Skip the rush
Skip the Rush
Dieter Vandeweyer
Melkweg, Amsterdam — 12 maart 2005
Niet alleen een CD-presentatie, maar ook een nieuwe videoclip. Skip the Rush heeft hiermee een uitstekend uitgangspunt gecreerd vanwaar gewerkt kan worden naar doorbreken.
Het is zaterdag. De twaalfde van maart 2005. Dit is de avond van Skip the Rush. Deze avond is de CD-presentatie van hun nieuwe album All is fit for tonight. Als locatie hebben ze de oude zaal van de Melkweg uitgekozen. De pre-show wordt verzorgt door niet n, maar zelfs twee bands: Vorago en Maladjusted
Vorago zit meer in het straatje van Skip the Rush. Sterker nog; Vorago heeft ooit eens in een bandcontest Skip the Rush verslagen. Deze avond mogen deze jongens dan ook het publiek opwarmen en dat lukt ze redelijk aardig. Een soort van jazz meets rock, maar de muziek lijkt nog wat een-dimensionaal te zijn. Niet erg, want dit zijn nog jonge gasten en met de tijd zullen ook zij groeien.
Zeker als je ze vergelijkt met de Sum41 kloon, Maladjusted, want deze zet het publiek weer terug in de ijskast. Deze band is misschien wat meer ervaren in het live-optreden, maar ze hebben vandaag wat last van kleine ongelukjes die op een podium kunnen voorkomen. Snoeren die loskomen en zanger Bram die last heeft van de keel. Ze korten het optreden dan ook met een paar nummers in.
Dan is het het wachten op Skip the Rush. Een band die al een paar jaar aan de weg timmert en nu dan ook een full-lenght album kan presenteren. Terwijl het doek nog neer is hangen twee witte filmdoeken aan weerzijden van de zaal gereed. Het licht gaat uit en de filmprojectoren starten hun weergave. Een videoclip! De eerste van Skip the Rush en een die zo op MTV kan. De keuze van Elephant song is een erg goede, want door het krachtige intro is het een van de meest geschikte nummers voor een clip.
Elephant song is dan ook het eerste nummer op de nieuwe CD dat de naam All is fit for tonight heeft gekregen.. Dit nummer en vijf anderen waren al eerder te horen op de EP Chaperone. De mix van deze nummers is opgeknapt, maar de nieuwe nummers zijn overduidelijk beter opgenomen. Wel blijft de gitaar-distortion veel lijken op de crashbekken van drummer Bow en moet je nog steeds zoeken naar het geluid van de Stick van Derrick. Dat mag de pret niet drukken, want door de nummers slim doorelkaar te husselen valt het verschil in de mix niet op. Bijkomend voordeel is dat de jongens ook voorkomen hebben dat er een tweedeling op de CD zou zijn ontstaan.
Bij de nieuwe nummers lijkt het stemgeluid van zanger Jaap Warmenhoven bijna op dat van Placebo zanger Brian Molko. Waar vroeger de uithalen scherp overtrokken werden heeft zijn stem een positieve ontwikkeling doorgemaakt. En dat zelfs tijdens het optreden, want deze jongen staat praktisch nooit stil. De neurotische bewegingen, mooie zwarte jas en zwarte boa maken dat hij een verschijning is op een podium.
De band heeft er zin in. Skip the Rush zet vanavond een geweldige show neer. De nieuwe set knalt van het podium af. Geen moment te vervelen en als het allemaal teveel lijkt te worden zetten ze in met een heerlijk rustig opgebouwd nummer. Beter kan bijna niet. Het publiek laat ze dan ook niet gaan zonder twee maal een toegift geven te hebben.
Vorago zit meer in het straatje van Skip the Rush. Sterker nog; Vorago heeft ooit eens in een bandcontest Skip the Rush verslagen. Deze avond mogen deze jongens dan ook het publiek opwarmen en dat lukt ze redelijk aardig. Een soort van jazz meets rock, maar de muziek lijkt nog wat een-dimensionaal te zijn. Niet erg, want dit zijn nog jonge gasten en met de tijd zullen ook zij groeien.
Zeker als je ze vergelijkt met de Sum41 kloon, Maladjusted, want deze zet het publiek weer terug in de ijskast. Deze band is misschien wat meer ervaren in het live-optreden, maar ze hebben vandaag wat last van kleine ongelukjes die op een podium kunnen voorkomen. Snoeren die loskomen en zanger Bram die last heeft van de keel. Ze korten het optreden dan ook met een paar nummers in.
Dan is het het wachten op Skip the Rush. Een band die al een paar jaar aan de weg timmert en nu dan ook een full-lenght album kan presenteren. Terwijl het doek nog neer is hangen twee witte filmdoeken aan weerzijden van de zaal gereed. Het licht gaat uit en de filmprojectoren starten hun weergave. Een videoclip! De eerste van Skip the Rush en een die zo op MTV kan. De keuze van Elephant song is een erg goede, want door het krachtige intro is het een van de meest geschikte nummers voor een clip.
Elephant song is dan ook het eerste nummer op de nieuwe CD dat de naam All is fit for tonight heeft gekregen.. Dit nummer en vijf anderen waren al eerder te horen op de EP Chaperone. De mix van deze nummers is opgeknapt, maar de nieuwe nummers zijn overduidelijk beter opgenomen. Wel blijft de gitaar-distortion veel lijken op de crashbekken van drummer Bow en moet je nog steeds zoeken naar het geluid van de Stick van Derrick. Dat mag de pret niet drukken, want door de nummers slim doorelkaar te husselen valt het verschil in de mix niet op. Bijkomend voordeel is dat de jongens ook voorkomen hebben dat er een tweedeling op de CD zou zijn ontstaan.
Bij de nieuwe nummers lijkt het stemgeluid van zanger Jaap Warmenhoven bijna op dat van Placebo zanger Brian Molko. Waar vroeger de uithalen scherp overtrokken werden heeft zijn stem een positieve ontwikkeling doorgemaakt. En dat zelfs tijdens het optreden, want deze jongen staat praktisch nooit stil. De neurotische bewegingen, mooie zwarte jas en zwarte boa maken dat hij een verschijning is op een podium.
De band heeft er zin in. Skip the Rush zet vanavond een geweldige show neer. De nieuwe set knalt van het podium af. Geen moment te vervelen en als het allemaal teveel lijkt te worden zetten ze in met een heerlijk rustig opgebouwd nummer. Beter kan bijna niet. Het publiek laat ze dan ook niet gaan zonder twee maal een toegift geven te hebben.