Dijf - Tangkoa II

De culturele wereldreis van Dijf Sanders is nog niet voorbij. Voor wie nog niet mee was: de DIY-producer kiest telkens een Aziatisch land of cultuur uit, hij reist daar een tijd lang naartoe om in lokale gemeenschappen traditionele muziek te beleven en op te nemen en verknipt / verwerkt die nadien in de huisstudio in Gent tot spitsvondige, modern-traditionele en vooral ook unieke puzzels. Na ‘Java’ (Java), ‘Puja’ (Nepal) en ‘Supra’ (Georgië), is het nu de beurt aan Viëtnam in ‘Tangkoa II’.

Oosterse klanken vieren vanzelfsprekend de boventoon in de negen eigenwijze elektronische frutsels van Dijf. U weet wel, van die klagerige snaarmotiefjes, handtromritmes en jengelende stemflarden. Klinkt misschien een beetje denigrerend, maar de producer weet die als geen ander te vermalen tot trotse culturele composities. Soms met enige Jean-Michel Jarre-achtige synthesizergrootsheid (Mooning), soms eerder met fragmentarische flarden en sfeergeluiden als een soort van dubby ambientprent, waarin zelfs krekel- en oerwoudgeluiden een plaats krijgen. Je voelt de broeierige hitte en het leven in de jungle dan gewoon mee door je lijf stromen.

In Pahpung kronkelt een solerende sax doorheen ratelende (hand)trommeltjes en geraak je verzeild in een wilde, stedelijke Aziatische drukte, terwijl hetzelfde instrument laag en sinister in het daaropvolgende Mountain On The Hill weer zwoel de late nacht induikt met een druppelend motiefje en doezelende scapes als drinkbroeders. Zonder mompelende Viëtnamese conversaties zou die laatste ook gewoon uit een Europese B-film kunnen komen.

Met ritmische kracht of tropisch doezelend, keer op keer maakt de wereldproducer bevreemdende, soms nogal complexe puzzels vol details. Breaks, verhakkelde percussie of wilde drumflarden drijven meer krachtig uitgewerkte songs aan, terwijl in de meer wazige tracks de herhaling van een bijzonder tokkel- of trommelmotief de basis vormt voor een abstractie van klanken. Silly Wisdom noemt Dijf dat dan, hoewel de wijsheid hier meer en meer in een soort chaotische noise overgaat. Je ziet of hoort het vaak niet, maar Dijfs rechterhand, drummer en producer Simon Seghers, mag je niet zomaar wegcijferen.Hij krijgt sowieso een prominente ritmische rol in de laatste twee openbarende minuten van deze plaat: een melodieus “aha” moment dat dit album netjes afrondt.

Het valt trouwens op hoe downtempo ritmen en jazzy impro sfeerflarden wel meer de smaak bepalen op ‘Tangkoa II’. Allicht input van saxofonist Viktor Perdieus (Don/Dans Kapot) of snarenplukker Vitja Pauwels (Early Life Forms). Het geeft deze plaat zowel minder exotische "flavour" als onwennige drukte dan de voorgangers. Met het rafelend en ratelend potten- en pannengetrommel van Courtship On A String als grote uitzondering dan.

‘Tangkoa II’ is dan ook zowel een sfeerprent als een groeiplaat. Eentje waarvoor je als echte ontdekkingsreiziger in een avontuurlijke mood voor mag zijn, maar ook van kan genieten als achtergronddecor vol prettige franjes. Pakweg tijdens het verorberen van een paar Viëtnamese loempia’s en enkele Saigon-biertjes met je vrienden.