwear. Een energieke set was het zeker en vast!

Leng Tche overtreffen zou een moeilijke taak worden voor Suhrim, maar daar schrokken deze old school death krijgers niet voor terug. Meteen ramden ze hun klassieke U.F.B. de zaal in en de massa werd weer in beweging gebracht. Niet echt moeilijk, gezien de band hier een rasechte thuismatch speelt. De Suhrimnamers genoten dan ook van de lekkere mosh tijdens nummers als 'The Hammer', 'C4' ,... De band stond als een huis en ondanks enkele kleine foutjes gaven ze met dit optreden een mooie generale weg voor de aankomende tour. Als afsluiter gaf men nog een moddervette versie van ' As You Bleed' ten beste.

Nauwelijks bekomen van het beukende geweld van Suhrim, was het tijd aan de heren van Haemorrhage om zich ten beste te geven op de bhne. Terwijl de gitaristen en drummer de sfeer er een beetje in brachten, kwam de zanger, overgoten met bloed, het podium opgestrompeld. Dit was meteen het startschot voor een heuse toneelact. De zanger had er duidelijk zin in en begon als een bezetene allerhande rare moves uit te voeren, van grafdelven tot het oversnijden van polsen met een microfoon tot het knagen aan een afgehakte arm. Een setlist met namen als Disgorging, Anatomized, Im a pathologist en Dissect, exhume, devour spreekt wel boekdelen. Entertainend was het zeker en vast!

Na de Spaanse chirurgen van dienst was het de beurt aan onze Noorderburen van Severe Torture.
Zij stonden als vervanging van Exhumed, die jammer genoeg hadden gecancelled. Deze heren brachten geen goregrind maar vette groovende deathmetal. Ter promotie van hun live-plaat bloodletting speelden ze enkele eigen klassiekers als Butchery of the souls, , nieuw werk en onder andere de Pestilence-cover Lost Souls. Veel meer heb ik niet gezien wegens werk- en eetverplichtingen.

Door het werken en eten miste ik de eerste nummertjes van het Amerikaanse Pig Destroyer. Deze band werd door de organisatie exclusief naar hier gehaald, al regelde de band nog wel een driedaagse minitour met optreden in Duitsland en Nederland. In elk geval, wat deze band -in feite Agoraphobic Nosebleed mt drummer- presteerde was echt klasse. Een moddervet geluid, stevige songs die het publiek aanzetten tot moshen en bangen, geflipte grunts de band heeft het allemaal. De drie kleine dikkerdjes kregen dan ook heel positieve reacties op songs als Terrifyer, New Thrash of Cheerleader Corpses. Met Piss Angel sloten ze hun set af en lieten ze de vernietigde massa achter. Mission Completed.

Na Pig Destroyer was het de beurt aan de laatste Belgische band van de avond: Aborted. Voor hen was deze avond in eerste instantie ingericht, zij presenteerden hier namelijk hun nieuwe cd The Archaic Abattoir en de verwachtingen waren dan ook hooggespannen. Na de intro ging de band van start met Dead Wreckoning, tevens het openingsnummer van de nieuwe schijf. Al snel was de toon gezet en veranderden de voorste rijen in een kolkende pit. Het geluid zat goed, de band stond als een huis en musiceerde ongelofelijk strak. De setlist bestond voornamelijk uit nummers afkomstig van de laatste twee cds en de EP, al speelde men ook oudje als The Holocaust Incarnate van Engineering The Dead. Opvallende nummers waren onder meer Meticulous Invagination, The Saw and The Carnage Done, The Inertia, The Gangrenous Epitph en afsluiter The Sanctification of Fournication, dat nog stamt van hun eerste schijf.
Een heerlijk optreden, waar de band liet zien dat ze tot de absolute top behoren!

Nog twee bands te gaan en je merkte dat het publiek in feite al voldaan en moe gebeukt was door de vorige twee bands. Gelukkig lieten de Finnen van Rotten Sound dit niet aan hun hart komen en gaf men vol overgave een knappe set weg. De band speelde nummers van hun hele oeuvre, gaande van Strongman tot Maggots, van Veenom tot Targets en met het nieuweExit en het stokoude Koiranrjo sloten ze hun set af. De band genoot van het optreden, en men bedankte meermaals het publiek en de organisatie voor de warme ontvangst. Dit was tevens hun enige optreden in deze streken voor dit jaar, want een aankomende tour werd net gecancelled. Wie deze band dus niet zag, moet vooral veel spijt hebben en nog een tijdje op zn honger blijven zitten.

Headliner Ill-Disposed had de moeilijk taak om de twee voorgangers te overtreffen. Hun vorige doortocht in Belgi was eerder mager uitgevallen, en vandaag was het niet veel beter. De band had geen eigen instrumenten bij, dus kregen ze die van Leng en Aborted in leen. Verder ontbrak ook nog de tweede gitarist, die tevens de cleane vocalen moest verzorgen. Daarom maakte de band gebruik van een DAT-tape, wat soms storend overkwam. De gitarist, bassist en drummer deden echter hun uiterste best om dit allemaal te doen vergeten, maar zanger Bo acteerde op een lager niveau. Had het iets te maken met het feit dat hij niet zo nuchter meer was? Of gewoon een slechte dag? In elk geval kwam hij soms erg storend over. Je eigen gitarist stampen is niet zo netjes... Nu goed, over de muziek dus... Die werd knap gebracht, waarbij men vooral de laatste plaat promootte zonder de oudjes uit het oog te verliezen. Enkele nummers die da band ten gehore bracht: 'Submit', 'Still Stane', 'I believe in Me', 'Wake Up dead' en afsluiter 'Psychic Cyclus'. Of Ill Disposed een terechte headliner was, daar kan nog lang nagekaart worden. En ding staat als een paal boven water: ze rocken geweldig en daar is het toch allemaal om te doen!

Als je alles bij elkaar telt, kan je niet anders dan besluiten dat dit een geweldig festival was. Klasse bands, bijna constant een goed geluid, sfeer Nergens waren er problemen, en al zat de organisatie vrij snel door de voorraad drank heen, men kon gelukkig beroep doen op de stock van het volgende optreden. Enig puntje van irritatie was de erg plakkende vloer tegen het einde van de dag. Kortom, een feest voor de scene mogen er zo nog veel komen, en moge ook de kleinere fest niet aan een gebrek aan belangstelling ten onder gaan. FYU bewees het: deathmetal leeft, en hoe!

Met medewerking van Jeroen Wijgerde.
← Terug naar overzicht