Catbug

'Was Ons Kwijt In Mij' is het vierde album van het Belgische indiefolkproject Catbug, het alter ego van Paulien Rondou. In tegenstelling tot het vorige album 'Musjemeesje', dat geïnspireerd was door de natuur rond haar boerderij, ontstond dit album vanuit een ingrijpende en persoonlijke periode in Pauliens leven. De nummers gaan over thema's als een relatiebreuk, een onvervulde kinderwens, nieuwe liefde, een onverwachte zwangerschap, verlies en rouw.

Je nieuwe album 'Was Ons Kwijt In Mij' is een heel persoonlijk album geworden. Wanneer besliste je dat de plaat een soort dagboek van je leven moest worden?

Paulien Rondu: Ik ben begonnen met reizen een paar weken nadat ik Gaetan had leren kennen. Ik werd verliefd op Gaetan en dat had tot gevolg dat ik mijn toenmalige relatie wou stopzetten. Daardoor kwam ik in een heel intense periode terecht. Het was eigenlijk de eerste keer in mijn leven dat ik zo'n enorme noodzaak voelde om te schrijven. Die drang zorgde ervoor dat de nummers er bijna vanzelf kwamen en dat ze ook snel geschreven zijn. Zeker de eerste zes nummers zijn gemaakt in een periode tussen november en april.

Opvallend is dat die nummers chronologisch lijken te staan op de plaat. Een periode van afscheid, verlies en opnieuw verliefd worden. Was dat een bewuste keuze?

De nummers staan in de volgorde waarin ze zijn geschreven. Het eerste nummer luidt dus echt het vertrek in. Al snel komen er ook andere thema's aan bod. Zo gaat het tweede nummer over dingen binnen een relatie die niet helemaal overeenkomen. Na verloop van jaren begin je daar toch over te twijfelen: passen we wel samen? Dan komen er ook belangrijke vragen naar boven zoals: wil je kinderen of wil je geen kinderen? Als de ene dat wel wil en de andere dat niet weet, zit je natuurlijk met een fundamenteel verschil. Dat is toch wel een heel belangrijk ding dat niet overeenkomt.

De titel 'Was Ons Kwijt In Mij' krijgt doorheen het album verschillende betekenissen. Wanneer wist je dat dit de juiste titel voor de plaat was?

De songregel is een stukje tekst uit het nummer Mijn Lief En Ik, het vierde nummer. Intuïtief wist ik toen dat dat de titel moest worden. Wat ik op dat moment nog niet doorhad, was dat er nog drie nummers zouden bijkomen. Die songs gaan ook over verlies, maar over een veel zwaarder, moeilijker en ongezien thema: een afgebroken zwangerschap. Toen alle nummers uiteindelijk waren geschreven, had ik het gevoel: nu past die titel nog altijd perfect bij het geheel.

Eén van de opvallende nummers is inderdaad Mijn Lief En Ik. Daar zing je over twee mensen die elkaar kwijtraken. Hoe moeilijk is het om zoiets intiems met een publiek te delen?

Het gewoon op een plaat zetten en de mensen het laten beluisteren is helemaal niet moeilijk. Het doet zelfs deugd om in mijn teksten iets vrijer te kunnen schrijven of bepaalde dingen explicieter te benoemen. Dat voelt helemaal niet moeilijk. Wat ik nog moet afwachten, is hoe het zal zijn om die muziek live te brengen. Voor mij is het vaak nog moeilijk om die nummers te spelen. Soms zit ik er zelf helemaal in en brengen ze me opnieuw terug naar die periode. Sommige dingen zijn gewoon nog niet verwerkt. Dus ik weet nog niet wat dat live met me zal doen. Tegelijkertijd gaat het album niet alleen over verdriet, maar ook over verliefdheid. Dat zijn twee uiteenlopende emoties. Het was dan ook een heel intense periode om die verschillende gevoelens tijdens het schrijven en opnemen van de plaat allemaal te verwerken en een plek te geven. Het was ook supermooi. Ik ben blij dat die verliefdheid er zo sterk in zit, omdat ze een andere kwaliteit aan het geheel toevoegt. Ergens vind ik het mooi dat verliefdheid en verdriet naast elkaar kunnen bestaan. Dat je, naast de pijn en het verdriet ook de schoonheid daarvan kunt bezingen.

Een onvervulde kinderwens en een ongeplande zwangerschap vormen een belangrijk onderdeel van het verhaal. Waarom vond je het belangrijk om dat ook in muziek om te zetten?

Ik voelde een supergrote noodzaak om hierover te spreken. Een break-up of een nummer daarover is één ding. Dat kan natuurlijk ook pijnlijk zijn. Maar om het over abortus te hebben en dat onderwerp echt te durven benoemen, is nog iets helemaal anders. Daar hangt nog altijd veel van af. Het is een heel ongeziene pijn. Ergens hoopte ik dan ook dat mensen, die met diezelfde pijn zitten, mijn muziek zouden ontdekken. Wie weet hebben ze er iets aan. Die noodzaak om het uit te spreken is er ook vooral voor mezelf om het te kunnen verwerken. Ik zit nog altijd in dat proces en dat kost veel energie. Tegelijkertijd voelt het te belangrijk om het niet te benoemen. Er zijn zoveel mensen die hiermee zitten, maar er wordt nog altijd heel weinig over gesproken.

Op je vorige plaat 'Musjemeesje' stond de verwondering voor de natuur centraal. Op deze plaat komt de natuur terug, maar de klemtoon ligt nu op wat je zelf hebt doorgemaakt.

Het element van natuur komt opnieuw sterk terug in de plaat. Ik heb nog geprobeerd om het deze keer minder te gebruiken, maar het is gewoon het element op aarde dat het meest met mij resoneert. Ik zie vaak vergelijkingen met wat er binnen in mij gebeurt en wat er rondom mij gebeurt. Dan kies ik ervoor om de schoonheid in de natuur te gaan zoeken. Ik hou simpelweg meer van wilgentakken dan van hoge, grijze gebouwen.

In vergelijking met je vorige platen kwamen er ook strijkers en andere instrumenten bij. Hoe bepaal je wanneer een nummer genoeg heeft aan enkel een gitaar en een stem en wanneer er nog andere instrumenten nodig zijn?

Dat hele proces laat ik steeds meer los. Dat deel neemt producer Aiko steeds meer op zich. Hij is daar ook heel goed in. Hij voelt heel goed aan wat een nummer nodig heeft en hoe je met net genoeg instrumentatie een nummer kunt aanvullen zonder het te overladen. Het was vooral zijn idee om extra instrumenten toe te voegen zoals strijkers. Daar hoopte ik zelf al langer op. Het gebeurt eigenlijk allemaal heel intuïtief. Onze samenwerking is vaak bijna zonder woorden.

Je hebt de nummers geschreven in een periode waarin je leven voortdurend verandert. Ondertussen zijn we weer verder in de tijd. Hoe kijk je vandaag naar sommige nummers die je toen hebt geschreven?

Ik bekijk die nummers niet anders. Daarvoor is het eigenlijk nog niet lang genoeg geleden. De nummers, die twee of drie jaar geleden geschreven zijn, gaan voor mij nog altijd over wat ze toen betekenden. Ik kan me wel heel goed voorstellen dat ik, wanneer ik er binnen een aantal jaar op terugkijk, er opnieuw andere betekenissen of boodschappen in zal lezen. Zo gaat dat meestal. Naarmate je zelf verandert en dingen meemaakt, kunnen ook de nummers opnieuw een andere betekenis krijgen.

Catbug speelt op 25 november in Trix Antwerpen, op 25 februari in de AB.