Mono - Snowdrop

Vorig jaar vierde Mono het vijfentwintigjarige bestaan met het live album 'Forever Home' en nu krijgen we al terug een nieuwe studioplaat. 'Snowdrop' is de eerste langspeler die deze postrockers opgenomen hebben zonder Steve Albini. Albini werkte al sinds 2004 voor de Japanse band. Dus was het wel even aanpassen dat er iemand anders achter de knoppen zat. De productie voor de nieuwe plaat lag deze keer in handen van Brad Wood die eerder samenwerkte met The Smashing Pumpkins, Touché Amoré.en Sun O))).

Net zoals op het vorige album 'Oath' werkte de band terug samen met dirigent-trompettist Chad McCullough (die regelmatig in ons land speelt met zijn vaste Belgische jazzkwartet met Piet Verbist, Lionel Beuvens en Bram Weijters) om het tienkoppig orkest en achtkoppig koor dirigeren. Zodat er weer sfeervolle melancholische arrangementen de postrockvibes aanvullen.

'Snowdrop' is voor Mono een album van dankbaarheid voor de tijd die ze hebben doorgebracht met Albini, en waarop ze een hernieuwde focus gevonden hebben in de vrijheid van het onbekende. Als we eerlijk zijn, horen we dat nieuwe aspect eigenlijk niet zo in deze nieuwe schijf. Voor ons lijkt 'Snowdrop' gewoon een logisch vervolg op de vorige plaat. Alle acht tracks zijn bloedmooie songs vol afwisseling, waar het orkest en koor een knap evenwicht vormen met de gedreven gitaren en stevige drums.

Verder niet veel nieuws onder de zon of onder de sneeuwdruppel. 'Snowdrop' is gewoon een oerdegelijke postrockplaat die alles heeft om een klassieker in het genre te worden.

Op 18 februari 2027 stelt Mono deze nieuwe plaat voor in de Botanique in Brussel.