Cactusfestival

De derde en laatste dag van Cactusfestival vormde een sfeervolle afsluiter van een bijzonder geslaagde editie. Onder een aangename zomerzon stroomde het Minnewaterpark opnieuw vol met muziekliefhebbers die genoten van een affiche waarop gevestigde waarden en verrassende ontdekkingen elkaar afwisselden, van rauwe garagerock tot meeslepende postpunk en dromerige indiepop.

In de namiddag werd de dag op gang getrokken door Bleech 93 en Hiqpy .Daarna ontdekten we Ão, een jonge Belgische band die stilaan naam maakt met een frisse mix van alternatieve rock en indie. Het energieke optreden viel op door een hecht samenspel, sterke melodieën en een oprechte podiumuitstraling. Hoewel ze nog aan het begin van de carrière staan, lieten ze zien dat ze over voldoende muzikaal talent beschikken om een breed festivalpubliek te overtuigen. Het enthousiasme waarmee het publiek reageerde, bewees dat Ão een naam is om de komende jaren in de gaten te houden.

Daarna was het de beurt aan Los Bitchos, het Londense viertal dat instrumentale muziek moeiteloos combineert met invloeden uit Latijns-Amerika, surfrock, disco en psychedelica. Zonder één noot te zingen kregen ze het publiek aan het dansen. De speelse gitaarlijnen, aanstekelijke ritmes en het zichtbare plezier op het podium zorgden voor een zomerse vakantiesfeer die perfect aansloot bij de ontspannen omgeving van het Minnewaterpark.

Een totaal andere intensiteit bracht Jehnny Beth, voormalige frontvrouw van de Britse postpunkband Savages. Solo kiest ze voor een persoonlijke, rauwe en soms donkere stijl waarin rock, elektronica en performance samenkomen. Met krachtige stem, charismatische présence en compromisloze uitstraling wist ze het publiek volledig naar haar hand te zetten. Het optreden was misschien wel één van de meest indrukwekkende en emotioneel geladen sets van de dag.

Vervolgens zorgden Osees voor een complete stijlbreuk. De Amerikaanse garagerockers staan bekend om de explosieve concerten en maakten die reputatie meer dan waar. De razendsnelle drums, scheurende gitaren en onuitputtelijke energie veranderden het festivalterrein in een kolkende mensenmassa. Voor liefhebbers van stevige rock was dit zonder twijfel één van de absolute hoogtepunten van de slotdag.

Toen de avond langzaam viel, bracht The Haunted Youth een meer dromerige sfeer. De Belgische band rond Joachim Liebens groeide de voorbije jaren uit een opvallende naam binnen de nieuwe Belgische indiescene. De melancholische gitaren, sfeervolle synthesizers en introspectieve teksten creëerden een intens moment van rust na het muzikale geweld van Osees. Nummers als Teen Rebel en Broken werden enthousiast meegezongen door het publiek.

Afsluiter van het festival was Editors, die al meer dan twintig jaar tot de top van de Britse alternatieve rock behoren. Met frontman Tom Smith beschikt de band over een indrukwekkende frontman. De set combineerde klassiekers als Munich, Blood en Papillon met recenter werk, waarbij de balans tussen melancholie en krachtige rock perfect werd bewaard. Het publiek zong luid mee en genoot zichtbaar. Editors toonde nogmaals een sterke live band te zijn.

Niet alleen muzikaal, maar ook organisatorisch sloot Cactusfestival opnieuw af op hoog niveau. De groene omgeving van het Minnewaterpark, de ontspannen sfeer, de kwalitatieve catering en het respectvolle publiek maken van Cactus een festival waar muziek echt centraal staat. Zonder overdreven drukte of commerciële overdaad blijft het een evenement waar zowel artiesten als bezoekers zich thuis voelen.