Spinvis
Nagemaakte gek
Niel Van Herck
Zaal De Zwerver, Leffinge — 25 maart 2006
De Nederlanders mogen naar de Wereldkampioenschappen voetbal. Wij niet. De Nederlanders hebben coffeeshops voor dagelijkse bevoorrading. Wij niet. Nederlanders hebben velden vol windmolens en de beste kazen. De Nederlanders hebben Brainpower en niet te vergeten Spinvis! Waarom zouden we niet spontaan een oranje shirt aantrekken en een massale immigratiebeweging starten? Omdat we gezond verstand hebben waarschijnlijk.
Kiss The Anus Of A Black Cat mocht als eerste het podium betreden. Het is een soloproject van de jonge Belgische muzikant en instrumentenbouwer Stef Heeren, maar deze avond deed hij het met enkele bandleden. De groep speelde met behulp van enkele bizarre instrumenten zoals de tampura, sruthibox en klankschalen. Een donkere versie van folkrock. Echt overtuigen deden ze echter niet. Het optreden was soms redelijk langdradig en het geluid kwam niet altijd even zuiver over. Dit kon beter.
Spinvis had dus het een en ander recht te trekken. Ze waren er alleszins met genoeg voor. Met z'n zevenen stonden ze op het podium. De 41-jarige Erik de Jong nam de vocals voor zijn rekening en werd ondersteund door een celliste, een trompetist, een drummer, iemand aan de dwarsfluit, een gitarist en iemand aan de xylofoon. Muzikaal zat het allemaal dus strak. Dromerige geluiden werden afgewisseld met sterke solo?s en harde klanken.
Erik de Jong bewees nogmaals over een mooie stem te beschikken. Absurde teksten en diepgaande frasen schoten door de micro. Voor Ik Vergeet, Smalfilm en Bagagedrager klonken voor velen bekend in de oren, maar de groep putte ook uit hun nieuwe album. ?Ik ben helemaal niet gek, ik ben een nagemaakte gek?, uit Nagemaakte Gek bewees dat de mannen van Spinvis aardig overweg kunnen met het betere samplewerk en toverde bij menig persoon in het publiek een glimlach op het gezicht.
Het optreden was bij momenten echt goed, maar het kon niet blijven boeien. Gelukkig werden op de achtergrond videobeelden geprojecteerd, zodat er nog naar een skatefilmpje gekeken kon worden. In Knack stond: ?Spinvis mag dan op z'n tweede cd wat ziften in de vreemde klanken, hij blijft wonderlijke sprookjesmuziek maken?. En gelijk hebben ze.
Spinvis had dus het een en ander recht te trekken. Ze waren er alleszins met genoeg voor. Met z'n zevenen stonden ze op het podium. De 41-jarige Erik de Jong nam de vocals voor zijn rekening en werd ondersteund door een celliste, een trompetist, een drummer, iemand aan de dwarsfluit, een gitarist en iemand aan de xylofoon. Muzikaal zat het allemaal dus strak. Dromerige geluiden werden afgewisseld met sterke solo?s en harde klanken.
Erik de Jong bewees nogmaals over een mooie stem te beschikken. Absurde teksten en diepgaande frasen schoten door de micro. Voor Ik Vergeet, Smalfilm en Bagagedrager klonken voor velen bekend in de oren, maar de groep putte ook uit hun nieuwe album. ?Ik ben helemaal niet gek, ik ben een nagemaakte gek?, uit Nagemaakte Gek bewees dat de mannen van Spinvis aardig overweg kunnen met het betere samplewerk en toverde bij menig persoon in het publiek een glimlach op het gezicht.
Het optreden was bij momenten echt goed, maar het kon niet blijven boeien. Gelukkig werden op de achtergrond videobeelden geprojecteerd, zodat er nog naar een skatefilmpje gekeken kon worden. In Knack stond: ?Spinvis mag dan op z'n tweede cd wat ziften in de vreemde klanken, hij blijft wonderlijke sprookjesmuziek maken?. En gelijk hebben ze.