Eastpak Antidote Tour 2005
Punk is springlevend!!!
Tineke Codron
Ancienne Belgique, Brussel — 7 november 2005
In een uitverkochte AB konden punkers allerhande zich nog eens uitleven. De affiche bevatte dan ook niet mis te verstane namen als Randy, The Unseen, Flogging Molly en Millencolin.

Randy is gekend omdat ze een stevig geheel vormen als band. Niet alleen touren ze de wereld samen rond, maar gaan ze ook samen op vakantie. Onlosmakelijk is deze band tussen de leden dan ook te zien op het podium. Deze zweedse punkband is klein begonnen maar krijgt steeds meer naam en faam over de hele wereld. Het is dan ook een ondankbare plaats om het concert als opener te moeten spelen en daardoor nog heel wat volk te mislopen. Toch liet de band dit niet aan zijn hart komen en probeerde een stevige set neer te zetten. Met een nieuwe cd in hun achterzak en stevige oude nummer slaagden ze daar behoorlijk in. Alleen jammer dat de klankkwaliteit deze avond het even liet afweten.
The unseen waren de volgende. Gehuld in geheel toepasselijke halloweenkostuums veroverden ze het podium, maar niet het volledige publiek. Met soms teveel punkclichs wisten ze de diehard niet altijd te bekoren. Opnieuw was de klank niet optimaal. Het moet wel gezegd dat de band zijn enthousiasme op heen enkel moment verloor en daardoor op heel wat sympathie kon rekenen.
Flogging Molly was dan aan de beurt. Het moet gezegd dat deze band een niet mis te verstane live-reputatie heeft. Hun folkpunk slaat in als een bom en laat geen enkele toeschouwer onberoerd. Klein of groot, jong of oud iedereen beweegt. Hetzij heupwiegend hetzij in de immense cirkelpit die werd gevormd. Muzikaal zit deze muziek heel goed in elkaar, maar stuk voor stuk deed iedere muzikant ook zijn job, waardoor het geheel zoveel meer werd dan een som van de delen. Een prachtig concert die ook ondanks de soms klankstoringen als beste van de avond kon worden bestempeld.
Als afsluiter van de avond kon Millencolin zijn werk doen. Deze zweedse punkband komt niet zo vaak in onze contreien op bezoek, maar met deze tour kon men hen na twee jaar opnieuw verwelkomen. Met hun nieuwe cd Kingwood konden ze het publiek nog niet geheel wild krijgen. Maar waar de nieuwe nummers tot nu toe een stuk door de onbekendheid faalden bracht hun ouder werk des te meer ambiance in het publiek. Ook deze band bleef niet gespaard van de slechte klankkwaliteit en dat was toch vooral in het begin van hun show een zware domper. Naar het einde van de show toe was het evenwicht in klank en show teruggevonden en konden we zo toch terugkijken op een geslaagd concert.
Een uitverkochte zaal die stevig uit zijn dak ging. Wie zei nou ook alweer dat punk dood is?
The unseen waren de volgende. Gehuld in geheel toepasselijke halloweenkostuums veroverden ze het podium, maar niet het volledige publiek. Met soms teveel punkclichs wisten ze de diehard niet altijd te bekoren. Opnieuw was de klank niet optimaal. Het moet wel gezegd dat de band zijn enthousiasme op heen enkel moment verloor en daardoor op heel wat sympathie kon rekenen.
Flogging Molly was dan aan de beurt. Het moet gezegd dat deze band een niet mis te verstane live-reputatie heeft. Hun folkpunk slaat in als een bom en laat geen enkele toeschouwer onberoerd. Klein of groot, jong of oud iedereen beweegt. Hetzij heupwiegend hetzij in de immense cirkelpit die werd gevormd. Muzikaal zit deze muziek heel goed in elkaar, maar stuk voor stuk deed iedere muzikant ook zijn job, waardoor het geheel zoveel meer werd dan een som van de delen. Een prachtig concert die ook ondanks de soms klankstoringen als beste van de avond kon worden bestempeld.
Als afsluiter van de avond kon Millencolin zijn werk doen. Deze zweedse punkband komt niet zo vaak in onze contreien op bezoek, maar met deze tour kon men hen na twee jaar opnieuw verwelkomen. Met hun nieuwe cd Kingwood konden ze het publiek nog niet geheel wild krijgen. Maar waar de nieuwe nummers tot nu toe een stuk door de onbekendheid faalden bracht hun ouder werk des te meer ambiance in het publiek. Ook deze band bleef niet gespaard van de slechte klankkwaliteit en dat was toch vooral in het begin van hun show een zware domper. Naar het einde van de show toe was het evenwicht in klank en show teruggevonden en konden we zo toch terugkijken op een geslaagd concert.
Een uitverkochte zaal die stevig uit zijn dak ging. Wie zei nou ook alweer dat punk dood is?
