Carleen Anderson
Klassedame verovert publiek
Lander Lenaerts
Het Depot, Leuven — 25 november 2005
Terwijl buiten de eerste sneeuwvlokken van deze winter uit de lucht vielen, verwarmde Carleen Anderson met haar krachtige stem Het Depot. Deze dame bracht in september haar nieuwste album Soul Providence uit, een prachtige plaat die ze in Leuven kwam voorstellen.
Carleen was fantastisch. Ze heeft een erg lage stem, die meteen doet denken aan souldivas als Aretha Franklin en Gladys Knight, maar kan er alle richtingen mee uit. Af en toe zingt ze heel zacht en teder en laat ze zich begeleiden door de muziek, om in een volgend nummer zich van de muziek los te scheuren met een krachtige stem die ze zonder verpinken van de laagste naar de hoogste toonladder kan zwieren.
Vooral de toetsenist en saxofonist waren belangrijk in de muzikale bezetting. Ze wisten beiden het publiek op te zwepen met een technisch heel sterk spel. De bassist en drummer bleven letterlijk en muzikaal op de achtergrond. Voor enkele nummers zette Carleen Anderson zich zelf achter de toetsen, en ook daar verbaasde ze. Ze bracht onder meer een heel persoonlijke versie van You Make Me Feel Like A Natural Woman van Aretha Franklin, dat ze met veel respect voor het origineel een modern tintje gaf.
Ook de bewerking van McCartneys Maybe Im Amazed was zeer integer. Tijdens het voorlaatste nummer, waarbij de band van het podium verdween en Carleen achter de piano kroop, werd het even stil. Het publiek hing aan haar lippen, en eventjes betrapte ondergetekende zich erop dat hij aan het staren was. Wat een diva. De looks van Halle Berry, de stemmen van Gladys en Aretha, een portie leuke humor en ook nog eens goedgekeurd door The Godfather, James Brown, himself. Prachtig.
Vooral de toetsenist en saxofonist waren belangrijk in de muzikale bezetting. Ze wisten beiden het publiek op te zwepen met een technisch heel sterk spel. De bassist en drummer bleven letterlijk en muzikaal op de achtergrond. Voor enkele nummers zette Carleen Anderson zich zelf achter de toetsen, en ook daar verbaasde ze. Ze bracht onder meer een heel persoonlijke versie van You Make Me Feel Like A Natural Woman van Aretha Franklin, dat ze met veel respect voor het origineel een modern tintje gaf.
Ook de bewerking van McCartneys Maybe Im Amazed was zeer integer. Tijdens het voorlaatste nummer, waarbij de band van het podium verdween en Carleen achter de piano kroop, werd het even stil. Het publiek hing aan haar lippen, en eventjes betrapte ondergetekende zich erop dat hij aan het staren was. Wat een diva. De looks van Halle Berry, de stemmen van Gladys en Aretha, een portie leuke humor en ook nog eens goedgekeurd door The Godfather, James Brown, himself. Prachtig.